Δευτέρα, Μαρτίου 25, 2013

Oμιλία για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821.


Η γιορτή της 25ης Μαρτίου είναι διπλή: Γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την έναρξη της Επανάστασης που κήρυξαν οι Έλληνες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η λέξη «ευαγγγελισμός» σημαίνει «φέρνω καλά νέα». Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση των χριστιανών, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ανακοίνωσε στην Παναγία το χαρμόσυνο μήνυμα ότι θα φέρει στον κόσμο τον Χριστό.
Το 1453 η πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η  Κωνσταντινούπολη, μετά από στενή πολιορκία έπεσε στα χέρια των Οθωμανών. Είχαν προηγηθεί και άλλες επιθέσεις από άλλους λαούς που είχαν αποδυναμώσει την πρωτεύουσα. Ακολούθησαν 400 χρόνια κυριαρχίας των Οθωμανών, οι οποίοι εκτός από την Ελλάδα είχαν καταλάβει τεράστιες εκτάσεις από την Αίγυπτο ως τα Βαλκάνια και τα βάθη της Ασίας.
Σε μια εποχή που η Δυτική Ευρώπη προχωρούσε με άλματα στη διαμόρφωση νέων θεσμών και μέσα από το πνεύμα της Αναγέννησης σημείωναν εκπληκτική πρόοδο τα γράμματα, οι επιστήμες και οι τέχνες, ο Ελληνισμός αγωνιζόταν για την επιβίωσή του.
Παρόλη την παγίωση των Οθωμανών στον ελληνικό χώρο, οι υπόδουλοι Έλληνες έδειξαν αξιοθαύμαστη αντοχή και κατόρθωσαν να διατηρήσουν όλα τα στοιχεία της εθνικής τους υπόστασης και να προχωρήσουν προς τη δική τους αναγέννηση. Οι υλικές καταστροφές, οι εξισλαμισμοί, το παιδομάζωμα, οι βαριές φορολογίες και οι ποικίλες πιέσεις δεν έκαμψαν το φρόνημά τους. Η συσπείρωση γύρω από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ιδιαίτερα τους δύο πρώτους αιώνες της τουρκοκρατίας, η οργάνωση σε κοινότητες αργότερα, η δράση των κλεφτών, η ανάπτυξη της παιδείας, διατήρησαν άσβεστη την ελπίδα των υπόδουλων για την αποτίναξη του ζυγού. Το σκοτάδι των χρόνων της Άλωσης διαδέχθηκε σιγά σιγά το φως που ερχόταν από τους Έλληνες λογίους και τα ελληνικά τυπογραφεία της Δύσης και από το φιλελεύθερο κήρυγμα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.
Όμως, στις 25 Μαρτίου 1821 το ποτάμι δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω. Και τον λόγο παίρνουν τα όπλα. Για 7 χρόνια η χώρα μας γίνεται τόπος πολέμου, πόνου και δυστυχίας. Πάνω από 800.000 ψυχές θυσιάζονται για να ελευθερώσουν περίπου ενάμισι εκατομμύριο λαού, που στην πλειοψηφία του ήταν άστεγος, πεντάφτωχος και χαροκαμμένος. Οι γυναίκες του Σουλίου θυσιάζονται. Το Κούγκι και το Αρκάδι γίνονται ολοκαυτώματα. Η Χίος και τα Ψαρά καταστρέφονται ολοσχερώς. Η Αλαμάνα, η Γραβιά, το Βαλτέτσι, το Μανιάκι, τα Δερβενάκια γίνονται βωμός μαρτυρίου και διδάσκουν πώς μπορεί να ζήσει κανείς ελεύθερος. Και στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου δίνεται η τελειωτική απάντηση στον τουρκοαιγυπτιακό στόλο από τις Μεγάλες Δυνάμεις οι οποίες επενέβησαν υπέρ της Ελλάδας.
Όταν ξημέρωσε η μέρα της λευτεριάς, οι περιπέτειες δεν έληξαν για τον λαό μας. Για 100 περίπου χρόνια συνεχίζει να μάχεται, διεξάγει τον Μακεδονικό Αγώνα, πετυχαίνει σημαντικές νίκες στους Βαλκανικούς Πολέμους, συμμετέχει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γνωρίζει τραγική ήττα στη Μικρά Ασία. Παράλληλα, η ενσωμάτωση των Επτανήσων, της Κρήτης και των Δωδεκανήσων δίνουν στη χώρα μας τη σημερινή της μορφή, ενώ η τραγωδία της Κύπρου συνεχίζεται ως τις μέρες μας.
Η Επανάσταση του 1821 έχει να μας πει πολλά όχι μόνο ως Έλληνες, αλλά και σε κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από χρώμα, έθνος, θρησκεία ή φυλή. Είναι το παράδειγμα κάθε ανθρώπου που μάχεται για τα δικαιώματά του. Δεν θα σταθούμε σε πανηγυρισμούς και θριαμβολογίες, γιατί οι αγωνιστές του 1821 απαιτούν από εμάς κάτι πιο απλό: Ο αγώνας τους να γίνει έμπνευση για να σκύψουμε με σύνεση και ψυχραιμία πάνω από τα πολύπλοκα προβλήματα που αντιμετωπίζει ΣΗΜΕΡΑ η Ελλάδα. Είναι ανάγκη αυτή την ώρα να συνεννοηθούμε μεταξύ μας και να δούμε θετικά τα πάντα. Να λύσουμε ειρηνικά τις διαφορές μας με όλους, γιατί όταν ο Έλληνας είναι νηφάλιος και ορθολογικός δεν έχει τίποτα και κανέναν να φοβηθεί.
Αυτό είναι και το μήνυμα της σημερινής ημέρας. Μακριά από εξάρσεις και υπερβολές, η κληρονομιά και ο αγώνας των προγόνων μας θα διατηρούνται από εμάς σαν κόρη οφθαλμού.
Χρόνια Πολλά.

Κυριακή, Μαρτίου 24, 2013

O Καποδίστριας ήθελε...


Η Ελλάδα έχει τις γεωγραφικές προϋποθέσεις για σύστημα καντονιών. Ο επόμενος "Καλλικράτης" πρέπει να είναι προς την κατεύθυνση της οικονομικής αυτονομίας και του φορολογικού ανταγωνισμού και οι Εφορίες μπορούν να καταργηθούν καθώς οι φόροι θα εισπράττονται από τους Δήμους. 
Για να υπάρξει ένα καντόνι πρέπει να είναι σαφώς διακεκριμένο γεωγραφικά και διοικητικά από ένα άλλο. Π.χ. κάθε ελληνικό νησί θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αυτοδιοίκητο καντόνι. Με το τωρινό σύστημα, οι φόροι π.χ. των Αθηναίων ταϊζουν τους Μυτιληνιούς, ενώ με ένα αποκεντρωμένο σύστημα, οι φόροι των Μυτιληνιών θα έμεναν στη Μυτιλήνη και οι φόροι των Αθηναίων στην Αθήνα. Και τότε ίσως βλέπαμε ανταγωνισμό καντονιών για προσέλκυση μονίμων κατοίκων.
Φυσικά και θα παραμείνουν θέματα για κεντρική διαχείριση, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και η ασφάλεια και η άμυνα. 
Όμως, λόγω της γεωγραφικής της διαμόρφωσης, η Ελλάδα με τα πολλά νησιά και τις γεωγραφικά ευδιάκριτες ηπειρωτικές περιοχές της είναι ιδανικός τόπος για την εφαρμογή καντονιακού διοικητικού συστήματος, πράγμα που όμως θα σήμαινε πλήρη και υποδειγματική αποκέντρωση - κι αυτό ακριβώς είναι που δεν θέλουν οι μανδαρίνοι του κέντρου. Το ήθελε όμως ο "αυταρχικός" Καποδίστριας, ένας άνθρωπος τόσο φωτισμένος, που έπρεπε να πεθάνει σε τούτη τη χώρα του κοτσαμπάσικου σκότους.

Παρασκευή, Μαρτίου 22, 2013

Υποκρισία ΣΥΡΙΖΑ.

Κυριακή πρωί στην εκπομπή του Σπύρου Μάλλη, στον ΣΚΑΪ:

Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ: "Είμαστε υπέρ των επενδύσεων, αλλά η επένδυση του θεάτρου στο Μπάτμιντον πρέπει να σταματήσει διότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός."

Σ. Μάλλης: "Και στη Χαλκικιδική που τα δικαστήρια έχουν αποφασίσει θετικά για την επένδυση ;"

Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ: "Και εκεί πρέπει να σταματήσει γιατί αντιδρά η τοπική κοινωνία".

Σ. Μάλλης: "Μήπως αντιφάσκετε;".

Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ: "Όχι, είμαστε υπέρ των επενδύσεων".

FORUM για τον Ωρωπό.

Στα Αρχεία του Φόρουμ για τον Ωρωπό μπορείτε να βρείτε πλούσιο υλικό σχετικό με την ιστορία αλλά και την τρέχουσα κατάσταση και τα προβλήματα ολόκληρου του Δήμου μας, καθώς και προτάσεις για την επίλυσή τους.

Αριστερές ευθύνες.

Eίναι πρόκληση να δηλώνει η αριστερά ότι "εμείς δεν κυβερνούσαμε" τη στιγμή που τα περισσότερα συμβούλια σε διοικήσεις ταμείων, οργανισμών, υπηρεσιών ήταν δικά της και στα περισσότερα συνδικάτα έχει τον απόλυτο έλεγχο. Η σημερινή κρίση είναι ΚΑΙ έργο της αριστεράς !
Τα συνδικάτα έκλειναν δρόμους, εξευτέλιζαν εργαζομένους αν δεν απεργούσαν, έκαναν καταλήψεις για να εμποδίσουν την οικονομική ανάπτυξη στον ιδιωτικό και την αξιοκρατία στον δημόσιο τομέα.

Τρίτη, Μαρτίου 19, 2013

Press freedom and celebrities' privacy.



It is beyond a doubt that the media plays a central role in contemporary society, keeping us abreast  of current events. As a result, the reporters have the right to write whatever they consider interesting for their readers.
On the one hand, there is the priority of the reader. If a society respects its citizens, it ought to offer them a great variation of choices related to their preferences. Since the people want to know certain facts about their idols, the media must keep them awared. We must not forget that a celebrity is often a role model for society and maybe some people need to learn details of their life, not only to satisfy their curiosity but also  copy and imitate their own lives!
On the other hand, the stars more and more often sue the press for invasion of privacy being supported by those who believe that the freedom of press results always in the sensationalizing of the news. Of course the media cannot write whatever they want and some limits must certainly be placed. But to my mind, it is on a celebrity’s own responsibility to place these limits by having well hidden their personal details so as not to be published, as well as by cooperating with the media in order all the sides to be satisfied. Everybody knows that the world of star-system is a tough one and it needs a lot of effort to be well regulated.
Finally, what is the role of the journalists if not to report the news? The truth is sometimes hard but the organization of human societies is based on the discovery and utilization of this truth. In addition, different aspects of the truth are every day appeared in the way to give us new data to reorientate our aims, our needs, our lives. And the media just respond to our demands.
Thus, private life is without doubt of huge importance, but so is the freedom of press too. The needs of people to know the truth about their models must be respected and everyone has to realize  their role well, without failing to defend their private limits.

Σάββατο, Μαρτίου 16, 2013

Οverprotection and juvenile crime.


As we constantly hear that people cannot be trusted, some believe that giving a teenager responsibility and freedom can be harmful. But this isn’t really true as it is based on the fear of individual emancipation. Regarded from a dispassionate point of view, teenagers should be guided and advised to take their own decisions as early as possible.
It is more than apparent that children who have no guidance run the risk of becoming criminals. If youngsters are not given any direction in their lives they very often get confused, with psychological problems and maybe they present a criminal behavior. Thus teaching the use of good judgment should be a top priority in parental responsibilities.
However, it is undeniable that overprotection may trigger similar negative effects. Too much restriction can bring about opposite results, as too much freedom may prove dangerous.
On the other hand, we must not forget that juvenile crime is not an unambiguous effect. As an option of human behavior, it is a multi-factored act and, according to scientists, it is strongly relevant to the violence in the media.
Thus, it is my opinion that parents need to be supportive and loving rather than domineering. Ultimately, it is up to the individual to place emphasis on social ties, as we are not simple victims of circumstance.