Κυριακή, Αυγούστου 05, 2012

Η έλλειψη πολιτικού οράματος και η υπανάπτυξη των υποδομών του Ωρωπού.



Παρακολουθώντας κανείς τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Ωρωπού μένει με την εντύπωση ότι το μόνο μεγάλο έργο που χρειάζεται η περιοχή είναι οι Βιολογικοί Καθαρισμοί και ότι η μοναδική αγωνία μας πρέπει να είναι το να μη χαθούν τα χρήματα του ΕΣΠΑ. Ποτέ δεν έχει παρουσιαστεί μία ολοκληρωμένη πρόταση για κάποια άλλα μεγάλα έργα υποδομών και τον διαφορετικό τρόπο χρηματοδότησής τους. Πολύ περισσότερο κανένας δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα έναν “οδικό χάρτη” για τη φυσιογνωμία του Ωρωπού που οραματίζεται. Χωρίς όραμα δε γίνεται παραγωγή πολιτικής, αλλά εκφυλισμός της πολιτικής σε μια άχαρη προσπάθεια συνεχούς μείωσης του πολιτικού αντιπάλου και ανιαρών ανακοινώσεων για τα πανηγύρια (κυριολεκτικά). Αν υπήρχαν διακριτά οράματα από τις παρατάξεις θα τα βλέπαμε να συγκρούονται δημοσίως και θα ανέβαζαν το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου. Ποιον Ωρωπό οραματίζονται οι τοπικοί πολιτικοί μας ; Ποιοι είναι οι βασικοί κρίκοι που πρέπει να τραβηχτούν για να γίνουν οι απαραίτητες αλυσιδωτές αντιδράσεις ; Ποιοι τομείς της οικονομίας μπορούν να παίξουν το ρόλο της ατμομηχανής για να συμπαρασύρουν και τους υπόλοιπους στην ανάπτυξη ; Ποια είνα τα πιθανά σενάρια ; Ποιοι οι κίνδυνοι ; Ποια τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα ;
Τόσο προσωπικά, όσο και οι ομάδες στις οποίες συμμετέχω, έχουμε δώσει κατά καιρούς απαντήσεις στα παραπάνω και έχουμε υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις. Το Νο 1 έργο υποδομής για τον Ωρωπό πρέπει να είναι η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου η οποία πρέπει να ξεκινήσει από την κατασκευή μαρίνας ελλιμενισμού σκαφών. Έχουμε την τύχη να ζούμε κοντά στα Βόρεια Προάστια της Αθήνας τα οποία κατοικούνται από πολλούς ανθρώπους που διαθέτουν σκάφος. Αν τους προσφέραμε την υποδομή δε θα υπήρχε λόγος να μη μας προτιμήσουν. Η μεταμόρφωση του Φλοίσβου και του Νέου Φαλήρου γενικότερα οφείλεται στην κατασκευή της μαρίνας η οποία προκάλεσε το οικονομικό θαύμα εκείνης της περιοχής. Η μαρίνα συνοδεύεται από οικονομική ανάπτυξη που σημαίνει εμπορικές χρήσεις, θέσεις εργασίας και συμφέρουσες επιλογές για τους δημότες.
Όμως, αυτή τη στιγμή ο Δήμος Ωρωπού δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει ένα τόσο μεγάλο έργο λόγω της οικονομικής κατάστασης. Εδώ έρχεται ο ρόλος των ΣΔΙΤ και του νόμου 3389/2005: Οι Συμπράξεις Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα αποτελούν μια μεγάλη μεταρρύθμιση στον τομέα της δημιουργίας υποδομών και της παροχής υπηρεσιών του Δημοσίου με την οποία μπορεί να δοθεί μία νέα ώθηση στην τοπική ανάπτυξη.
Έτσι ο Δήμος Ωρωπού μπορεί να συμπράξει με μία εταιρεία ή κοινοπραξία εταιρειών, η οποία θα χρηματοδοτήσει και θα υλοποιήσει την κατασκευή μαρίνας (μίας ή περισσότερων, ή και γενικά την ανάπλαση του παραλιακού μετώπου). Στη συνέχεια η εταιρεία θα εκμεταλλευθεί το έργο για ένα χρονικό διάστημα (είτε με πληρωμή ενοικίου από το Δήμο είτε με εκμετάλλευση εμπορικών χρήσεων) ώστε να αποσβέσει τα έξοδά της και να βγάλει κέρδος.

Η αρχική χρηματοδότηση από τους ιδιώτες μπορεί να φθάσει το 100% και μετά το τέλος του συμφωνημένου χρονικού διαστήματος το έργο ανήκει εξολοκλήρου στο Δήμο ο οποίος αναλαμβάνει τη συντήρηση και την εκμετάλλευσή του.
Ας μας εξηγήσει οποιοσδήποτε καλοπροαίρετος πολιτικός γιατί διαφωνεί, αν διαφωνεί, με αυτό τον τρόπο κατασκευής. Ας μας αναπτύξει το δικό του όραμα και ας προτείνει τον δικό του εναλλακτικό οδικό χάρτη για την κατασκευή μεγάλων έργων. Αν μας πείσει, εμείς θα τον στηρίξουμε ανεπιφύλακτα.