Δευτέρα, Νοεμβρίου 28, 2011

ΝΑΙ στην προμήθεια φαγητού των παιδικών σταθμών από εταιρείες catering.



Η λύση της σίτισης στους δημοτικούς σταθμούς του Δήμου Ωρωπού από εταιρείες έτοιμου φαγητού (catering) έφεραν στην επιφάνεια μια σειρά ενδιαφέροντα ζητήματα, από την καχυποψία κάποιων συμπολιτών μας προς την ελεύθερη οικονομία μέχρι την πολιτική βούληση και εφαρμογή σωστών λύσεων ανεξάρτητα από το πολιτικό κόστος.

Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου η επιχειρηματικότητα έχει δαιμονοποιηθεί. Δεκαετίες ανέξοδου κρατισμού εγκαθίδρυσαν στη χώρα τη νοοτροπία της παροχής των πάντων από τον κρατικό Λεβιάθαν μέσω διορισμών ή μέσω επιδοτήσεων ως τη μόνη θεμιτή αναπτυξιακή πρόταση. Μέσα σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, κάποιοι συμπολίτες μας επέλεξαν έναν άλλο τρόπο ζωής: Προτίμησαν να γίνουν επιχειρηματίες και να εκμεταλλεύονται οι ίδιοι το προϊόν του μόχθου τους. Το γεγονός ότι συνεχίζουν ακόμα να επιβιώνουν μέσα στον πόλεμο της φοροεπιδρομής και της συκοφαντίας που υφίστανται αποδεικνύει ότι έχουν τεράστια ψυχικά αποθέματα και ότι είναι άξιοι συγχαρητηρίων. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν και οι εταιρείες έτοιμου φαγητού. Όσο και αν πληρούν όλες τις διατροφικές και υγειονομικές προδιαγραφές, όσο και αν ο ανταγωνισμός τους έχει οδηγήσει στο να μειώσουν δραματικά τις τιμές, όσο και αν η ποιότητα του προϊόντος τους είναι άριστη, ποτέ δε θα γίνουν αποδεκτοί από τους πολλούς επειδή είναι «ιδιώτες», όχι με την αρχαιοελληνική έννοια, αλλά με τη σημερινή, δηλ. επιχειρηματίες άρα «ανάλγητοι», «φιλοχρήματοι» και «νεοφιλελεύθεροι». Θα νόμιζε κανείς ότι δεν ενδιαφερόμαστε για την ποιότητα και την τιμή του προϊόντος τους, αλλά για το χαρακτήρα τους, για την προσωπική τους αξία. Έτσι , φαίνεται να προτιμούν κάποιοι τη σίτιση των παιδιών των παιδικών σταθμών από μάγειρες ή μαγείρισσες διορισμένους από το Δήμο. Είναι η παραπάνω νοοτροπία που αναφέραμε, αλλά που περιλαμβάνει και πολλές αντιφάσεις: Πώς γίνεται να έχει κανείς περισσότερη εμπιστοσύνη στο δημόσιο μάγειρα και όχι στον ιδιώτη ; Ποια υπηρεσία στην Ελλάδα αποδείχτηκε ότι λειτουργεί καλύτερα από δημοσίους υπαλλήλους και όχι από επιχειρηματίες ; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του δημόσιου μονοπωλίου που προτιμούν και σε ποιες άλλες εποχές και χώρες παραπέμπουν ; Πώς γίνεται να δηλώνουμε ότι η «ξένη» εταιρεία θα πάρει τα λεφτά του Δήμου μας ενώ σε εκατοντάδες Ωρωπιώτες που δουλεύουν σε γειτονικούς Δήμους δεν τολμάμε να πούμε το ίδιο ;

Ευτυχώς, η Δημοτική Αρχή και συγκεκριμένα το αρμόδιο Ν.Π.Δ.Δ. δεν υπολόγισαν το πολιτικό κόστος. Ανατέθηκε η σίτιση των παιδιών στη μειοδότρια εταιρεία catering «Cardiofit» με σύμβαση τεσσάρων μηνών για 155 μερίδες ημερησίως και με πολύ μικρό κόστος. Μετά την παρέλευση του τετράμηνου η εταιρεία θα αξιολογηθεί για τις υπηρεσίες της και η ενδεχόμενη νέα σύμβαση μπορεί να είναι και πάλι προσωρινή. Με τις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν και με την πρωτοβουλία της κ. Κοντογιάννη για επίσκεψη των γονέων στις εγκαταστάσεις της εταιρείας ξεπεράστηκαν οι περισσότερες επιφυλάξεις αφού όλοι είδαν την παρεξήγηση στην οποία είχαν πέσει και τη λάθος εντύπωση που τους είχε δοθεί για τις εταιρείες catering.

Τίθεται, δικαίως, το ερώτημα της τύχης των υπαρχόντων μαγείρων του Δήμου. Όμως, η μία μαγείρισσα συνταξιοδοτήθηκε ενώ οι άλλες δύο βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση. Μια ανθρώπινη πολιτική θα μπορούσε να εξασφαλίσει την ικανοποιητική συνύπαρξη του υπάρχοντος προσωπικού με την εταιρεία έτοιμου φαγητού είτε μέσω κάποιας αλλαγής αρμοδιοτήτων , είτε ικανοποιητικής πρόωρης συνταξιοδότησης με τήρηση όλων των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Σε κάθε περίπτωση, η αναδιάρθρωση της λειτουργίας των παιδικών σταθμών θα πρέπει να λάβει υπόψη της τη μέγιστη ανάγκη για οικονομική ανάπτυξη, την παροχή πολλών εναλλακτικών επιλογών για την παροχή φαγητού, τη συμμετοχή των γονέων στην αξιολόγηση των προσφορών και την εξοικονόμηση των χρημάτων των φορολογουμένων.

H τροφοδοσία με έτοιμο φαγητό των παιδικών σταθμών μπορεί να αποτελέσει μία όαση ποιότητας όχι μόνο στο Δήμο μας αλλά και γενικότερα στην έρημο της κυρίαρχης ελληνικής κουλτούρας του λαϊκισμού και της αναξιοκρατίας. Διότι οι εταιρείες θα είναι πιθανό να χάσουν τη δουλειά τους αν δεν την κάνουν καλά, σε αντίθεση με μόνιμους υπαλλήλους που δεν αξιολογήθηκαν ποτέ τους.

Σάββατο, Νοεμβρίου 19, 2011

Ο Daniel Goleman για τη συμπόνοια.











Ο Daniel Goleman, συγγραφέας της "Συναισθηματικής Νοημοσύνης", μιλάει για τη συμπόνοια, για την "Κοινωνική Νοημοσύνη" μέσω των "καθρεφτικών" νευρώνων, την τελειοποίηση των καταναλωτικών επιλογών και για την αισιοδοξία του ως προς την ανθρώπινη ενσυναίσθηση.

Τρίτη, Νοεμβρίου 15, 2011

Από τη γενιά του Πολυτεχνείου στη γενιά του Μνημονίου.





Η γενιά του Πολυτεχνείου διεκδίκησε, πριν τριάντα οκτώ χρόνια, «ψωμί, παιδεία,ελευθερία».

Σήμερα, η "γενιά του Μνημονίου" καλείται να κάνει τη δική της επανάσταση, στηρίζοντας το Μνημόνιο και διεκδικώντας σθεναρά το ψωμί, την παιδεία και την ελευθερία που ακόμα στερείται.

Το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία», στάθηκε αρκετό για να επαναφέρει την Ελλάδα σε τροχιά εκδημοκρατισμού, η ισχύς του όμως δεν άργησε να εξασθενήσει και να μετατραπεί από αίτημα μιας ολόκληρης γενιάς σε εργαλείο λαϊκισμού και αναξιοκρατίας.

Σήμερα, η γενιά της μεταπολίτευσης παραδίδει σε κάθε Έλληνα πολίτη ένα χρέος 50.000 ευρώ. Και μαζί με αυτό μια Ελλάδα χρεοκοπημένη, με απαξιωμένο σύστημα παιδείας και κατεστραμμένη οικονομία.

Το Μνημόνιο, με τις αλλαγές που προωθεί, αποκαθιστά μερικώς την οικονομική ελευθερία και απελευθερώνει τον τόπο από στρεβλώσεις και ανισορροπίες δεκαετιών. Απαιτούνται όμως πολλά περισσότερα, μεταξύ των οποίων και η υλοποίηση ενός νέου υγιούς αναπτυξιακού μοντέλου.

Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2011

Το 4ο Συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.

Watch live streaming video from greekliberals at livestream.com


Πραγματοποιήθηκε σήμερα 12 Νοεμβρίου 2011, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, το 4ο τακτικό Συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.

Σε στρογγυλό τραπέζι με θέμα : ‘’Η ανάγκη για ένα μέτωπο ορθολογισμού και μεταρρυθμίσεων απέναντι στη κρίση’’ με τη συμμετοχή των

Γιώργου Χατζημαρκάκη ευρωβουλευτή Γερμανικού Φιλελεύθερου Κόμματος (FDP)

Θόδωρου Σκυλακάκη ευρωβουλευτή Δημοκρατικής Συμμαχίας,

Τάσου Αβραντίνη αντιπροέδρου της Δράσης,

Θάνου Τζήμερου (Δημιουργία Ξανά!),

Ιπποκράτη Χατζηαγγελίδη (Δημοκρατικοί) ,

Νάσου Παπαχριστόδουλου αντιπροέδρου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας,

και συντονιστή το δημοσιογράφο Πάσχο Μανδραβέλη,

αναδείχθηκε η ανάγκη για τη σύγκλιση και τη συνεργασία των δυνάμεων που ενδιαφέρονται για τη θεσμική αναγέννηση και τη διασφάλιση της Ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Μέσα σε ιδιαίτερα θετικό κλίμα μεταξύ των δυνάμεων του χώρου με μεγάλη και ενεργή συμμετοχή του κοινού, εκφράστηκε από όλους η επιθυμία και η διάθεση συσπείρωσης ενόψει εκλογών.

Το Συνέδριο ολοκλήρωσε τις εργασίες του με την εκλογή νέας Συντονιστικής Επιτροπής.

Η Συντονιστική Επιτροπή σε συνεδρίασή της συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής:

Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Πρόεδρος

Στρατής Κατάκος, Αντιπρόεδρος

Νίκος Χαραλάμπους, Γενικός Γραμματέας

Μάκης Σπυράτος, Οικονομικός Υπεύθυνος

Νάσος Παπαχριστόδουλος, μέλος ΣΕ

Κώστας Κουκόπουλος, μέλος ΣΕ

Σπύρος Ντόβας, μέλος ΣΕ



Email: press@greekliberals.net

Κυριακή, Νοεμβρίου 06, 2011

Ανοιχτή επιστολή στη Μέρκελ.



(του Θάνου Τζήμερου, από το http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1307978)

Εξοχότατη,


σας ευχαριστούμε για τις προσπάθειες που κάνετε να προσφέρετε αίμα στην Ελλάδα, για να βγει από την εντατική, αλλά, όπως διαπιστώνετε κάθε μέρα, δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα η αιμορραγία: το διεφθαρμένο, σπάταλο, και εχθρικό σε κάθε προσπάθεια παραγωγής, κράτος. Αν δεν έχετε βρεθεί σε ελληνική υπηρεσία ζητώντας ένα οποιοδήποτε πιστοποιητικό δεν μπορείτε να φανταστείτε ούτε τον βαθμό της διαφθοράς ούτε την έκταση του παραλογισμού αυτού του καφκικού μηχανισμού. Το κράτος αυτό που αποτελείται κατά κύριο λόγο από τους πρώην αφισοκολλητές των δύο κομμάτων τρώει, όπως ο γύπας στην τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης», τα σπλάχνα του παραγωγικού δυναμικού αυτής της χώρας.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες: Ελλάδα δεν είναι μόνο οι απατεώνες πολιτικοί και οι γραφειοκράτες που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε για τη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο δυναμικό ευφυών, δημιουργικών, εργατικών και ηθικών ανθρώπων που στραγγαλίζονται κάθε μέρα από την κομματική μαφία. Αν στην Ιταλία η Μαφία έχει συναλλαγές με το κράτος, στην Ελλάδα, Μαφία είναι το ίδιο το κράτος! Όλα αυτά τα χρόνια, οι πολιτικοί σε συνεργασία με τους εργολάβους δημοσίων έργων που είναι παράλληλα ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, κλέβουν ασύστολα τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. και τους φόρους όσων Ελλήνων δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν, ενώ προσφέρουν εξοργιστική ασυλία σε κάθε γκάγκστερ του συναφιού τους.

Τι θα κάνατε εσείς αν ακούγατε τον εφοριακό που ήρθε στην επιχείρησή σας για έλεγχο και τα βρήκε όλα άψογα, να σας λέει ότι είναι αδύνατον να γυρίσει στην εφορία με «άδεια χέρια» και ότι πρέπει οπωσδήποτε να γράψει πρόστιμο και να πάρει κι αυτός τη μίζα του; Κι όμως, υπάρχουν πολλοί πρώην δημόσιοι υπάλληλοι που παραιτήθηκαν γιατί δεν άντεχαν να περνούν όλη τη ζωή τους σε ένα γραφείο χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε, παρά μόνο ρουσφέτια διορισμών και παρανομιών με την ευλογία του πολιτικού τους προϊσταμένου!

Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας σήμερα στην Ελλάδα που να θυμίζει δυτικοευρωπαϊκή χώρα. Η Παιδεία, το μέλλον κάθε χώρας είναι πεδίο αισχρής συναλλαγής καθώς οι φοιτητές με νόμο του Ανδρέα Παπανδρέου που μόλις τώρα καταργήθηκε, ψήφιζαν για τους Πρυτάνεις και πουλούσαν τις ψήφους τους με αντάλλαγμα τα θέματα στις εξετάσεις και τις θέσεις για τις διδακτορικές διατριβές.

Οι αγρότες όλα αυτά τα χρόνια, με πολιτική κάλυψη, εξαπατούσαν την Ε.Ε εμφανίζοντας εκτάσεις που δεν καλλιεργούσαν και ψεύτικη παραγωγή για να εισπράτουν τις επιδοτήσεις, ενώ τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων αντί να αξιοποιηθούν στην αναμόρφωση των καλλιεργειών και στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής γινόντουσαν πολυτελή αυτοκίνητα και γλέντια στα νυχτερινά κέντρα της επαρχίας.

Σε ένα τέτοιο όργιο παρανομίας δεν είναι καθόλου περίεργο που ο μεγαλύτερος παράνομος στην Ελλάδα είναι το ίδιο το κράτος μη εφαρμόζοντας τους νόμους που το ίδιο ψηφίζει. Δεν πληρώνει ποτέ εμπρόθεσμα, οδηγώντας επιχειρήσεις σε κλείσιμο και επιχειρηματίες στην αυτοκτονία (κυριολεκτικά: αναφέρομαι σε πραγματικά περιστατικά) δεν τηρεί τις συμφωνίες του, δεν επιστρέφει το ΦΠΑ (χρωστάει αυτή τη στιγμή 6 δις ευρώ) ενώ αν κάποιος πολίτης στραφεί νομικά εναντίον του εξοντώνεται οικονομικά από την «Δικαιοσύνη» η οποία χρειάζεται 20 περίπου χρόνια για να ολοκληρώσει μια απλή αίτηση αποζημίωσης.

Ξέρετε ότι υπάρχουν ιδιωτικές εκτάσεις που το κράτος έχει δεσμεύσει για απαλλοτρίωση το 1990 και ακόμα δεν έχει αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες της, παρότι υπάρχει νόμος που το υποχρεώνει να το κάνει; Ταυτόχρονα εδώ και χρόνια, τις δημόσιες εκτάσεις τις οικειοποιούνται και τις πωλούν συμμορίες κρατικών υπαλλήλων στις πολεοδομίες και τις δασικές υπηρεσίες σε συνεργασία με επίορκους δικηγόρους, συμβολαιογράφους και πολιτικούς «νονούς».

Είναι τόσο μεγάλα τα έσοδα των διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που διευθυντές εφοριών με πολύ «ψωμί» αφού πρώτα έτρωγαν όσα μπορούσαν, λίγο πριν συνταξιοδοτηθούν έβγαζαν στη δημοπρασία τη θέση τους την οποία πουλούσαν σε όποιον διευθυντή «φτωχής» εφορίας έδινε την μεγαλύτερη προσφορά! Τυπικά η πώληση καλύπτονταν με αμοιβαία μετάθεση.

Κανένας ηθικός και αξιοπρεπής άνθρωπος δεν δέχεται να εργαστεί σε τέτοιο περιβάλλον. Έτσι, ο Δημόσιος Τομέας καταλήφθηκε από τους κομματικούς στρατούς οι οποίοι, ανεξάρτητα από το κόμμα στο οποίο ανήκουν, έχουν κοινά χαρακτηριστικά:
- θεωρούν ότι πληρώνονται επειδή υποστηρίζουν τον βουλευτή που τους διόρισε και όχι επειδή οφείλουν να προσφέρουν υπηρεσίες στο κοινό
- οι περισσότεροι είναι αμόρφωτοι και χαμηλής νοημοσύνης, χωρίς καμία ικανότητα αλλά και διάθεση για εργασία
- έχοντας στενή επαφή με την εξουσία λειτουργούν υπεράνω νόμων και αισθάνονται πως ό,τι κι αν κάνουν οι πολιτικοί φίλοι τους θα τους καλύψουν
- οι πιο πονηροί από αυτούς εκμεταλλεύονται την πολυνομία και τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία για να στήσουν συμμορίες κλοπής εκατομμυρίων από τα ταμεία του Δημοσίου ενώ οι λιγότερο δικτυωμένοι απαιτούν από τους πολίτες χρήματα απλώς και μόνο για να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό τον παράνομο, αλλά ευρύτατα διαδεδομένο χρηματισμό ο λαός τον βάφτισε «γρηγορόσημο». Αν δεν πληρωθεί στον υπάλληλο, η υπόθεση του πολίτη θα αφεθεί να λιμνάσει στο απέραντο τέλμα της γραφειοκρατίας για χρόνια ή και δεκαετίες!

Είναι προφανές ότι το ΣΥΜΦΕΡΟΝ του πολιτικού κόσμου είναι να διατηρεί αυτό το καθεστώς εκβιασμών και παρανομίας. Δύο περιπτώσεις, τα αυθαίρετα και οι φοροδιαφυγή είναι case studies. Επιτρέψτε μου, να αναφερθώ εκτενέστερα, γιατί η ουσία κρύβεται και στις λεπτομέρειες.


Αυθαίρετα

Στην Ελλάδα ουδέποτε υπήρξε χωροταξικός σχεδιασμός. Τα πρώτα αυθαίρετα χτίστηκαν μετά τον εμφύλιο, στη δεκαετία του ’50 κυρίως από κυνηγημένους αριστερούς που έφυγαν από την επαρχία και προσπαθούσαν να φτιάξουν τη ζωή τους όπως – όπως στην ανωνυμία της Αθήνας. Όμως στη συνέχεια αυθαίρετα έχτιζαν οι πάντες, παντού: σε παραλίες, σε δάση, σε δημόσια γη, σε καμένες εκτάσεις, ή καταπατώντας ιδιοκτησίες άλλων που δεν μπρούσαν να ελέγχουν συχνά τα οικόπεδά τους διότι ήταν π.χ. μετανάστες στην Αμερική. Πολλά από αυτά εξυπηρετούν πραγματικές οικιστικές ανάγκες: η Αθήνα του 2011 προφανώς δεν μπορεί να έχει τα όρια της Αθήνας του 1950 και ο πλεονάζων πληθυσμός κάπου θα πρέπει να στεγαστεί. Ποτέ όμως το επίσημο κράτος δεν όρισε πού και πώς μπορείς να χτίσεις και πού όχι. Η Ελλάδα είναι άλλωστε η μοναδική χώρα της Ε.Ε. που δεν διαθέτει ακόμα Εθνικό Κτηματολόγιο. Κάθε φορά, μάλιστα που κάποιος πολιτικός, μεμονωμένα, αναλάμβανε σχετική πρωτοβουλία, όπως το 1983 ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης, αποπέμπονταν από την κυβέρνηση. Παράξενο; Καθόλου! Τα αυθαίρετα είναι εδώ και 30 χρόνια μια τεράστια βιομηχανία με πολλά δις ευρώ ετήσιο τζίρο – φυσικά μαύρο, τον οποίο καρπώνονται οι συμμορίες σε πολεοδομίες, νομαρχίες, Δήμους, Δασαρχεία, Υπηρεσίες Ηλεκτρισμού, Ύδρευσης, Αποχέτευσης κ.λ.π. για να κάνουν τα «στραβά μάτια». Μάλιστα, σε περιοχές αυθαιρέτων, υπάρχουν και διαφημίσεις μεσολαβητών που θα «κανονίσουν το θέμα» με την ΔΕΗ την ΕΥΔΑΠ κ.λ.π.! Αλλά και το ίδιο το κράτος χρησιμοποιεί τους αυθαίρετους οικιστές ως όμηρους κάθε φορά που χρειάζεται πρόσθετα έσοδα. Σύμφωνα με τον νόμο Τρίτση του 1983 καθορίζονταν με σαφήνεια και αυστηρότητα οι όροι νομιμοποίησης των μέχρι τότε αυθαιρέτων ενώ όλα τα αυθαίρετα από εκείνη την ημερομηνία και μετά, θεωρούνται κατεδαφιστέα. Όμως από το 1983 έχει υπολογιστεί ότι μόνο στην Αττική έχουν χτιστεί 100.000 αυθαίρετα. Πόσα κατεδαφίστηκαν; Κανένα! Κάθε 5-6 χρόνια παίζεται το ίδιο έργο: μια κυβέρνηση που χρειάζεται χρήματα λέει «ως εδώ, πληρώστε για να σώσετε τα σπίτια σας, αλλά από δω και μπρος όλα θα κατεδαφίζονται». Ακόμα και η σημερινή «εκσυγχρονιστική», υποτίθεται κυβέρνηση το ίδιο ακριβώς έκανε: δημιούργησε τον Απρίλιο του 2010 μια υπηρεσία κατεδαφίσεως αυθαιρέτων, η οποία πήγε με τον πρωθυπουργό επικεφαλής και με όλα τα τηλεοπτικά συνεργεία και κατεδάφισε ένα νυχτερινό κέντρο! Αυτό ήταν όλο! Στη συνέχεια σκέφτηκαν ότι χρειάζονται χρήματα και επανέλαβαν το ίδιο κόλπο με τους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων: πληρώστε για να μην σας ενοχλήσουμε! Μάλιστα είναι τέτοια η ξεφτίλα και του επίσημου Κράτους, που σε όσους πληρώσουν δεν θα δώσουν χαρτιά νομιμοποίησης, αλλά αναστολή κατεδάφισης για 30 χρόνια! Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχεται μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που θεωρεί όλα τα αυθαίρετα μετά τον νόμο Τρίτση του 1983 κατεδαφιστέα και αντισυνταγματικούς τους νόμους όλων των ετών από το 1983 και έπειτα που τα νομιμοποιούσαν έναντι είσπραξης προστίμου! Η απόλυτη σχιζοφρένεια!

Φοροδιαφυγή
Σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο, φόρους πληρώνεις όχι επειδή το όρισε ο Μωυσής με τις 10 εντολές, αλλά για να χρηματοδοτείς τις Δημόσιες Υπηρεσίες οι οποίες υποτίθεται εξυπηρετούν και προστατεύουν τον πολίτη. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με επίσημες έρευνες, το 85% των φόρων καταλήγουν σε παράνομους διορισμούς σπατάλες και μίζες. Ένας δρόμος κοστίζει 6 φορές περισσότερο απ’ όσο ένας αντίστοιχος των ίδιων προδιαγραφών σε κάποιο άλλο κράτος της Ε.Ε. Όσο για το τι είδους Υπηρεσίες προσφέρονται στους πολίτες, έχω ήδη γράψει αρκετά. Το ίδιο το φορολογικό είναι τερατωδώς άδικο, παράλογο και αντιφατικό, και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά αλλάζει κάθε λίγους μήνες (μέσα στο 2011 ψηφίστηκαν 11 φορολογικά νομοσχέδια!). Οι εφοριακοί και να θέλουν δεν μπορούν να μάθουν όλες αυτές τις αλλαγές, ενώ ο ο πολίτης αισθάνεται όπως κάθε θύμα ένοπλης συμμορίας εκβιαστών: πρέπει να πληρώσει γιατί το Κράτος θα του κάνει κακό αν δεν πληρώσει, ξέροντας ότι τα χρήματά του θα καταλήξουν στις τσέπες των φίλων του κόμματος και στις βίλες των πολιτικών. Επίσης πρέπει να κρατήσεις χρήματα για να πληρώσεις τον εφοριακό που θα σου κάνει έλεγχο, τον γιατρό που θα σε εγχειρήσει, τον υπάλληλο που θα σε «εξυπηρετήσει». Έτσι η φοροδιαφυγή έχει και λογικό και ηθικό έρεισμα, σαν τα χρήματα που αρνείται να δώσει ένας Σικελός στην Μαφία. Επίσης, η κυρίαρχη ιδεολογία που επέβαλαν το ΠΑΣΟΚ, τα σταλινικά κόμματα της αριστεράς, αλλά ασπάσθηκε και η λαϊκίζουσα Νέα Δημοκρατία είναι πως επιχειρηματίας = εχθρός του λαού και κέρδος = κλοπή. Σε κανένα άλλο μέρος της Ευρώπης (τουλάχιστον) το επιχειρείν δεν αντιμετωπίζεται με τέτοια εμφανή εχθρότητα. Η πολυνομία, οι 100 φορείς που είναι αρμόδιοι και θα πρέπει να πάρεις τις υπογραφές τους για να φτιάξεις έναν στάβλο, τα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που αντιτίθενται σε οτιδήποτε χαλάει τη νιρβάνα τους, οι οικολόγοι που θα ανακαλύψουν ότι οι έλικες των ανεμογεννητριών ενοχλούν τις μέλισσες (ναι, έτσι έγινε!) και θα καταθέσουν προσφυγή, τα δικαστήρια που για να μην φανούν «φίλοι του κεφαλαίου» θα διατάξουν αναστολή των εργασιών έχουν διώξει δισεκατομμύρια επενδύσεων από αυτή τη χώρα. Όσες επιχειρήσεις καταφέρνουν και λειτουργούν υφίστανται διαρκή πόλεμο από την απίστευτα παράλογη νομοθεσία (μπορώ να σας ενημερώσω για εκατοντάδες νόμους που θα ζήλευε κι ο Ιονέσκο!) τους ελεγκτές που θέλουν το λάδωμά τους, ενώ το θεσμικό πλαίσιο, που αλλάζει συνεχώς, δεν τους αφήνει να ξέρουν τι θα ξημερώσει αύριο. Επιπλέον, αντί η κυβέρνηση να επιβραβεύει όσους δηλώνουν τα εισοδήματά τους, τους απομυζεί κάθε φορά που χρειάζεται έσοδα με έκτακτους φόρους, απίθανες εισφορές και ληστρικά ποσοστά φορολόγησης. Είναι χαρακτηριστικό το απόλυτα ανήθικο και βλακώδες, μακροοικονομικά, σύστημα της «περαίωσης» – ελληνική πατέντα: επειδή το Κράτος δεν μπορεί ούτε να εισπράξει ούτε να ελέγξει, κάθε 2-3 χρόνια λέει στους φορολογούμενους: ελάτε να πληρώσετε ένα ποσό για κάθε έτος και δεν θα σας ελέγξουμε! Αλλά αυτή θα είναι η τελευταία φορά που το κάνουμε αυτό. Το κάνουν κάθε 2-3 χρόνια! Είναι προφανές ότι όσοι έχουν αποκρύψει μεγάλα εισοδήματα πληρώνουν ευχαρίστως, όσοι έχουν κρύψει λίγα πληρώνουν με δυσφορία, ενώ όσοι δήλωσαν τα πάντα αισθάνονται ακόμα μια φορά εξαπατημένοι, ενώ έχουν επιπλέον και τον φόβο του ελέγχου που δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει χωρίς «κάτι να πάρει». Ουσιαστικά, το ίδιο το κράτος σε ωθεί στη φοροδιαφυγή. Κι όμως το να πιαστούν οι κραυγαλέες τουλάχιστον περιπτώσεις (μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, ελεύθεροι επαγγελματίες, συνδικαλιστές) είναι πάρα πολύ απλό: αρκεί η διασταύρωση των περιουσιακών στοιχείων με τις φορολογικές δηλώσεις και το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών. Γιατί δεν το αποφασίζει καμμία κυβέρνηση; Διότι πολύ δύσκολα θα αποφύγουν το άνοιγμα και των δικών τους λογαριασμών! Οπότε θα ξηλωθεί όλο το πουλόβερ της διαφθοράς και της διαπλοκής! Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ένας δημοσιογράφος άρχισε να βιντεοσκοπεί με κρυφή κάμερα περιπτώσεις διαφθοράς κρατικών λειτουργών, η Βουλή αντέδρασε με πρωτοφανή ταχύτητα ψηφίζοντας νόμο που απαγορεύει την δημοσιοποίηση αυτού του υλικού, ορίζει ότι τα δικαστήρια δεν θα το λαμβάνουν υπόψη και τιμωρεί τον δημοσιογράφο για παράνομη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων! Αν μάλιστα η δημοσιογραφική έρευνα ενοχλήσει περισσότερο, η λύση είναι η δολοφονία, όπως συνέβη πρόσφατα με τον αμφιλεγόμενο αλλά ενοχλητικό για πολλούς Σ. Γκιόλνα.

Μόλις τώρα, η είσοδος μηχανογραφικών συστημάτων σε κάποιους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης (οι περισσότερες Υπηρεσίες δεν διαθέτουν καν μηχανογράφηση) αποκάλυψε απίστευτα πράγματα. 4500 πεθαμένοι (κάποιοι από το 1975!) συνέχιζαν να πληρώνονται! Είναι τέτοια η αδιαφορία των Δ. Υπαλλήλων, που κανένας δεν αναρωτήθηκε, από περιέργεια έστω, ποιος είναι αυτός ο παππούς που, με χρονολογία γέννησης 1890, είναι ακόμα ακμαίος και πηγαίνει στην Τράπεζα κάθε μήνα να εισπράξει τη συνταξή του! Τώρα μάθαμε επίσης για τη βιομηχανία παραγωγής δήθεν «αναπήρων» με συμμετοχή γιατρών και νομαρχιακών υπαλλήλων που έφτασε να δώσει σύνταξη τυφλού σε τερματοφύλακα ποδοσφαιρικής ομάδας!
Ωστόσο κανένας ακόμα δεν έχει θίξει τις συντάξεις που δίδονται σε ανύπαντρες κόρες αξιωματικών, σε όλη τους τη ζωή, ακόμα κι αν εργάζονται! Ούτε τις συντάξεις σε δήθεν αντιστασιακούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίοι τότε δεν είχαν καν γεννηθεί! Εξακολουθούν να συνταξιοδοτούνται: γυναίκες που δούλεψαν μόλις 15 χρόνια αν είναι μητέρες έστω και ενός παιδιού, 45άρηδες στρατιωτικοί, 55 ετών δημόσιοι υπάλληλοι, επειδή, λέει, έχουν «ώριμο» δικαίωμα, την ίδια στιγμή που η χώρα βουλιάζει από τα χρέη. Ο ελληνικός στρατός έχει περισσότερους συνταξιούχους στρατηγούς από τον στρατό των HΠΑ!
Μια τέτοια κρατική «φιλοσοφία» είναι επόμενο να αδιαφορεί παντελώς για την προστασία της Δημόσιας περιουσίας. Πριν μερικές μέρες, στον καταχρεωμένο ΟΣΕ, συνέβη μια απίστευτη κλοπή: άγνωστοι (;) έκλεψαν έξι ολόκληρες ντιζελάμαξες, κάθε μία από τις οποίες ζυγίζει 50 τόνους, βαγόνια αλλά και δεκάδες μέτρα σιδηροτροχιάς! Οι κλέφτες τα τεμάχισαν όλα αυτά, με σκοπό την εκποίησή τους ως σκραπ, χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανένας!
Η λέξη τιμωρία απουσιάζει από το λεξιλόγιο της Δημόσιας Διοίκησης. Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις που αναφέρει στην πρόσφατη έκθεσή του, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρος Ρακιντζής, ένας δραστήριος και τίμιος Ανώτατος Δικαστικός, που προσπαθεί να φωτίσει, τουλάχιστον, αυτό το καρκίνωμα:

- Παθολόγος Γενικού Νοσοκομείου του Εθνικού Συστήματος Υγείας, εγκατέλειπε τη θέση του, αφήνοντας παράνομα ως αντικαταστάτη, ειδικευόμενο γιατρό, με μικρότερη εμπειρία. Ως αποτέλεσμα, ασθενής που εισήχθη με πονοκέφαλο πέθανε λόγω λανθασμένης διάγνωσης. Ποινή: Καμμία!

- Υπάλληλος δήμου, ελεγκτής εσόδων-εξόδων παραπέμφθηκε για έλλειμμα 59.200.000 ευρώ στη διαχείριση του Γραφείου Παρακαταθηκών και Δανείων. Ποινή: Καμμία!

- Υπάλληλος πανεπιστημίου, υπεύθυνος για την παραλαβή πετρελαίου, παρήγγειλε τεράστιες ποσόστητες τις οποίες έκλεβε και πουλούσε στην αγορά. Η ζημιά που προκάλεσε στο Πανεπιστήμιο ήταν 7.000.000 ευρώ! Ποινή: Καμμία!

- Δύο ελεγκτές εσόδων-εξόδων έκλεψαν περισσότερα από 18 εκατομμύρια ευρώ το διάστημα 1996 έως και το 2001! Ποινή: 6 μήνες προσωρινή παύση από τα καθήκοντά τους!

Το γιατί αυτές οι εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις διαφθοράς έμειναν ατιμώρητες από τις Δημόσιες Υπηρεσίες που υπέστησαν τη ζημία, είναι προφανές: οι συνένοχοι είναι περισσότεροι και σε υψηλότερα κλιμάκια Διοίκησης. Ο υπάλληλος που εμφανίζεται ότι έχει την ποινική ευθύνη συνήθως είναι ένα «χαμηλόβαθμο» στέλεχος της συμμορίας και «νονοί» είναι οι διευθυντές του, αυτοί που θα έπρεπε τιμωρήσουν τη διαφθορά!

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο κ. Ρακιντζής επί σειρά ετών υποβάλλει ανάλογες εκθέσεις προτείνοντας θεσμικές αλλαγές για να μην υπάρχει πρόσφορο έδαφος διαφθοράς. Καμμία από τις προτάσεις του δεν υιοθετήθηκε από το Κράτος! Είναι τόσο βαθειά ριζωμένη στους Δημόσιους ληστές η αντίληψη ότι «τα χρήματα του κράτους είναι δικά μου» που ακόμα και οι τελευταίες οριζόντιες μειώσεις μισθών του επέβαλε η Κυβέρνηση στο μισθολόγιο των Δημοσίων Υπαλλήλων είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση των δαπανών μισθοδοσίας στα περισσότερα Υπουργεία! Σας φαίνεται περίεργο; Δεν είναι καθόλου: οι υπάλληλοι φρόντισαν να υπερκαλύψουν την απώλεια των εσόδων τους υπογράφοντας μεταξύ τους βεβαιώσεις ότι συμμετείχαν σε επιτροπές, ότι δούλευαν υπερωριακά, εκτός έδρας κ.λ.π. – κόλπο διαδεδομένο στους ληστές της Δημόσιας Διοίκησης. Διευθύντρια του υπουργείου Υγείας συμμετείχε με αμοιβή σε 31 επιτροπές(!) καταγράφει σε έκθεσή του ο κ. Ρακιντζής. Διαπιστώθηκε, επίσης, η ύπαρξη πλήθους επιτροπών και υποεπιτροπών στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και στο υπουργείο Υγείας, οι οποίες δεν είχαν αντικείμενο εργασίας...
Μάλιστα είναι τέτοιο το θράσος τους που το κύκλωμα εξέδιδε βεβαιώσεις συμμετοχής σε επιτροπές ακόμα και τις ημέρες της κανονικής τους άδειας! Δεν μπήκαν καν στον κόπο να δουν πότε απουσίαζε ο καθένας!

Και γιατί να ενδιαφερθούν; Παίρνουν παράδειγμα από τους ηγέτες τους: σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος, ο Δημόσιος Οργανισμός ΑΓΡΟΓΗ, από το 1998 μέχρι το 2009 είχε μόλις 73 υπαλλήλους και, ξαφνικά, μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο λίγο πριν τις εκλογές του 2009, απέκτησε άλλους 269! Ποιος ήταν υπεύθυνος γι’ αυτή την εξώφθαλμη παρανομία; Ο Υπουργός Δικαιοσύνης (2008) και Αγροτκής Ανάπτυξης (2009) της Ν. Δημοκρατίας Σωτήρης Χατζηγάκης! Στην Ελλάδα δεν έχει βρωμίσει μόνο το κεφάλι του ψαριού αλλά όλη η κρατική θάλασσα!

«Ευτυχώς που δουλεύουμε με βάρδιες και δεν χτυπάμε κάρτα, οπότε κάποιοι μπορεί να έρχονται σπανίως στα γραφεία. Διότι αν κάποια μέρα έρθουμε όλοι μαζί, όχι μόνο θα μείνουμε πολλοί όρθιοι, αλλά θα δημιουργηθεί...μποτιλιάρισμα στο Σύνταγμα και η ουρά των αυτοκινήτων που θα περιμένουν να μπουν στο υπόγειο πάρκινγκ της Βουλής θα σχηματίζει χιλιόμετρα...», ανέφερε συνδικαλιστής σε παλαιότερο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Το Βήμα», αναφερόμενος στους...άπειρους συναδέλφους του στη Βουλή! Νομίζετε ότι έπαψαν οι διορισμοί στη Βουλή των συγγενών των βουλευτών; Λάθος! Με την 3987/2708/22-3-2010 κοινή απόφαση της κ. Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και του προέδρου της Βουλής κ. Φίλιππου Πετσάλνικου, διορίστηκε στη Βουλή χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένο αντικείμενο και χωρίς προκήρυξη διαγωνισμού, η δακτυλογράφος στο Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρα-
κος «Σωτηρία», κ. Σοφία Ανδριτσοπούλου, ως μόνιμη πλέον υπάλληλος της Βουλής, με Α΄ βαθμό. Σας θυμίζω ότι την περίοδο της πρόσληψης η κοινή γνώμη συγκλονιζόταν από τις αποκαλύψεις για το όργιο προσλήψεων στη Βουλή και για τα προκλητικά προνόμια των χιλιάδων υπαλλήλων της – όλοι τους συγγενείς βουλευτών, τους οποίους, σε πλήρη αντίθεση με το δημόσιο αίσθημα, υπερασπίζονται οι πολιτικοί συγγενείς τους. Η κ. Σ. Ανδριτσοπούλου είναι η σύζυγος του βουλευτή Λακωνίας του ΠΑΣΟΚ κ. Λεωνίδα Γρηγοράκου.

Ποιος θα σπάσει αυτό το απόστημα; Όχι αυτοί που το δημιούργησαν!

Αλλά ακόμα κι αν το ήθελε, κανένα από τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει το σύστημα. Διότι η διοίκηση μιας χώρας απαιτεί την ύπαρξη στη Δημοσια Διοίκηση 2000 ανώτερων κρατικών στελεχών που θα αναλάβουν να προωθήσουν και να επιβάλλουν όπου χρειαστει τις μεταρρυθμίσεις. Ούτε η Δημόσια Διοίκηση ούτε τα κόμματα τους διαθέτουν. Τόσα χρόνια αναξιοκρατίας και διαφθοράς έχουν απομακρύνει τους σοβαρούς ανθρώπους από την δημόσια ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι και τα δύο κόμματα παρουσιάζουν τα ίδια στελέχη εδώ και 20 χρόνια. Ποιος σοβαρός άνθρωπος δέχεται να συναλλάσσεται με κομπιναδόρους, να συζητάει με ανόητους και να παλεύει μάταια με τον πιο παράλογο γραφειοκρατικό μηχανισμό της υφηλίου μετά την πτώση του Ανατολικού Μπλοκ;

Είναι χαρακτηριστική η επιλογή διοικητών νοσοκομείων από τη σημερινή κυβέρνηση: ούτε ένας στους τρεις δεν έχει διοικητική εμπειρία και ούτε ένας στους δέκα σχετική εκπαίδευση. Ως διοικητές επιλέχθηκαν θεολόγος, φιλόλογος, γεωλόγος, εκπαιδευτικός, ναυπηγός, διαιτολόγος, στρατιωτικός χημικός, τελωνειακός, ηλεκτρολόγος...


Και ο Γιώργος; Τι κάνει ο Γιώργος με την διεθνή κουλτούρα και το εκσυγχρονιστικά οράματα; Ο Γιώργος Παπανδρέου ακόμα και να θέλει να αλλάξει το σκηνικό (δεν έχει δείξει καμμία ανάλογη πρόθεση) δεν μπορεί. Τον εμποδίζει το ίδιο του το κόμμα - ακόμα και οι άνθρωποι του περιβάλλοντός του! Είναι μάλλον τίμιος και καλών προθέσεων αλλά δεν διαθέτει την πυγμή του ηγέτη. Θα ήταν καλός ενδεχομένως για πολιτικός της Σουηδίας ή του Καναδά, όμως είναι απολύτως ακατάλληλος για να τα «βάλει» με τα πιτ-μπουλ που εξέθρεψε ο κομματικός μηχανισμός του πατέρα του. Στηρίζεται σε όσους θα έπρεπε να αποκλείσει για πάντα από την πολιτική ζωή – ακόμα και να στείλει στη φυλακή. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο άνθρωπος που λίγο έλειψε να γίνει πρωθυπουργός, ήταν γνωστό σε όλη την επιχειρηματική «πιάτσα» ότι χρηματίζονταν. Οι πάντες το ήξεραν – προφανώς το ήξερε και ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά τον «τιμώρησε» αποκλείοντάς τον από το ψηφοδέλτιο στις προηγούμενες εκλογές. Τέτοια αυστηρότητα! Κι επειδή όλοι είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά, ο ένας «κρατάει» τον άλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κατάπτυστος νόμος περί ευθύνης υπουργών που παραγράφει σε 5 χρόνια κάθε αξιόποινη πράξη όχι μόνο των Υπουργών αλλά και των συνεργατών τους (!), βάσει του οποίου έχουν παραγραφεί οι ποινικές ευθύνες και του Άκη και των νεοδημοκρατών, ψηφίστηκε και από τα δύο κόμματα εξουσίας και ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας του Β. Βενιζέλου, του σημερινού Υπουργού Οικονομικών και του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης και σημερινού Προέδρου της Βουλής, Φίλιππου Πετσάλνικου!

Μη σας κάνει εντύπωση γιατί δεν υπάρχει συναίνεση των πολιτικών στην Ελλάδα. Η εξήγηση είναι απλή: γιατί ουδέποτε οι διαφορές τους ήταν ιδεολογικές. Πάντα, η εκάστοτε αντιπολίτευση, αντιδρούσε σε κάθε θέση της εκάστοτε κυβέρνησης μόνο και μόνο για να την φθείρει ώστε να έρθει και η σειρά της να κλέψει τα δημόσια έσοδα.

Από την μια πλευρά, λοιπόν, της αντίδρασης σε κάθε μεταρρύθμιση είναι η κρατική μαφία και από την άλλη οι ομιλούντες σκελετοί του Σταλινικού Μουσείου: τα τριτοκοσμικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς. Η μισή κυβέρνηση είναι εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων, που υποτίθεται ότι καλείται να εφαρμόσει! Οι συνδικαλιστές του ίδιου του ΠΑΣΟΚ που όλα αυτά χρόνια θεωρούσαν τις δημόσιες υπηρεσίες «χωράφι τους», απεργούν σε κάθε απόπειρα αλλαγής των απαράδεκτων προνομίων τους βυθίζοντας τη χώρα στο χάος. Οι απεργίες τους είναι αυταπόδεικτα παράνομες, κανένας όμως δεν εφαρμόζει τον νόμο. Οι τραμπούκοι της ομάδας κρούσης του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, εμποδίζουν πλοία να αποπλεύσουν, απαγορεύουν σε εργαζόμενους να πάνε στη δουλειά τους, κλείνουν δρόμους, λιμάνια, αρχαία μνημεία, όποτε το αποφασίσουν χωρίς κανείς να τους ενοχλεί.

Εξοχότατη,

αν ήμουν στη θέση σας θα έλεγα «να πάει στο διάολο αυτή η απαίσια χώρα». Εμείς, οι σκεπτόμενοι και αξιοπρεπείς Έλληνες σάς είμαστε ευγνώμονες που δεν έχετε πάρει (ακόμα) αυτή τη θέση και εξακολουθείτε να μας στηρίζετε. Αλλά για να μπορέσουμε να σας το ανταποδώσουμε και να ξεπληρώσουμε το χρέος που συσσώρευσαν η ανικανότητα και οι μίζες των πολιτικών μας, σας παρακαλούμε: υποχρεώστε τους σε ένα και μόνο πράγμα: να αλλάξουν το κράτος-τέρας που δημιούργησαν. Να καταργήσουν την μονιμότητα της κομματικής τους πελατείας που έχουν διορίσει με απίστευτους μισθούς και προνόμια (θα γνωρίζετε υποθέτω για το «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης» που έπαιρνε όποιος απλώς πήγαινε στην ώρα του στη δουλειά του!). Να υποχρεωθούν να εφαρμόσουν κανόνες οικονομικής διαφάνειας στα ίδια τα κόμματα και σε κάθε συναλλαγή του Δημοσίου. Αν δεν τους υποχρεώσετε δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουν μόνοι τους! Μην τους δώσετε ούτε ένα ευρώ παραπάνω, χωρίς αυτή την προϋπόθεση, θα σας το κλέψουν!

Εξοχότατη,

παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργήσει, όπως το έχουν κάνει χιλιάδες Έλληνες μετανάστες, σε χώρες όπως η δική σας, όπως το έχει καταφέρει η ελληνική ναυτιλία. Μόλις το κράτος - αγχόνη σταματήσει να πνίγει όσους έχουν και ιδέες και διάθεση και παραγωγικό σφρίγος, η Ελλάδα θα ανθίσει. Βοηθήστε μας να το πετύχουμε. Απαγορέψτε στους διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς μας εσάς να εξαπατούν, εμάς να εξευτελίζουν και να στερούν από τον κόσμο του αύριο τον πλούτο που μπορεί να προσφέρει το αληθινό Ελληνικό πνεύμα – αυτό που ποτέ δεν έσβησε σ΄αυτόν τον τόπο.




Πηγή:www.capital.gr

Παρασκευή, Νοεμβρίου 04, 2011

Οι απαντήσεις μου στο ερωτηματολόγιο του Δήμου Ωρωπού.


Ο Δήμος Ωρωπού κάλεσε κάθε ενδιαφερόμενο να συμμετάσχει ενεργά στην κατάρτιση του Επιχειρησιακού Σχεδίου 2012-2014, συμπληρώνοντας το σχετικό ερωτηματολόγιο. Οι δράσεις που πρότεινα είναι οι εξής:

Γενικός Στόχος 1.1.1: Μείωση της ανεργίας των νέων
Δράση 1: Κίνητρα για επενδύσεις
Δράση 2: Σύντομες αδειοδοτήσεις νέων επιχειρήσεων

Γενικός Στόχος1.1.2: Μείωση της ανεργίας ευαίσθητων κοινωνικά ομάδων πληθυσμού.
Δράση 1: Επιβράβευση (διαφήμιση) των επιχειρήσεων που απασχολούν ευαίσθητα άτομα.

Γενικός Στόχος 1.2.1: Ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού.
Δράση 1: Διοργάνωση εκθέσεων προβολής
Δράση 2: Διαφήμιση.

Γενικός Στόχος 1.2.2: Αύξηση του αριθμού των επισκεπτών και επέκταση του μέσου χρόνου παραμονής.
Δράση 1: Κέντρα Ενημέρωσης Επισκεπτών βασισμένα στους εθελοντές.

Γενικός Στόχος 1.3.1: Αξιοποίηση Ακίνητης Περιουσίας.
Δράση 1: Πώληση ή ενοικίαση της Ακίνητης Περιουσίας
Δράση 2: Διοικητήριο στις Φυλακές για εξοικονόμηση πόρων

Γενικός Στόχος 2.1.1: Βελτίωση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων.
Δράση 1: Αποχετευτικό δίκτυο – Βιολογικοί Καθαρισμοί
Δράση 2: Κίνητρα (φοροαπαλλαγές, διαφήμιση, κτλ.) για Βιολογικούς Βόθρους (βραχυπρόθεσμα).

Γενικός Στόχος 2.2.1: Βελτίωση του επιπέδου καθαριότητας στο σύνολο του Δήμου Ωρωπού.
Δράση 1: Ανάθεση της αποκομιδής σε ιδιωτικές εταιρείες με διαγωνισμό.
Δράση 2: Πώληση των απορριμματοφόρων του Δήμου.

Γενικός Στόχος 2.2.2: Επέκταση των διαδικασιών ανακύκλωσης.
Δράση 1: Τοποθέτηση περισσότερων κάδων.
Δράση 2: Καμπάνιες στα νοικοκυριά.
Δράση 3: Κέντρο Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης.

Γενικός Στόχος 2.3.1: Βελτίωση των υποδομών μεταφορών και προσπελασιμότητας.
Δράση 1: Ανάπλαση πεζοδρομίων και διαπλάτυνση.
Δράση 2: Αφαίρεση από τη Δημοτική Αστυνομία όλων των εμποδίων.


Γενικός Στόχος 2.3.2: Βελτίωση των συνθηκών κυκλοφορίας.
Δράση 1: Περιφερειακή Οδός
Δράση 2: Πεζοδρόμηση παραλιακού δρόμου – Ποδηλατόδρομοι

Γενικός Στόχος 2.3.3 : Ολοκλήρωση και επέκταση των βασικών αστικών υποδομών (ύδρευση, αποχέτευση, κλπ.)
Δράση 1: Φωτισμός παντού.

Γενικός Στόχος 2.4.1: Χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μες σκοπό την περιβαλλοντική προστασία και τη βελτίωση της οικονομικής θέσης του Δήμου.
Δράση 1: Ενεργειακή αυτονόμηση όλων των δημοτικών κτηρίων.
Δράση 2: Καμπάνια για «πράσινες στέγες».

Γενικός Στόχος 3.1.1: Αναβάθμιση και συμπλήρωση των υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας.
Δράση 1: Ίδρυση Κοινωνικής Υπηρεσίας.
Δράση 2: «Βοήθεια στο Σπίτι» από τους εθελοντές.

Γενικός Στόχος 3.1.2: Βελτίωση των προσφερόμενων υπηρεσιών υγείας.
Δράση 1: Κίνητρα για προσέλκυση επενδύσεων στην υγεία.

Γενικός Στόχος 3.2.1: Αναβάθμιση και συμπλήρωση των διαθέσιμων υποδομών εκπαίδευσης.
Δράση 1: Ανάπλαση σχολικών κτηρίων από εθελοντές.

Γενικός Στόχος 3.3.1: Ανάπλαση και αξιοποίηση της πολιτισμικής και ιστορικής κληρονομιάς.
Δράση 1: Μόνιμη φωταγώγηση των σημαντικών κτηρίων.
Δράση 2: Δημιουργία Ιστορικού Αρχείου του Δήμου.
Δράση 3: Μουσείο Ωρωπού.

Γενικός Στόχος 3.4.1: Βελτίωση των διαθέσιμων υποδομών άθλησης σε κάθε σημείο του Δήμου Ωρωπού.
Δράση 1: Τακτικότερη συντήρηση.

Γενικός Στόχος 3.4.2: Αύξηση των δυνατοτήτων άθλησης και δημιουργικής απασχόλησης των δημοτών.
Δράση 1: Υποστήριξη των υφιστάμενων συλλόγων.
Δράση 2: Κίνητρα για αθλητικές επενδύσεις.

Γενικός Στόχος 4.1.1: Πιστοποίηση, έλεγχος και αξιολόγηση των διοικητικών διαδικασιών.
Δράση 1: Κάρτα προσέλευσης υπαλλήλων.
Δράση 2: Μείωση αριθμού συμβασιούχων.

Γενικός Στόχος 4.2.1: Αναβάθμιση των κτηριακών υποδομών και του εξοπλισμού των Δημοτικών Υπηρεσιών.
Δράση 1: Δημαρχείο στο κτήριο Φυλακών.

Γενικός Στόχος 4.2.2: Επέκταση της χρήσης των νέων τεχνολογιών, της πληροφορικής και των επικοινωνιών.
Δράση 1: Τοποθέτηση οθονών σε κεντρικά σημεία της πόλης.

Γενικός Στόχος 4.3.1: Βελτίωση της εξυπηρέτησης των δημοτών.
Δράση 1: Διεκπεραίωση συναλλαγών μέσω της ιστοσελίδας.
Δράση 2: Απλοποίηση διαδικασιών.

Γενικός Στόχος 4.4.1: Διαρκής αναβάθμιση των ικανοτήτων, των γνώσεων και των δεξιοτήτων του προσωπικού.
Δράση 1: Επιβράβευση των ποιοτικότερων υπαλλήλων.
Δράση 2: Ενθάρρυνση για συμμετοχή σε σεμινάρια Δημόσιας Διοίκησης.

Γενικός Στόχος 4.5.1: Ανάπτυξη συνεργασιών με κεντρικούς φορείς.
Δράση 1: Με την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης.
Δράση 2: Με Πανεπιστημιακά Τμήματα.

Γενικός Στόχος 4.5.2: Ανάπτυξη συνεργασιών σε τοπικό επίπεδο.
Δράση 1: Ενεργοποίηση και επέκταση του Γραφείου Εθελοντισμού.

ΣΧΟΛΙΑ – ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Για τη μείωση των περιττών δαπανών του Δήμου και την αύξηση των πιο αναγκαίων:
Α) Με τη δημιουργία Γενικού Διοικητηρίου στις Φυλακές απαλάσσονται οι φορολογούμενοι από έξοδα ενοικίων στο Δημαρχείο, στο Αστυνομικό Τμήμα, στο Λιμεναρχείο, κτλ.
Β) Αναδιάρθρωση των υπηρεσιών και μείωση του αριθμού των υπαλλήλων. Λειτουργία των εκπαιδευτικών τμημάτων της ΚΕΔΩ από εθελοντές.
Γ) Με τα παραπάνω (καθώς και με την πώληση των απορριμματοφόρων) απελευθερώνονται περισσότερα χρήματα για τις υποδομές και την πρόνοια: Για βρεφονηπιακούς σταθμούς, για τους άπορους, για τους ηλικιωμένους, για παιδικές χαρές, για δρόμους, για ύδρευση-αποχέτευση-φωτισμό.

Πέμπτη, Νοεμβρίου 03, 2011

Συνεργασία ΔΡΑΣΗΣ - Φιλελεύθερης Συμμαχίας










ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Δράση και η Φιλελεύθερη Συμμαχία ανακοινώνουν την απόφασή τους να συνεργαστούν πολιτικά και να συμπράξουν εκλογικά στις επόμενες εκλογές.

Καλούμε κάθε φορέα και κάθε πολίτη που θέλει να υπερασπίσει την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας, την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ανοικτή κοινωνία, την ελεύθερη οικονομία και τα ατομικά δικαιώματα, να συμπαραταχθούμε ισότιμα, με αυτονομία, σε ένα μεγάλο μεταρρυθμιστικό μέτωπο.

Για να διασφαλίσουμε την ελευθερία και την αξιοπρέπεια τη δική μας, των παιδιών μας και της χώρας μας.

http://www.greekliberals.net/
http://www.drassi.gr/

Τετάρτη, Νοεμβρίου 02, 2011

Βιβλιοπαρουσίαση: "ΦΥΛΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡ"


Η Φιλελεύθερη Βιβλιοθήκη σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου του Otto Weininger, «Φύλο και χαρακτήρ», η οποία θα πραγματοποιηθεί από τον κ. Γεώργιο Σιβρίδη, αρχιτέκτονα, την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 7μμ στα γραφεία της Φιλελεύθερης Συμμαχίας (Πανεπιστημίου 64, 7ος όροφος, είσοδος από τη στοά).

Κύριο θέμα του βιβλίου του είναι το Θήλυ και η εμφάνιση του ανδρόγυνου τύπου της Φεμινίστριας. Εντούτοις εκείνο που πραγματικά απασχολεί τον Weininger πίσω από την υπερθεμάτιση της Ιδέας του Άρρενος ως Πνεύματος, είναι η έλλειψη Λογικής και Ηθικής σε μια κοινωνία Μαζικοδημοκρατική και Μεταμοντέρνα, στο κατώφλι της οποίας στέκεται.

Πληροφορίες και δανεισμοί βιβλίων στο τηλ.:
0030.697.66.43.850


Βιβλία διαθέσιμα προς δανεισμό:

Α. Ξενόγλωσση Βιβλιογραφία:
"A Vindication of the Rights of Men; A Vindication of the Rights of Woman; An Historical and Moral View of the French Revolution: WITH "A Vindication of the Rights of Woman" Mary Wollstonecraft
"Bureaucracy" Ludwig Von Mises
"Capitalism and Freedom" Milton Friedman
"Democracy in America" Alexis De Tocqueville
"Free to Choose" Milton Friedman
"Le Liberalisme contre le Capitalisme" Vallerie Charolle
"Leviathan" Thomas Hobbes
"Liberalism: The Classical Tradition" Ludwig Von Mises
"On Liberty" John Stuart Mill
"Planning for Freedom: Let the Market System Work: A Collection of Essays and Addresses" Ludwig Von Mises
"Reflections on the Revolution in France" Edmund Burke

"Social Choice and Individual Values" Arrow
"Socialism: An Economic and Sociological Analysis"Ludwig Von Mises
"The Counter-revolution of Science: Studies on the Abuse of Reason" F.A. Hayek
"The Evils of Revolution" Edmund Burke
"The Invisible Hand "Adam Smith
"The Law" Frederic Bastiat
"The Open Society and its Enemies" Karl Popper
"The Revolution: A Manifesto" Ron Paul
"The Rights of Man" Thomas Paine
"The Road to Serfdom" FA Hayek
"The Second Treatise of Government: AND A Letter Concerning Toleration" John Locke
"The Theory of Money and Credit" Ludwig Von Mises
"The Theory of Moral Sentiments" Adam Smith
"The Virtue of Selfishness " Ayn Rand
"Utilitarianism" John Stuart Mill
"Ultimate Foundation of Economic Science: An Essay on Method" Ludwig Von Mises
"Wealth of Nations" Adam Smith
Mario Vagras Llosa, “Global Village or Global Pillage ?”
Mario Vagras Llosa, “The Children of Columbus”


Β. Ελληνόγλωσση Βιβλιογραφία:

«Αλήθειες για τον Φιλελευθερισμό, όψεις της ανοιχτής κοινωνίας στην Ελλάδα και τον κόσμο» Δημήτρης Σκάλκος
«Βαμπίρ και Κανίβαλοι» Μίμης Ανδρουλάκης
«Γραφειοκρατία» Λούντβιχ φον Μίζες
«Εγχειρίδιο επιχειρηματικότητας» Π. Λαμπρόπουλος
«Ζητούνται Αλχημιστές» Μίμης Ανδρουλάκης
«Η οικονομική της Ελευθερίας» Λούντβιχ φον Μίζες
«Η παγκοσμιοποίηση και οι εχθροί της» Ανδρέας Ανδριανόπουλος
«Θηλυκό Πόκερ» Μίμης Ανδρουλάκης
«Limit Up – κοντά στα όρια» Ανδρέας Ανδριανόπουλος
«Μετά το μέλλον» Ανδρέας Ανδριανόπουλος
«Περί Ελευθερίας» Τζον Στιούαρτ Μιλλ
«Σαν διφορούμενο άγγιγμα» Στέλιος Ράμφος
«Τάνγκο του Τσε» Μίμης Ανδρουλάκης
«Τι έκανε η κυβέρνηση στα χρήματά μας;» Μάρρεϋ Ν. Ρόθμπαρντ
«Υπερασπίζοντας την Ελευθερία» Ανδρέας Ανδριανόπουλος
«Φιλελεύθερη Σοσιαλδημοκρατία» Τάκης Μίχας, Δημήτρης Σκάλκος
Π. Καζάκος, «Από τον ατελή εκσυγχρονισμό στην κρίση», εκδ. ΠΑΤΑΚΗ
Π. Καζάκος, «Αναθεώρηση του Συντάγματος και Οικονομία», εκδ. ΠΑΠΑΖΗΣΗ
Π. Καζάκος, «Έτοιμοι για το μέλλον ;», εκδ. ΠΑΠΑΖΗΣΗ
Ούρσουλα Λε Γκεν, «Η απελευθέρωση μιας γυναίκας»
Θ. Πελαγίδης, Μ. Μητσόπουλος, «Η στιγμή της στροφής για την ελληνική οικονομία» (2 αντίτυπα).
Κ. Χατζηφωτεινός, «Νισάφι Πια !», εκδ. ΔΙΗΝΕΚΕΣ (2 αντίτυπα)
Δ. Φύσσας, «Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος», εκδ. ΕΣΤΙΑ
Ulrike Meinhof, “Γερμανία, Γερμανία»
Erico Malatesta, “Περί Αναρχισμού και Βίας»
Ανταποκριτές στον Ισπανικό Εμφύλιο

Περιοδικά:
- Ελευθεριακή Κίνηση
- The future of Multilateralism
- KREPPA
- Migration: Europe’s Challenge
- Together or Apart ?