Σάββατο, Μαρτίου 29, 2008

25η Mαρτίου 1821*


Η περίοδος της τουρκοκρατίας υπήρξε αναμφισβήτητα η κρισιμότερη στη μακραίωνη ελληνική ιστορία. Η εισβολή των Οθωμανών στα βυζαντινά μικρασιατικά εδάφη στο τέλος του 13ου αιώνα και η κατάλυση, τελικά, της Βυζαντινής αυτοκρατορίας το 1453 υπήρξαν αφετηρία δεινών, που απείλησαν την ύπαρξη του Ελληνισμού.

Σε μια εποχή που η δυτική Ευρώπη προχωρούσε με άλματα στη διαμόρφωση νέων θεσμών, πολιτικών και εκκλησιαστικών, και μέσα από το πνεύμα της Αναγέννησης σημείωναν καταπληκτική πρόοδο τα γράμματα, οι επιστήμες και οι τέχνες, ο Ελληνισμός αγωνιζόταν για την επιβίωσή του. Ενώ όμως η παγίωση των Οθωμανών στον ελληνικό χώρο είχε οδυνηρές συνέπειες, οι υπόδουλοι έδειξαν αξιοθαύμαστη αντοχή και κατόρθωσαν υπό δυσμενείς συνθήκες να διατηρήσουν όλα τα στοιχεία της εθνικής τους υπόστασης και να προχωρήσουν προς τη δική τους αναγέννηση. Οι υλικές καταστροφές, οι εξισλαμισμοί, το παιδομάζωμα, οι βαριές φορολογίες, οι ποικίλες πιέσεις δεν έκαμψαν το φρόνημά τους. Η συσπείρωση γύρω από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ιδιαίτερα τους δύο πρώτους αιώνες της τουρκοκρατίας, η οργάνωση σε κοινότητες αργότερα, η δράση των κλεφτών, η ανάπτυξη της παιδείας, διατήρησαν άσβεστη την ελπίδα των υπόδουλων για την αποτίναξη του ζυγού. Το ζοφερό σκοτάδι των χρόνων της άλωσης διαδέχθηκε σιγά σιγά το φως που ερχόταν από τους Έλληνες λογίους και τα ελληνικά τυπογραφεία της Δύσης και από το φιλελεύθερο κήρυγμα του νεοελληνικού διαφωτισμού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρώτη απόπειρα επανάστασης έγινε 10 μόλις χρόνια μετά την πτώση της Πόλης και συνολικά τα επαναστατικά κινήματα κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας έφτασαν τα 35. Όμως, στις 25 Μαρτίου του 1821, το ποτάμι δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω. Χάρη στην πολύχρονη προετοιμασία και οργάνωση από τη Φιλική Εταιρεία, εκείνη τη μέρα όλοι μαζί, οπλαρχηγοί, κλέφτες, αρματολοί, λαός, ορκίζονται «να μη μείνει εχρθός στο Μοριά, μήτε σε όλη την Ελλάδα». Το λόγο παίρνουν τα όπλα. Για 7 χρόνια η χώρα μας γίνεται τόπος πολέμου, πόνου και δυστυχίας. Πάνω από 800.000 ψυχές θυσιάζονται για να ελευθερώσουν περίπου ενάμιση εκατομμύριου λαού, που στην πλειοψηφία του ήταν άστεγος, πεντάφτωχος και χαροκαμένος.Οι γυναίκες του Σουλίου χορεύουν στο Ζάλογγο το χορό του θανάτου. Το Κούγκι και το Αρκάδι, γίνονται ολοκαυτώματα. Η Χίος και τα Ψαρά καταστρέφονται ολοσχερώς. Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι του Μεσολογγίου επιχειρούν ηρωική έξοδο. Η Αλαμάνα, η Γραβιά, το Βαλτέτσι, το Μανιάκι, τα Δερβενάκια γίνονται βωμός μαρτυρίου και διδάσκουν πώς μπορεί να ζήσει κανείς ελεύθερος.
Και στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, δίνεται η τελειωτική απάντηση στον τουρκο-αιγυπτιακό στόλο από τις Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες επενέβησαν υπέρ της Ελλάδας, όπως προέβλεπε η συνθήκη του Λονδίνου.
Όταν ξημέρωσε η μέρα της λευτεριάς, οι περιπέτειες δεν έληξαν για το λαό μας. Για 100 περίπου χρόνια συνεχίζει να πολεμά, διεξάγει τον Μακεδονικό Αγώνα, πετυχαίνει σημαντικές νίκες στους Βαλκανικούς Πολέμους, συμμετέχει στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, γνωρίζει τραγική ήττα στη Μικρά Ασία. Παράλληλα, η ενσωμάτωση των Επτανήσων, της Κρήτης και των Δωδεκανήσων δίνουν στη χώρα μας τη σημερινή της μορφή.

Αν εκείνοι οι ήρωες βρίσκονταν ανάμεσά μας σήμερα, θα απαιτούσαν από όλους μας κάτι απλό: Ο αγώνας τους να γίνει έμπνευση για να σκύψουμε σήμερα με σύνεση, ψυχραιμία και ορθολογισμό πάνω από τα πολύπλοκα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σε ένα έντονα διεθνοποιημένο περιβάλλον. Να συμμετάσχουμε στα παγκόσμια κέντρα αποφάσεων και να παλέψουμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ειρηνική συμβίωση και τη συνεργασία μεταξύ όλων των λαών. Να αναγεννήσουμε το κράτος, να το προστατεύσουμε από τη διαφθορά, να ξαναβρούμε το φιλότιμο στην καθημερινότητά μας, να κοιτάξουμε τους γείτονές μας με ευγένεια και χαμόγελο. Να επωφεληθούμε από τις ευκαιρίες της παγκοσμιοποίησης και να φτάσουμε εκεί που μπορούμε , δηλ. στην κορυφή και την πρωτοπορία σε όλα τα επίπεδα. Όταν ο Έλληνας είναι νηφάλιος, ορθολογικός, κοσμοπολίτης, δεν έχει τίποτα και κανέναν να φοβηθεί.
Αυτή είναι η εθνική επιταγή των προγόνων μας. Η κληρονομιά τους θα μείνει για πάντα ανεκτίμητη .


* Εκφωνήθηκε στην Ελληνική Κοινότητα της Grenoble.

Σάββατο, Μαρτίου 22, 2008

Ωρωπός: Ιστορική εξέλιξη.


Σφηνωμένος στα σύνορα της Αττικής και της Βοιωτίας, εκεί όπου σήμερα είναι η Σκάλα Ωρωπού, βρισκόταν ο αρχαίος Ωρωπός, λιμάνι με ιδιαίτερη σημασία στα αρχαία χρόνια για την επικοινωνία με την απέναντι Εύβοια, ειδικά για τους Αθηναίους που είχαν κτίσεις στο νησί αυτό. Η σπουδαιότητα που είχε για τον εφοδιασμό της Αθήνας από την Εύβοια και το γεγονός πως η περιοχή του Ωρωπού, όσες φορές ήταν στην κατοχή της Αθήνας, χρησίμευε ως προχωρημένο αμυντικό φυλάκιο της Αττικής προς τη μεριά της Βοιωτίας, ήταν ο λόγος που για αιώνες ο Ωρωπός υπήρξε αιτία διαμάχης ανάμεσα στους Βοιωτούς και τους Αθηναίους.
Αρχικώς ο Ωρωπός λεγόταν Γραία, η περιοχή του Γραϊκή και οι κάτοικοι του Γραείς ή Γραίοι. Αποικοι της Γραίας εγκαταστάθηκαν στην Κάτω Ιταλία μαζί με Ευβοείς και από αυτούς οι Ρωμαίοι ονόμασαν όλους τους'Ελληνες Graeci . Ως δήμος ανήκε στην Πανδιονίδα φυλή.
Η αγκάλη του Ωρωπού λεγόταν Δελφίνιον και προς ανατολάς λεγόταν Ψαφίς, στη σημερινή θέση Ρεβυθιά των Αγίων Αποστόλων (Καλάμου). Ψαφίδες ήταν οι κάτοικοι που ανήκαν στο δήμο της Αιαντίδος φυλής.
Συνοικισμός μεσοελλαδικός (1900-1550 π.Χ.) και μυκηναϊκός (1550-1100) έχει διαπιστωθεί ανατολικά των Νέων Παλατίων και, σε μικρή απόσταση, τάφοι μυκηναϊκοί κοντά και ΒΑ του
Αμφιαρείου. Τελευταία ερευνήθηκαν μυκηναϊκά λείψανα στον Παλιό Ωρωπό, το μεσαιωνικό χωριό, ενώ τις επόμενες ιστορικές φάσεις, πρωτογεωμετρική, γεωμετρική, αρχαϊκή, τις διαπιστώνουμε στη Σκάλα
Ωρωπού.



Γλωσσικές ενδείξεις και μαρτυρίες αποδεικνύουν ότι ως το τέλος της αρχαϊκής εποχής ο Ωρωπός βρισκόταν υπό την άμεση επίδραση της Ερέτριας. Το όνομα του ίδιου του Ωρωπού, κατά νεότατη ιστορική άποψη, δεν είναι παρά η ερετριακή μορφή του ονόματος Ασωπός (Ασωπός/Αρωπός/Ωρωπός - ιωνική διάλεκτος με Ερετριακό ρωτακισμό: τροπή του σ σε ρ π.χ. δημορίων αντί δημοσίων).
Δεν είναι γνωστό πότε ο Ωρωπός ξέφυγε από την ερετριακή κυριαρχία και περιήλθε στην κατοχή της Αθήνας, πιθανόν το 506 π.Χ., μετά τη νικηφόρα εκστρατεία των Αθηναίων εναντίον των Βοιωτών ή μετά τα μηδικά, οπότε η Ερέτρια, ανίσχυρη ακόμη από τις καταστροφές που είχε υποστεί, αναγκάστηκε να τον παραχωρήσει στην Αθήνα ή ίσως σε κάποια άλλη σύγκρουση. Περίπου το 360 π.Χ. ο Ωρωπός αποκτά πλήρη ελευθερία, αλλά η μάχη της Χαιρώνειας, το 338 π,Χ., έχει δυσάρεστες συνέπειες γι' αυτόν, γιατί ο νικητής Φίλιππος της Μακεδονίας ή ο γιος του Αλέξανδρος τον παραχωρεί ξανά στους Αθηναίους, που μοιράζουν αμέσως την περιοχή του στις αθηναϊκές φυλές.
Από το 295 π.Χ. (ή το 287π.Χ.) ο Ωρωπός γίνεται ισότιμο μέλος του Κοινού των Βοιωτών, και η περίοδος αυτή, ως το 146 π.Χ., είναι ίσως η ευτυχέστερη της ιστορίας του.
Το 146 π.Χ., χρονιά που ο Ρωμαίος ύπατος Μόμμιος κατέστρεψε την Κόρινθο και υποδούλωσε την Ελλάδα, είναι ένα ορόσημο στην ιστορία της πόλης, γιατί ο κατακτητής στρατηγός διέλυσε όλες τις πολιτικές ομοσπονδίες, άρα και το Κοινό των Βοιωτών. Με τα χρόνια που περνούν, στα χρόνια του αυτοκράτορα της Ρώμης Αυγούστου (63 π.Χ. - 14 μ.Χ.), ο Ωρωπός γίνεται οριστικά πια κτήση της-Αθήνας.
Η επικράτηση του χριστιανισμού είχε ως αποτέλεσμα τη βαθμιαία εξαφάνιση της αρχαίας θρησκείας, αλλά στη θέση της παρηκμασμένης αρχαίας πόλης χτίζεται ο παλαιοχριστιανικός και πρωτοβυζαντινός Ωρωπός, όπως μαρτυρούν πυκνά λείψανα (κτήρια και μια βασιλική), νομίσματα και τάφοι. Η εγκατάλειψη της παραλίας θα γίνει αργότερα και για πολλά χρόνια ο σημερινός Παλιός Ωρωπός, δυτικά της Σκάλας και σε απόσταση από τη θάλασσα, θα αντικαταστήσει την αρχαία πόλη.
Στο Συκάμινο σώζονται δύο βυζαντινά εκκλησάκια και στο ίδιο χωριό χτίστηκε το 12ο αι. φράγκικο κάστρο από τους Ιωαννίτες Ιππότες της Ρόδου. Το κατέλαβαν στη συνέχεια οι φλωρεντινοί βαρώνοι της Αθήνας, οι Ατζαγιόλοι.
Στα 1456 οι Τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα και το 1458 και το Συκάμινο με το δυνατό του φρούριο.



Μόλις μετά τα μέσα του 19ου αι. ο Ωρωπός θα αρχίσει να κατοικείται με το όνομα Σκάλα Ωρωπού, ως λιμάνι δηλαδή του μεσαιωνικού χωριού.
Κατά την Επανάσταση , στις αρχές του Ιουλίου 1824, ο Ομέρ μπέης της Καρύστου με 3.000 στρατιώτες, εκ των οποίων 2.000 ήταν γενίτσαροι, λεηλάτησε την περιοχή και πολέμησε με 600 Έλληνες υπό τον Γκούρα. Αργότερα έγινε βάση ανεφοδιασμού των Τούρκων και το 1829, όταν οι Έλληνες επιχείρησαν ανακατάληψη της Στερεάς Ελλάδας, έγιναν εδώ συγκρούσεις με τους Τούρκους.
Μετά την απελευθέρωση, έγινε δήμος με όλα τα γύρω χωριά (Σάλεσι, Κάλαμος, Αγιοι Απόστολοι, Μαλακάσα, Μπούγα, Μαρκόπουλο, Μήλεσι, Συκάμινο, Χαλκούτσι, Ωρωπός, Σκάλα). Το 1912 καταργήθηκε ο Δήμος Ωρωπιέων και δημιουργήθηκαν κοινότητες που με τη σειρά τους έδωσαν τη θέση τους, από το 2002, στο σημερινό Δήμ ο Ωρωπίων. Στις 20 Ιουλίου 1938 έγινε καταστροφικός σεισμός που ισοπέδωσε όλο το χωριό των Ν.Παλατίων. Το κράτος αστραπιαία άρχισε την κατασκευή νέων σπιτιών και αποκατέστησε όλους τους σεισμοπαθείς.
Επί δικτατορίας Παπαδόπουλου γίνεται επιχωμάτωση έως 40-50 μ. μέσα στη θάλασσα, με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η παραλία και να γίνει χώρος για περίπατο. Το έργο αυτό έγινε για τη γρήγορη φορτοεκφόρτωση πολεμικού υλικού από τις αποθήκες της Μαλακάσας, σε περίπτωση πολέμου. Από το 2004 η παραλία αλλάζει όψη με τη δημιουργία του Αλιευτικού Καταφυγίου (Μαρίνα) Νέων Παλατίων.




ΤΟ ΑΜΦΙΑΡΕΙΟ

Οι πολιτικές περιπέτειες του Ωρωπού δεν θα ήταν αρκετές για να του δώσουν την αρκετά σημαντική θέση που έχει στην ιστορία και την
αρχαιολογία, αν δεν σωζόταν ως τις μέρες μας, στην περιοχή του, το σπουδαιότερο στην αρχαιότητα ιερό του μυθικού ήρωα, μάντη και θεραπευτή Αμφιαράου, το Αμφιάρειο, που τα ερείπια του βρίσκονται ανάμεσα σε πλατάνια, πεύκα και πικροδάφνες, σε μια μικρή κοιλάδα που τη διασχίζει ένα ξεροπόταμο (Χαράδρα λεγόταν από τους αρχαίους).
Σήμερα είναι πολύ εύκολο να πάει κανείς στο Αμφιάρειο, είτε από τον Κάλαμο, είτε από το Μαρκόπουλο Ωρωπού.
Το Αμφιάρειο του Ωρωπού ιδρύθηκε στα τέλη του 5ου π.Χ. αι., μετά την παρακμή και την εγκατάλειψη του γνωστού από τον Ηρόδοτο
Αμφιαρείου της Θήβας και σύμφωνα με χρησμό που δόθηκε μεταφέρθηκε και ιδρύθηκε εδώ.
Το Αμφιάρειο σε όλο το διάστημα της λειτουργίας του στάθηκε το εθνικό ιερό του Ωρωπού και συμμεριζόταν την πολιτική τύχη του. Κάθε φορά που ο Ωρωπός ήταν ανεξάρτητος ή μέλος του Κοινού των Βοιωτών, τη διοίκηση του Ιερού την είχαν οι Ωρώπιοι, όταν όμως γινόταν κτήση της Αθήνας, την αναλάμβανα οι Αθηναίοι.
Το Αμφιάρειο ήταν η έδρα της ανώτατης θρησκευτικής αρχής του μικρού κράτους. Επειδή όμως ήταν και τόπος όπου συναθροιζόταν πολύς κόσμος, στο ιερό αυτό δημοσίευαν οι Ωρώπιοι τις σημαντικές τους αποφάσεις, τα γενικού ενδιαφέροντος δημόσια έγγραφα, τις συνθήκες, τις προκηρύξεις, τα ψηφίσματα με τα οποία τιμούσαν κάποιον. Εκατοντάδες τέτοια έγγραφα σώθηκαν χαραγμένα πάνω στα βάθρα των αγαλμάτων. Ο χώρος περιλαμβάνει τα λουτρά, τη μεγάλη στοά, το θέατρο, το βωμό, το μικρό και το μεγάλο ναό και την ιερή πηγή.
Οι Ωρώπιοι τιμούσαν τον Αμφιάραο οργανώνοντας κάθε πέμπτο χρόνο μουσικούς, αθλητικούς και ιππικούς αγώνες ( Αμφιάρεια τα Μεγάλα) στους οποίους έπαιρναν μέρος λόγιοι, ηθοποιοί και αθλητές από όλη την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Μικρά Ασία.






ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΛΑΤΙΑ
Στο νησί Προκόννησος βρίσκεται και το χωριό Παλάτια οι κάτοικοι των οποίων, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκαν κατ' αρχήν στη Χαλκίδα, κατόπιν δε, το 1924, ίδρυσαν στη Σκάλα Ωρωπού τα Νέα Παλάτια, που αποτέλεσαν ξεχωριστή Κοινότητα η οποία κατ' επανάληψη απέσπασε τα συγχαρητήρια της Νομαρχίας Αττικής για την πρόοδο και τη διοικητική της τάξη.
Το μικρασιατικό στοιχείο συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική και πνευματική εξέλιξη του Ωρωπού. Οι Παλατιανοί, συμμετέχοντας στον Προικοννησιακό Σύνδεσμο, δημιούργησαν παράλληλα και Όμιλο Φίλων Νέων Παλατίων.Ο ιδρυθείς το 1982 Πολιτιστικός και Πνευματικός Όμιλος Νέων Παλατίων υπάρχει έως σήμερα. Τα σχολεία των Νέων Παλατίων είναι κοινά με της Σκάλας Ωρωπού.
Την ίδια εποχή με τους Παλατιανούς ήρθαν στην περιοχή του Ωρωπού και οι Πόντιοι και τοποθετήθηκαν ως γεωργικός πληθυσμός στο ΝΔ μέρος του συνοικισμού προς το λόφο του Προφήτη Ηλία. Κατάγονται από γνωστές ποντιακές πόλεις και διάφορα μικρότερα χωριά του Πόντου. Ο Ποντιακός συνοικισμός, εκτός από Ποντίους, κατοικείται επίσης από Καππαδόκες, Μικρασιάτες, Αρμένηδες κλπ.





ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΩΡΩΠΟΥ
Στα ΒΔ της Σκάλας Ωρωπού, εκτείνεται το ευρύτερο δέλτα του ποταμού Ασωπού, ένας από τους τελευταίους υγροβιότοπους της Αττικής με μεγάλη οικολογική σημασία. Έχει μήκος 3 χλμ., έκταση 1000 στρ. και η θέση ήταν γνωστή παλιότερα ως «αλυκές», «μαντρί», «παραλία της άμμου», κτλ. Τα τελευταία 5-6 χρόνια, από φυσική ή τεχνητή αιτία έχει διανοιχτεί είσοδος (μπούκα) με αποτέλεσμα τη δημιουργία εντυπωσιακής λιμνοθάλασσας.
Η λιμνοθάλασσα του Ωρωπού φιλοξενεί περίπου 140 είδη πουλιών, μόνιμων ή μεταναστευτικών, όπως ο Καλαμοκανάς (υψ. 40 εκ.), είδη ερωδιών όπως ο Λευκοτσικνιάς (υψ. 90 εκ.), ο Σταχτοτσικνιάς, Αργυροτσικνιάς, κτλ., η Αβοκέττα, ο Θαλασσοσφυριχτής, τα Φλαμίγκος, η γαλαζοπαπαδίτσα, η κιτρινοπαπαδίτσα, το νανοβουτηχτάρι, η χουλιαρόπαπια, η χαλκόκοτα, κα.
Περιβαλλοντικές οργανώσεις και ευαισθητοποιημένοι πολίτες προσπαθούν να προστατεύσουν τον ευαίσθητο υγρότοπο και πρόσφατα ο
Δήμος Ωρωπίων υπέβαλε μελέτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ανάπλαση του χώρου και τη δημιουργία Οικολογικού Πάρκου με παρατηρητήρια, ξύλινες κατασκευές ήπιας ανάπτυξης, χώρους αναψυχής, δεντροφυτεύσεις, κτλ.

ΤΟ ΑΜΑΛΙΕΙΟ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ (ΠΑΛΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ)
Στην περιοχή του Ωρωπού υπήρχε το μέγα κτήμα, κληροδότημα του Ανδρέα Συγγρού προς το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο.
Το κτίσμα του ορφανοτροφείου στον Ωρωπό έγινε περίπου το 1909. Μετά τη γενοκτονία των Αρμενίων (1915) μετέφεραν εκεί επιζώντα Αρμενόπουλο. Συνεργάστηκε με τη φιλανθρωπική οργάνωση Near East και προβάλλονταν ακόμα και κινηματογραφικές ταινίες (1925- 30) προς διασκέδαση των ορφανών.
Το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο μετατρέπεται σε αγροτικές φυλακές το 1933, με το σεισμό όμως του 1938 καταστρέφεται και το 1950 ξαναχτίζεται. Με το νόμο 2058/1952 μετατρέπεται σε Ανοικτό Σωφρονιστικό Κατάστημα, έτσι οι κρατούμενοι εργάζονταν σε αγροτικές δουλειές.
Στις φυλακές του Ωρωπού κρατούνται από τη Χούντα πολλοί πολιτικοί της αντίπαλοι, μεταξύ των οποίων και ο Μίκης Θεοδωράκης. Το 1970 μετατρέπονται σε αναμορφωτήριο ανηλίκων για 2-3 χρόνια. Μετά εγκαταλείπονται και το 1979 στεγάζεται εκεί το πρώτο δημόσιο Γυμνάσιο της περιοχής.



ΤΑ ΛΙΓΝΙΤΩΡΥΧΕΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΡΒΟΥΝΟΣΚΑΛΑ
Ήταν γνωστή από το 1830 η ύπαρξη του λιγνίτη στην περιοχή μας, ανάμεσα στο Μαρκόπουλο και στο Μήλεσι (Μαυροσουβάλα, Μπάφι).
Το κάρβουνο (γαιάνθρακας, λιγνίτης) στην αρχή βρέθηκε επιφανειακά και μετά άρχισαν να δημιουργούν υπόγειες στοές σε μεγάλα βάθη και μήκη για την εποχή (200-250μ. βάθος και 2.000μ. μήκος).
• Η εξόρυξη είχε αρχίσει από το 1870. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκ. Πολέμου εξήγαγαν 3.500 τόνους ετησίως. Το 1962 η παραγωγή ήταν 11.381 μετρικοί τόνοι στη Μαυροσουβάλα και στο Μήλεσι 2.265 μ. τόνοι. Από το σημείο Κόσκινα ξεκινούσε γραμμή τρένου που συνεχιζόταν ως τη θάλασσα. Μια ξύλινη καρβουνόσκαλα έμπαινε στη θάλασσα σε μήκος περίπου 20 μ. και ήταν υπερυψωμένη για να μπορούν να πλευρίζουν τα πλοία. Πριν την καρβουνόσκαλα υπήρχε ένα δωματιάκι και μπροστά από αυτό ήταν το ζυγιστήριο.




ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΩΡΩΠΟΥ
Μαντρί: Στα ΒΔ της Σκάλας υπήρχε ένα κτίσμα κυκλικό με διάμετρο 20μ., ακριβώς επάνω στη θάλασσα, κτισμένο με συμπαγή τούβλα. Η κεραμοσκεπή του ήταν κυκλική με πλάτος 3-3,5μ. και ύψος περίπου 2,5μ. Παλιά χρησιμοποιόταν σαν μαντρί του Αμαλίειου Ορφανοτροφείου. Τα χαλάσματά του υπήρχαν ως το 1955.

Φάρος: Βρίσκεται στο ανατολικό μέρος του κόλπου του Ωρωπού, είναι λιθόκτιστος, στρογγυλός και αυτόματος. Καθοδηγεί τους ναυτικούς για τη ρότα των πλοίων. Λειτούργησε αυτόματα για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 1914. Παλιότερα τον άναβε φύλακας κάθε βράδυ.


Λομπέρδι: Στο λόφο που βρίσκεται η εκκλησούλα του Προφήτη Ηλία, κτισμένη σε ανάμνηση του σεισμού της 20ης Ιουλίου 1938, εικάζεται ότι υπήρχε η αρχαία Ακρόπολη των Ωρωπιέων. Κατά την κατοχή υπήρχε γερμανικό πολυβολείο στα νότια της εκκλησίας.
Στη θέση του γυμνασίου Σκάλας Ωρωπού εικάζεται ότι βρισκόταν ο ναός της Αλίας Νύμφης, ενώ το νεκροταφείο των Ωρωπιέων βρισκόταν στην περιοχή των Νέων Παλατιών.

Στη Σκάλα Ωρωπού υπάρχει το σπίτι του αδελφού του ποιητή Γεωργίου Δροσίνη, δυτικά της εκκλησίας του Αγ. Ανδρέα. Το είχε ονομάσει «Γαλήνη» και χτίστηκε το 1931.




ΠΗΓΕΣ 

α) Έντυπα :

Αρχαιολογική Εταιρεία, Ανασκαφές Σκάλας Ωρωπού (1996-2003)

Ι. Γκικάκης, "Η ιστορία του Ωρωπού", 2007

Δ.Ε. Λιάκουρης,  “Αυλώνας Αττικής (Σάλεσι ή Κακοσάλεσι). Ανατρέχοντας στις ρίζες. Ιστορία – Λαογραφία – Αναμνήσεις – Φυσικό Περιβάλλον”, Εκδόσεις Αυλώνας, 1997

Μιχάλης Σ. Πολυχρόνης, "ΑΡΙΣΤΕΑΣ, Ο εκ των Παλατίων", εκδ. ΠΡΟΚΟΝΝΗΣΟΣ, ΝΕΑ ΠΑΛΑΤΙΑ, 2006


Μιχάλης Σ. Πολυχρόνης, "Ιστορικό λεύκωμα Παλατίων Νήσου Μαρμαρά Μικράς Ασίας", 1997

Μιχάλης Σ. Πολυχρόνης, "Ιστορική περιήγηση: Παλάτια, 3000 χρόνια ιστορίας", 2000

Μπούρας Χ.-Μπούρα Λ., Η Ελλαδική Ναοδομία κατά τον 12ο αιώνα, Αθήνα 2002

Ορλάνδος Α.," Μεσαιωνικά Μνημεία Ωρωπού και Συκαμίνου", Δελτίον Χριστιανικής και Αρχαιολογικής Εταιρείας 4 (περίοδος Β΄ 1927) 25-45

Koder J.-Hild F., "Hellas und Thessalia, Tabyla Imperii Byzantini "I, Wien 1976

Βασίλειου Χ. Πετράκου, «Το Αμφιάρειο του Ωρωπού», εκδ. ΚΛΕΙΩ, 1992.

Θεόδωρος Ευστρ. Ηλιάδης, «ΠΡΟΚΟΝΝΗΣΟΣ - ΠΑΛΑΤΙΑ-ΝΕΑ ΠΑΛΑΤΙΑ», Κοινότητα Νέων Παλατίων 2001.

Νένα Πάτρα, «Ξαφνικά το καλοκαίρι στον Ωρωπό», εκδ. Δ. ΣΠΑΘΗΣ, 1990

Εγκυκλοπαίδεια «ΥΔΡΙΑ», τόμος 55, Α. Σαββίδης.

Πότης Στρατίκης, «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ», τ. Γ', εκδ. ΣΤΡΑΤΙΚΗ.

Εφημερίδα «Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΩΡΩΠΟΥ», αρ. φυλ. 251, Δεκέμβριος 1994, «Ιστορικά Θέματα».


β) Ιστοσελίδες:

http://www.archetai.gr/site/content.php?artid=643

http://extras.ha.uth.gr/oropos/

http://www.archetai.gr/media/PDF/O/278.pdf

http://www.ypervasinews.gr/news/?p=105416&fb_ref=.UZX19Vt4Kls.send&fb_source=message#.UZZh3qLwmHN

http://www.diazoma.gr/gr/Page_03-02_Content.asp?Article=753

http://www.eie.gr/byzantineattica/view.asp?cgpk=490&xsl=detail&obpk=500&lg=el

http://istos-agionapostolon.blogspot.gr/2015/12/2006.html

http://www.eie.gr/byzantineattica/view.asp

http://oropos.gov.gr/visitors/istoria/profil.html










Παρασκευή, Μαρτίου 07, 2008

Ελεύθερη επιλογή ασφαλιστικού ιδρύματος για σίγουρη σύνταξη.

Νέο τηλεοπτικό σποτάκι:
Ενώ το Ασφαλιστικό Σύστημα καταρρέει και το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται, φαντάζει όλο και πιο αναγκαία η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Είναι όμως αυτή η κατάλληλη λύση; Ποιος μας εγγυάται ότι τα χρήματα των ταμείων δεν θα ξαναδιαχειριστούν με τον ίδιο τρόπο από τα διορισμένα από την κυβέρνηση μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων τους όπως εκείνα που εκτελούσαν κυβερνητικές οδηγίες για "επενδύσεις";
Με την πρόταση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για το Ασφαλιστικό φιλοδοξούμε να γίνει ο κάθε πολίτης, ο μόνος διαχειριστής του συνταξιοδοτικού πακέτου του. Καταρχήν θα πρέπει να μεταφερθούν τα σημερινά ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα από τα προβληματικά ταμεία σε αυτόνομα ιδρύματα ή ειδικού τύπου τραπεζικούς λογαριασμούς της επιλογής του. Να επιλέξει ο εργαζόμενος αυτό που του προσφέρει την καλύτερη ασφάλιση. Αν αργότερα βρει κάτι καλύτερο, θα είναι ελεύθερος να μεταφέρει εκεί τα δικαιώματά του. Έτσι, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα ασφαλιστικά ιδρύματα (και τράπεζες) θα λειτουργήσει υπέρ του. Θα μεγαλώσει η συγκεκριμένη αγορά και ο πολίτης θα μπορεί να επιλέξει υψηλές εισφορές και γρήγορη συνταξιοδότηση, ή το αντίστροφο. Η κατάθεση των ασφαλιστικών εισφορών στα ιδρύματα αυτά θα είναι υποχρεωτική κι έτσι κανείς δεν θα μένει ανασφάλιστος, αντίθετα όλοι θα είναι κερδισμένοι. Η παρέμβαση του κράτους θα περιοριστεί στους εξής τρεις τομείς:
- Πιστοποίηση του τραπεζικού ή ασφαλιστικού ιδρύματος.
- Εγγύηση των ασφαλιστικών λογαριασμών (π.χ. αποζημίωση σε περίπτωση πτώχευσης του ιδρύματος).
- Παροχή σε όλους μιας κατώτατης εγγυημένης σύνταξης. Ξεκινούν όλοι από το ίδιο σημείο και από κει και πέρα, ανάλογα με την προνοητικότητα του, ο κάθε συνταξιούχος απολαμβάνει υψηλότερη ή χαμηλότερη σύνταξη.

Επιπλέον των παροχών αυτών, ο κάθε πολίτης θα είναι ελεύθερος να κερδίζει με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο οποιοδήποτε επιπλέον εισόδημα. Η συνταξιοδότηση ενός εργαζόμενου δεν θα τον υποχρεώνει σε αυτόματη και αναγκαστική αποχή από κάθε εργασία. Ο συνταξιούχος θα μπορεί να εργάζεται (όχι όμως στο δημόσιο) συμπληρώνοντας τη σύνταξή του. Γενικά, αντί να περιμένουμε να πλουτίσουν τα υπάρχοντα κρατικά ταμεία για να ξαναρχίσουν να διαχειρίζονται τα χρήματα όπως τα διαχειρίστηκαν μέχρι τώρα, προτείνουμε μια πιο γρήγορη και αποδοτική λύση για όλους.

Τετάρτη, Μαρτίου 05, 2008

Περί ανωνυμίας και ελευθερίας της έκφρασης.

Με αφορμή την πρόσφατη υπόθεση της δίωξης συγκεκριμένου ιστολογίου και την τελευταία ανακοίνωση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, αρκετοί φίλοι μου ζήτησαν να διατυπώσω τη δική μου θέση για το σοβαρό αυτό θέμα. Βλέποντας και σε κάποιες ιστοσελίδες ότι η θέση του κόμματός μας παρεξηγήθηκε, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω τα εξής:
Η ύβρη και η συκοφαντία είναι σοβαρά παραπτώματα και όποιος τα διαπράττει θα πρέπει να δέχεται τις συνέπειες του νόμου. Η ελευθερία της ανώνυμης έκφρασης όμως, δεν σημαίνει ότι αναγκαστικά ταυτίζεται με αυτά τα παραπτώματα. Αντίθετα, θαυμαστά ιστολόγια υπάρχουν χάρη στο γεγονός ότι οι διαχειριστές τους καλύπτονται πίσω από κάποιο ψευδώνυμο, απολαμβάνουν την ελευθερία της ανωνυμίας αυτής και κατορθώνουν έτσι να δημιουργήσουν πολύ αξιόλογα άρθρα, διηγήσεις, ποιήματα, ταινίες μικρού μήκους, με μία λέξη Πολιτισμό! Μοιάζει με τη διαβίωση ενός ανθρώπου σε μια μεγαλούπολη όπου, όντας ανώνυμος, αισθάνεται την ελευθερία να κάνει και να πει ό,τι θέλει σε όποιον θέλει (μέσα στα πλαίσια του νόμου) ζώντας ευχάριστα τη ζωή του, ενώ αντίθετα στο χωριό του η κάθε κίνηση του ίδιου ανθρώπου θα σχολιαζόταν ποικιλοτρόπως από τους κάθε λογής καλοθελητές ακριβώς επειδή θα ήταν γνωστός και επώνυμος. Τέτοιους περιορισμούς θα φέρει η κατάργηση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο!
Πρέπει να διαφυλαχτεί με κάθε τρόπο αυτή η ελευθερία της ανώνυμης έκφρασης, πάντα μέσα στα γνωστά πλαίσια εκτός των οποίων υπάρχει η ύβρη και η συκοφαντία. Όμως, στην πραγματικότητα, κανείς δεν είναι ανώνυμος στο διαδίκτυο. Ανά πάσα στιγμή, οι επίσημες αρχές μπορούν να εντοπίσουν τους χρήστες από τις διευθύνσεις (ΙΡ) των υπολογιστών τους σε περίπτωση που διαπράξουν κάποιο παράπτωμα.
Έχω συνειδητά επιλέξει να γράφω επώνυμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και οι άλλοι πρέπει να κάνουν το ίδιο.

Τρίτη, Μαρτίου 04, 2008

15 εταιρείες παρανομούν στην περιοχή του Ασωπού. Στην Ε.Α.Β. το μεγαλύτερο πρόστιμο!


Οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ εισηγήθηκαν νέα πρόστιμα συνολικού ύψους 450 χιλ. ευρώ σε 15 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Ασωπού ποταμού.Αξιοσημείωτο είναι ότι ενώ τα υπόλοιπα πρόστιμα κυμαίνονται από 1.000 έως 60.000 ευρώ, η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία τιμωρείται με πρόστιμο 150.000 ευρώ. Έχοντας τα στοιχεία αυτά, οι πολίτες της Βόρειας Αττικής και της Βοιωτίας μπορούν πλέον να δράσουν πιο στοχευμένα, απαιτώντας να τιμωρηθούν όσοι συνεχίζουν να ρυπαίνουν και επιβραβεύοντας παράλληλα όσες εταιρείες σέβονται το περιβάλλον και την υγεία όλων μας.
Η απαίτηση για κατασκευή κεντρικής μονάδας βιολογικού καθαρισμού και για έλεγχο της πλήρους εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας από εξωτερικούς ανεξάρτητους φορείς είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη. Τώρα πρέπει να εισαχθούν περιβαλοντικοί φόροι, να θεσπιστούν κίνητρα και αντικίνητρα και τα εργοστάσια που μολύνουν να υποχρεώνονται να αποκαταστήσουν την καταστροφή όπου αυτό είναι δυνατό. Ακολουθεί η λίστα με τις εταιρείες που τιμωρούνται:


Ε.Α.Β.
1. Η διαχείριση της παραγόμενης ιλύος από τη μονάδα επεξεργασίας βιομηχανικών αποβλήτων (χρωμιούχων, κυανιούχων, όξινων/ αλκαλικών κ.α) των εγκαταστάσεων της εταιρείας, δεν γινόταν σύμφωνα με τα οριζόμενα στον όρο Δ.3.10. της με αρ. πρωτ. : 157012 / 23-11-2006 Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων και την ισχύουσα νομοθεσία για τη διαχείριση των επικινδύνων αποβλήτων. Εν προκειμένω η ιλύς είναι εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες και δεν υπάρχει περιμετρική τάφρος.
2. Τα λουτρά επιμεταλλώσεων σε αντίθεση με τα οριζόμενα στην παρ. Δ.1.3 (β) της (11) σχετικής Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων δεν καλύπτονταν επαρκώς με πλαστικά σφαιρίδια.


ΕΜΜ. Ν. ΚΑΖΗΣ Α.Β.Ε.Ε.
Η Εταιρεία δεν πραγματοποιούσε μετρήσεις των αιωρουμένων σωματιδίων στα αέρια απόβλητα της, τα οποία παράγονται κατά την τήξη του χυτοσιδήρου με συχνότητα δύο φορές ανά έτος και δεν υπάρχει ημερολόγιο θεωρημένο από την αρμόδια υπηρεσία της Ν.Α. Βοιωτίας για την καταγραφή των αποτελεσμάτων, κατά παράβαση της ισχύουσας ΑΕΠΟ (Π.Ο.3.6. Α ΚΑΙ 3.6.Γ ) και του Π.Δ. 1180/81 (ΦΕΚ 293Α/6-10-1981)
Δεν έχει εκδοθεί άδεια διάθεσης των στερεών αποβλήτων σε αντίθεση με τα προβλεπόμενα στην ισχύουσα ΑΕΠΟ (Π.Ο. 3.9) και στην ΚΥΑ 50910/2727/2003.(ΦΕΚ 1909Β/22-12-2003
Δεν δόθηκαν παραστατικά τα οποία να αποδεικνύουν ότι η διαχείριση των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων γίνεται σύμφωνα με το Π.Δ. 82/2004.και τα προβλεπόμενα στην ισχύουσα ΑΕΠΟ (Π.Ο. 3.13)


KERAKOLL ΕΛΛΑΣ –ΧΗΜΙΚΑ ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ
Η εταιρεία δεν διέθετε άδεια διάθεσης υγρών αποβλήτων κατά παράβαση της Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22 (ΦΕΚ 138/Β1965) και τα προβλεπόμενα της σχετικής ΑΕΠΟ (Π.Ο.12)
Η συλλογή και μεταφορά των στερεών(μη επικίνδυνων) αποβλήτων της βιομηχανίας, γινόταν χωρίς την απαιτούμενη από τα σχετικά άρθρα 8 & 11 της ΚΥΑ 50910/2727/2003.(ΦΕΚ 1909Β/22-12-2003)


ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ IRIS ΑΕΒΕ
Η επιχείρηση παραβαίνει τον περιβαλλοντικό όρο (5) της σχετικής ΑΕΠΟ, ο οποίος αναφέρει ότι: «Από τη λειτουργία του εργοστασίου δεν θα παράγονται υγρά απόβλητα». Κατά την επιθεώρηση διαπιστώθηκε η ύπαρξη υγρών αποβλήτων σε βόθρο, τα οποία προέρχονται από την παραγωγική της διαδικασία με σημαντικές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, μείγμα αλειφατικών /αρωματικών υδρογοναθράκων και διαλυτών. Η εταιρεία έπρεπε να είχε προμηθευτεί τις σχετικές άδειες και να διαχειρίζεται τα προκύπτοντα υγρά της απόβλητα σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις ΚΥΑ 13588/725 για την διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων και της Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β196)


ΧΑΛΚΟΡ Α.Ε.
Η εταιρεία διέθετε τα υγρά βιομηχανικά απόβλητα της στον π. Ασωπό, (μέσω αγωγού όμορης βιομηχανίας) χωρίς να διαθέτει τις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965) {«Περί διαθέσεως λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων», ΦΕΚ 138/Β/1965, όπως ισχύει} άδεια διάθεσης υγρών αποβλήτων και κατά παράβαση του όρου 4.4. της σχετικής ΑΕΠΟ 91528/11-06-2002 που προβλέπει:«Η ψύξη των εγκαταστάσεων (όπου απαιτείται) να γίνεται μέσω κλειστού κυκλώματος με αποσκληρυμένο νερό το οποίο να ψύχεται σε πύργους ψύξης». Η εταιρεία δεν τηρούσε βιβλίο καταγραφής των ποσοτήτων σαπουνελαίων και λιπαντικών που προκύπτουν από την παραγωγική διαδικασία, κατά παράβαση του περιβαλλοντικού όρου 4.16 της με Α.Π91528/11-06-2002 ΑΕΠΟ (όπως αυτό προστέθηκε με την Α.Π. 852/27-02-2006) Απόφαση τροποποίησης της προιγούμενης απόφασης


ΕΛΦΙΚΟ Α.Ε.Ε.
Η εταιρεία χρησιμοποιούσε για τις βιομηχανικές της ανάγκες νερό από τρεις γεωτρήσεις, χωρίς να διαθέτει τις προβλεπόμενες άδειες για την χρήση νερού, όπως αυτό απαιτείται από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις των Νόμων 3199/2003(ΦΕΚ137/Α/05-06-2003) & Ν. 1739/1987/(ΦΕΚ Α΄201/19-11-1987)


ΖΟΥΡΑΣ FARM Α.Ε.
1. Η εταιρεία δεν διέθετε σε ισχύ την απαιτούμενη από την κείμενη νομοθεσία Περιβαλλοντική αδειοδότηση, κατά παράβαση των νομοθετικών διατάξεων των Ν. 1650/1986, Ν. 3010 /2002, την ΚΥΑ 69269/5387/ (ΦΕΚ678/Β/90) & την ΚΥΑ 15393/2332/ΦΕΚ1022/Β2002
2. Η εταιρεία δεν διέθετε άδεια υγρών αποβλήτων, κατά παράβαση των προβλεπομένων στην Υγειονομική Διάταξη Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965)
3. Η εταιρεία χρησιμοποιούσε για τι βιομηχανικές της ανάγκες νερό από γεώτρηση χωρίς να διαθέτει τις προβλεπόμενες άδειες για την χρήση νερού, Ν. 3199/2003(ΦΕΚ137/Α/05-06-2003).


ΣΚΛΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
1. Η δραστηριότητα δεν διέθετε άδεια Περιβαλλοντικών Όρων, κατά παράβαση των νομοθετικών διατάξεων του Ν. 1650/1986, της ΚΥΑ 11014/703/Φ104/2003) & της Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965).
2. Η εταιρεία δεν διέθετε άδεια επεξεργασίας και διάθεσης υγρών αποβλήτων, κατά παράβαση της σχετικής Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965) & της Κοινή Απόφασης των τεσσάρων Νομαρχών 19640/79/27-12-79 (ΦΕΚ 1136 Β΄)
3. Τα υγρά απόβλητα μονάδας καταλήγουν χωρίς καμία επεξεργασία σε λάκκο αγνώστου βαθμού στεγανότητας (λόγω έλλειψης στοιχείων , μελετών, περιβαλλοντικών όρων –ΑΕΠΟ κ.λ.π.) εντός του οικοπέδου της επιχείρησης και πλησίον ρέματος απ΄ όπο , σύμφωνα με τον υπεύθυνο αντλούνται και χρησιμοποιούνται για άρδευση σε γειτονικό κτήμα ιδιοκτησίας του. Από τα. ανωτέρω προκύπτει ότι δεν λαμβάνεται καμία πρόληψη για την προστασία των υδάτων από κινδύνους ρύπανσης και μόλυνσης κατά παράβαση του Ν. 1650 /1986 και της ΚΥΑ Υγειονομική Διάταξη Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965).Επίσης σε γειτονικό ρέμα και στην απόληξη αγωγού της επιχείρησης υπήρχε συσσωρευμένη λάσπη προσομοιάζουσα με τα απόβλητα της μονάδας αυτής. Τα ανωτέρω καταδεικνύουν ανεξέλεγκτη διάθεση υγρών και στερεών αποβλήτων κατά παράβαση των νομοθετικών διατάξεων του Ν. 1650/1986, της ΚΥΑ 11014/702/Φ104/2003(ΦΕΚ332Β΄) και της Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965).
4. Σε πολλά σημεία της δραστηριότητας υπήρχαν ίχνη και υπολείμματα καύσης στερεών αποβλήτων - κυρίως πλαστικές σακούλες - κατά παράβαση της ΚΥΑ Υ.Δ. Υ1β/.2000/04-05-1995 (ΦΕΚ 343 Β΄). Επίσης τα νεκρά ζώα που προκύπτουν, ενταφιάζονται και δεν διαχειρίζονται σύμφωνα με την ΚΥΑ 11535/93 (ΦΕΚ 328Β/06-05-1993) του Ευρωπαϊκού Κανονισμού.
5. Η μονάδα χρησιμοποιούσε για τι βιομηχανικές της ανάγκες νερό, από γεώτρηση χωρίς να έχει εκδοθεί η σχετική άδεια χρήσης νερού, κατά παράβαση των προβλεπομένων στη νομοθεσία για την προστασία και την διαχείριση των υδάτων Ν.. 3199/2003(ΦΕΚ137/Α/05-06-2003).


ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΑΕΒΕ
Η εταιρεία στην παραγωγικής της δραστηριότητα, πραγματοποιούσε επιπλέον μία διαδικασία (βαφή)για την οποία δεν έχει ενημερώσει τις αρμόδιες υπηρεσίες, και δεν έχει αδειοδοτηθεί περιβαλλοντικά, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στους Ν. 1650/1986 (ΦΕΚ 160Α΄/86) & Ν. 3010(ΦΕΚ 91/Α2002).Η εταιρεία απέρριπτε σαπουνελαία σε βόθρο διάθεσης λυμάτων, κατά παράβαση της σχετικής ΚΥΑ 13588/725(ΦΕΚ 383/Β/2006) για την διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων και της Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965)


STAMPA GROUP Α.Ε.
1. Η δραστηριότητα λειτουργούσε χωρίς να διαθέτει εν ισχύ την απαιτούμενη από την κείμενη νομοθεσία περιβαλλοντική αδειοδότηση κατά παράβαση των νομοθετικών διατάξεων (Ν. 1650/1986, Ν. 3010/2002, ΚΥΑ 69269 & ΚΥΑ 11014/703/Φ104/2003)
2. Δεν διέθετε άδεια διαχείρισης και διάθεσης στερεών αποβλήτων όσον αφορά τα παραγόμενα απόβλητα της και την παραγόμενη ιλύ από την μονάδα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων σύμφωνα με το αρ. 8, της ΚΥΑ 50910/2727/2003 (ΦΕΚ 1909 Β΄) Δεν διέθετε βιβλίο καταγραφής αερίων εκπομπών από΄την Δ/νση ΔΕΑΡΘ /ΥΠΕΧΩΔΕ και δεν υπήρχαν μετρήσεις της ποιότητας των αερίων αποβλήτων ανά βάρδια, σες αντίθεση με τον Περιβαλλοντικό Όρο 5.1. της σχετικής ΑΕΠΟ και τις διατάξεις της ΚΥΑ 11294/93(ΦΕΚ 264/Β/15.04.93


ΑΦΟΙ ΜΠΕΛΛΟΥ ΕΠΕ
Η δραστηριότητα δεν διέθετε άδεια διάθεσης υγρών αποβλήτων, κατά παράβαση της Υγειονομικής Διάταξης Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965).Η εταιρεία δεν διέθετε περιβαλλοντικούς όρους κατά παράβαση των Ν. 1650/1986, Ν. 3010 /2002, την ΚΥΑ 69269/5387/ (ΦΕΚ678/Β/90) & την ΚΥΑ 15393/2332/ΦΕΚ1022/Β2002


ΒΙΟΚΟΤ Α.Ε.
Η εταιρεία δεν διέθετε άδεια λειτουργίας για το τμήμα επεξεργασίας υποπροϊόντων σφαγής .
Δεν διέθετε την σχετική άδεια για την συλλογή και μεταφορά της παραγόμενης λάσπης από την μονάδα επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων της ,όπως αυτό προβλέπεται στην σχετική ΑΕΠΟ στο εδάφιο (δ) (Περιβαλλοντικός Όρος 11) και απαιτείται από την σχετική ΚΥΑ 50910/2727/2003.
Δεν είχε εγκατεστημένη την φάση της χλωρίωσης στην μονάδα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, όπως αυτό απαιτείται από την εγκεκριμένη μελέτη διάθεσης, (στο εδάφιο 2.5.φασεις επεξεργασίας) με συνέπεια να μην γίνεται απολύμανση των υγρών αποβλήτων και να προκαλείται υποβάθμιση στον ποταμό ΑΣΩΠΌ. Η εταιρεία δεν παρακολουθούσε και δεν κατέγραφε την ποιότητα των υγρών αποβλήτων στο τελικό στάδιο επεξεργασίας και διάθεσης προς τον Ασωπό ποταμό, όπως αυτό απαιτείται από τους περιβαλλοντικούς όρους (π.ο 11 & 12) της σχετικής ΑΕΠΟ Η εταιρεία λειτουργεί τρεις γεωτρήσεις που υπάρχουν στο οικόπεδό της και χρησιμοποιεί νερό για τις ανάγκες της δραστηριότητας, κατά παράβαση των προβλεπομένων στη νομοθεσία για την προστασία και διαχείριση των υδάτων (άρθρο 11, του σχετικού Νόμου 3199).


ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΟΥΛΕΛΑΚΗΣ ΑΕΒΕ
Η εταιρεία λειτουργούσε χωρίς να έχει σε ισχύ την απαιτούμενη από την κείμενη νομοθεσία περιβαλλοντική αδειοδότηση της (Ν. 1650/1986, Ν.3010/2002, την ΚΥΑ 69269/5387/(ΦΕΚ 678/Β/90) & την ΚΥΑ 15393/2332/ΦΕΚ1022/Β2002)


ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΑΒΕΕ
Η εταιρεία δεν διέθετε σε ισχύ περιβαλλοντική αδειοδότηση κατά παράβαση των Ν. 1650/1986 & την ΚΥΑ 69269/5387/(ΦΕΚ 678/Β/90)


ΚΝΩΣΣΟΣ ΕΠΕ- ΑΦΟΙ Ν. ΜΠΡΟΚΟΥ
Η εταιρεία δεν διέθετε την απαιτούμενη άδεια διάθεσης λυμάτων- υγρών αποβλήτων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην Υ.Δ. με ΑΡΙΘ. Ε1β221/01-22(ΦΕΚ 138/Β1965)


*Πηγή: Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. , ανακοίνωση τύπου 22-2-2008