Τρίτη, Δεκεμβρίου 23, 2008

Last Christmas - Wham! (HQ Audio)

Chorus:

Last Christmas

I gave you my heart

But the very next day you gave it away

This year

To save me from tears

I'll give it to someone special

Chorus:

Once bitten and twice shy

I keep my distance

But you still catch my eye

Tell me baby

Do you recognize me?

Well, It's been a year

It doesn't surprise me

I wrapped it up and sent it

With a note saying "I love you"I meant it

Now I know what a fool I've been

But if you kissed me now

I know you'd fool me again

Chorus

A crowded room

Friends with tired eyes

I'm hiding from you

And your soul of ice

My god I thought you were

Someone to rely on me?

I guess I was a shoulder to cry on

A face on a lover with a fire in his heart

A man under cover but you tore me apart

Now I've found a real love you'll never fool me again

Chorus x2

A face on a lover with a fire in his heart

A man under cover buy you tore him apart

Maybe next year

I'll give it to someone

I'll give it to someone special.

Σάββατο, Δεκεμβρίου 20, 2008

Alain Souchon-Foule Sentimentale

Oh la la la vie en rose

Le rose qu'on nous propose

D'avoir les quantités d'choses

Qui donnent envie d'autre chose

Aïe, on nous fait croire

Que le bonheur c'est d'avoir

De l'avoir plein nos armoires

Dérisions de nous dérisoires car

Foule sentimentale

On a soif d'idéal

Attirée par les étoiles, les voiles

Que des choses pas commerciales

Foule sentimentale

Il faut voir comme on nous parle

Comme on nous parle

Il se dégage

De ces cartons d'emballage

Des gens lavés, hors d'usage

Et tristes et sans aucun avantage

On nous inflige

Des désirs qui nous affligent

On nous prend faut pas déconner dès qu'on est né

Pour des cons alors qu'on est

DesFoules sentimentales

Avec soif d'idéal

Attirées par les étoiles, les voiles

Que des choses pas commerciales

Foule sentimentale

Il faut voir comme on nous parle

Comme on nous parle

On nous Claudia Schieffer

On nous Paul-Loup Sulitzer

Oh le mal qu'on peut nous faire

Et qui ravagea la moukère

Du ciel dévale

Un désir qui nous emballe

Pour demain nos enfants pâles

Un mieux, un rêve, un cheval

Foule sentimentale

On a soif d'idéal

Attirée par les étoiles, les voiles

Que des choses pas commerciales

Foule sentimentale

Il faut voir comme on nous parle

Comme on nous parle

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 08, 2008

Άνω Λιόσια, Κυριακή 7-12-2008



Οι Πολιτικές Κινήσεις Αττικής και Αθήνας της Φιλελεύθερης Συμμαχίας πραγματοποίησαν την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου από κοινού επικοινωνιακή παρέμβαση στη Λεωφόρο Φυλής των Άνω Λιοσίων, όπου η πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών της περιοχής υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό τις προτάσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για το ελεύθερο ωράριο και την επιχειρηματικότητα εν γένει. Σε αντίθεση με τις απειλές των εκπροσώπων διαφόρων φορέων, οι ελεύθεροι επαγγελματίες είδαν για πρώτη φορά ένα κόμμα να τους συγχαίρει και να τους εκφράζει τη συμπαράστασή του για τα αυτονόητα, δηλ. το δικαίωμά τους στην ελεύθερη εργασία και την αναγνώριση του δύσκολου αγώνα τους και της συμβολής τους στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Διανεμήθηκαν διαφημιστικά φυλλάδια και αντίτυπα της ανακοίνωσής μας για το θέμα σε πάνω από 60 ανοιχτά καταστήματα σε μήκος περίπου 3 χιλιομέτρων. Από τη Λεωφόρο Φυλής διέρχονται τις Κυριακές και τις αργίες πολλοί επισκέπτες κατευθυνόμενοι προς τη Φυλή (Χασιά) οι οποίοι μέχρι πρότινος έβρισκαν κλειστές τις επιχειρήσεις των Άνω Λιοσίων! Χάρη στις αντιδράσεις αγανακτισμένων επιχειρηματιών, ο Δήμος και η Νομαρχία επέτρεψαν σε ορισμένα καταστήματα να λειτουργούν κατά τις Κυριακές και τις αργίες και ήδη, όπως διαπιστώσαμε, τα πρώτα αποτελέσματα είναι ορατά αφού η κίνηση της τοπικής αγοράς αρχίζει να τονώνεται. Τις θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας αρχίζουν να τις αναγνωρίζουν και να τις επικροτούν όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας.

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 05, 2008

Mireille Mathieu, Mille Colombes (χίλια περιστέρια)

L'hiver est là

sur les toits du village

Le ciel est blanc, et j'entends

La chorale des enfants

Dans la vieille église, sur un orgue

Aux couleurs du temps

Que la paix soit sur le monde

Pour les cent mille ans qui viennent

Donnez-nous mille colombes

A tous les soleils levants

Donnez-nous mille colombes

Et des millions d'hirondelles

Faites un jour que tous les hommes

Redeviennent des enfants

Demain c’est nous, et demain plus de guerre

Demain partout, les canons

Dormiront sous les fleurs

Un monde joli est un monde

Où l'on vit sans peur

Que la paix soit sur le monde

Pour les cent mille ans qui viennent

Donnez-nous mille colombes

A tous les soleils levants

Donnez-nous mille colombes

Et des millions d'hirondelles

Faites un jour que tous les hommes

Redeviennent des enfants

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 03, 2008

8 χρόνια χωρίς σωστή διαχείριση αστικών λυμάτων και στερεών αποβλήτων στην Αττική.Το κράτος θέτει σε κίνδυνο την υγεία και το περιβάλλον.


Η Περιφερειακή Πολιτική Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας επισημαίνει την παραβίαση της Κοινοτικής Νομοθεσίας για τα λύματα και τα στερεά απόβλητα από την πλευρά του ελληνικού κράτους, σε δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.
Στην πρώτη περίπτωση, μετά από προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είχε αποφανθεί το 2007 (υπόθεση C-440/06) ότι η Ελλάδα δεν είχε καλύψει όλες τις περιοχές με μονάδες επεξεργασίας λυμάτων που να είναι εναρμονισμένες με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως θα όφειλε από το 2000 (σχετική οδηγία 91/271/ ΕΟΚ). Ένα χρόνο μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και 12 πόλεις άνω των 15.000 κατοίκων μεταξύ των οποίων το Μαρκόπουλο, η Αρτέμιδα, η Ραφήνα, το Κορωπί, η Νέα Μάκρη και τα Μέγαρα, δεν έχουν τις απαραίτητες εγκαταστάσεις με αποτέλεσμα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινεί διαδικασία επί παραβάσσει κατά της Ελλάδας η οποία, αν δεν συμμορφωθεί, είναι πιθανό να τιμωρηθεί με χρηματική ποινή.
Στη δεύτερη περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απευθύνει στην Ελλάδα τελική γραπτή προειδοποίηση σχετικά με την ακατάλληλη λειτουργία του νέου χώρου υγειονομικής ταφής αποβλήτων στη Φυλή της Δυτικής Αττικής, ο οποίος αποτελεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Λόγω των ελλείψεών του, οι αρμόδιες για την αδειοδότηση αρχές αρνήθηκαν να χορηγήσουν στο χώρο υγειονομικής ταφής την απαιτούμενη άδεια, οι εθνικές αρχές όμως εξακολουθούν να ανέχονται τη λειτουργία της. Η κατάσταση αυτή παραβιάζει πολλές διατάξεις της οδηγίας του 1999 περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (Οδηγία 99/31/ΕΚ), η οποία θεσπίζει απαιτήσεις για την ασφαλή λειτουργία των χώρων υγειονομικής ταφής, καθώς και της οδηγίας-πλαισίου περί αποβλήτων (Οδηγία 2006/12/ΕΚ), η οποία θεσπίζει τους βασικούς κανόνες και τις κατευθυντήριες αρχές για την διαχείριση των αποβλήτων σε ολόκληρη την ΕΕ.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει ότι η έμφαση του Κράτους στην ανεξαρτησία και στην αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών σε συνδυασμό με την συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα θα είναι πιο αποδοτική και θα φέρει πιο γρήγορα τα απαιτούμενα αποτελέσματα.
Ζητούμε άμεσα:
* Την πλήρη ενσωμάτωση και κυρίως την εφαρμογή της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής νομοθεσίας (με ελέγχους εφαρμογής από εξωτερικούς, ανεξάρτητους φορείς και τακτικούς απολογισμούς πεπραγμένων και επίτευξης στόχων)
* Τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και της αγοράς τόσο στη διαμόρφωση όσο και στον έλεγχο της εφαρμογής του κανονιστικού πλαισίου.
* Την ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες που αφορούν το περιβάλλον και δυνατότητα επιλογής, παρέμβασης, προσφυγής των πολιτών
* Την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης από ιδιωτικούς φορείς.
* Την ενίσχυση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Την ευαισθητοποίηση, δημιουργία οικολογικής συνείδησης αλλά και αίσθησης ατομικής ευθύνης, προώθηση της ενεργού συμμετοχής και του εθελοντισμού
* Την ολοκλήρωση του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού με αξιοποίηση δεδομένων, τεχνογνωσίας, ανθρώπων και εταιρειών της αγοράς
Τη στιγμή που το ελληνικό κράτος είτε αδιαφορεί για την καταστροφή του περιβάλλοντος είτε συνεργεί άμεσα στη καταστροφή του, το όραμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι μια κοινωνία η οποία θα δίνει την προτεραιότητα στους πολίτες και στο δικαίωμά τους να ζουν χωρίς εξωτερικούς, αδικαιολόγητους άμεσους και έμμεσους περιορισμούς, όπως αυτοί που επιβάλλει ένα υποβαθμισμένο περιβάλλον.


φιλελεύθερη Αττική
άνεμος ελευθερίας στο Αττικό Τοπίο...
φιλελεύθερη συμμαχία
www.greekliberals.net
Περιφερειακή Κίνηση Αττικής
http://attiki.greekliberals.net

Κυριακή, Νοεμβρίου 30, 2008

Alphaville - Big in Japan (THOMMY'S POP SHOW 1984)

Winter's cityside,

crystal bits of snowflakes

all around my head and in the wind.

I had no illusions

that I'd ever find a glimpse of summer's heatwaves in your eyes.

You did what you did to me

now it's history I see

here's my comeback on the road again.

Things will happen while they can

I will wait here for my man tonight

it's easy when you're big in Japan!

Aah when you're big in Japan-tonight...

Big in Japan-be-tight...

Big in Japan... ooh the eastern sea's so blue

Big in Japan-alright,

Pay! -- Then I'll sleep by your side

Things are easy when you're big in Japan

Oh when you're big in Japan.

Neon on my naked skin,

passing silhouettes of strange illuminated mannequins.

Shall I stay here at the zoo,

or should I go and change my point of viewFor other ugly scenes?

You did what you did to me,

now it's history I see,

here's my comeback on the road again.

Things will happen while they can

I will wait here for my man tonight

it's easy when you're big in Japan!

Aah when you're big in Japan-tonight...

Big in Japan-be-tight...

Big in Japan... ooh the eastern sea's so blue

Big in Japan-alright,

Pay!Then I'll sleep by your side,

Things are easy when you're big in Japan!

Πέμπτη, Νοεμβρίου 27, 2008

Τα νοσοκομεία της Αττικής καταρρέουν. Προτάσεις για ένα ανταγωνιστικό σύστημα υγείας.


Η Περιφερειακή Πολιτική Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, με αφορμή την επικίνδυνη κατάσταση στην οποία έχουν εισέλθει κεντρικά νοσοκομεία της Αττικής, όπως το ΚΑΤ, το «Ασκληπιείο Βούλας», το «Αττικό» και το «Θριάσιο» διαπιστώνει την αναποτελεσματικότητα του κράτους να παράσχει αξιοπρεπείς συνθήκες περίθαλψης στους πολίτες της χώρας. Πέραν του ανθρωπιστικού ζητήματος, το κατ΄επίφαση "Σύστημα Υγείας" κοστίζει τεράστια ποσά στο φορολογούμενο πολίτη. Η ρύθμιση των χρεών προς τους προμηθευτές των νοσοκομείων, που διαγράφεται ως άμεση πιθανή ενέργεια της κυβέρνησης, καθώς και οι διορισμοί ακόμα περισσότερου προσωπικού, θα επιβαρύνουν τους φορολογούμενους με ποσά που μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 4δισ. ευρώ. Έτσι, η «κοινωνική πολιτική» μέσω του ΕΣΥ αποδεικνύεται στην πράξη ένας σύγχρονος «πίθος των Δαναΐδων», με τεράστια σπατάλη χρημάτων. Ταυτόχρονα, το επίπεδο των υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας είναι από τα κατώτερα στην Ευρώπη!

Η
Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους φορολογούμενους και τους ασθενείς, προτείνει δέσμη μέτρων που θα συμβάλουν, αν και όποτε εφαρμοστούν, στην επίλυση αυτού του οξύτατου κοινωνικού προβλήματος:

Ø Να κατατίθεται κατ΄ έτος από τον κρατικό προϋπολογισμό το 5% του ΑΕΠ που αποτελεί σήμερα τις δημόσιες δαπάνες για την υγεία στους ειδικούς ασφαλιστικούς λογαριασμούς των ασφαλιστικών ιδρυμάτων και τραπεζών, σε ίσα μερίδια για όλους του πολίτες.

Ø Τη συρρίκνωση του Υπουργείου Υγείας στο ελάχιστο δυνατό και αποκέντρωση των υπηρεσιών του.

Ø Την κατάργηση του αμαρτωλού ΕΣΥ. Όλα τα ιδρύματα περίθαλψης αυτονομούνται πλήρως από το κράτος μέσω συμπράξεων δημόσιου – ιδιωτικού τομέα. Στο τίμημα των συμβάσεων θα συμπεριλαμβάνεται και η αποπληρωμή των σημερινών χρεών των νοσοκομείων από τους νέους διαχειριστές τους. Ειδικές ρήτρες στις συμβάσεις θα υποχρεώνουν τον ιδιώτη να καλύπτει υποχρεωτικά, μαζί με τη περιοχή ενδιαφέροντός του, και άλλες γεωγραφικές περιοχές (π.χ. απομακρυσμένα νησιά ή ορεινές περιοχές) ώστε να υπάρχει πλήρης κάλυψη της επικράτειας.

Ø Κάθε πολίτης να μπορεί να επιλέγει το ίδρυμα περίθαλψης που επιθυμεί, με οικονομική κάλυψη του ασφαλιστικού ιδρύματος ή τράπεζας που είναι συμβεβλημένος.

Ø Το κράτος να περιοριστεί σε ρόλο κανονιστικό – εποπτικό της πιστής εφαρμογής των όρων των συμβάσεων δημόσιου – ιδιωτικού τομέα και ρόλο εγγυητή της πρόσβασης όλων των πολιτών σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας.

Ø Την κατάρτιση διαδικτυακού χάρτη υγείας, πληροφόρησης και επικοινωνίας .

Το όραμα μας είναι η σταδιακή εγκατάλειψη του σημερινού συστήματος της μίζερης καθολικότητας και αντικατάστασή του από ένα σύστημα επιλεκτικής και εξατομικευμένης συνδρομής, ανταγωνιστικό, με ελευθερία επιλογής ιατρού, θεραπευτηρίου και ασφαλιστικού ταμείου.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 21, 2008

Edith Piaf, Non! Je ne regrette rien

Non ! Rien de rien

Non ! Je ne regrette rien

Ni le bien qu'on m'a fait

Ni le mal tout ça m'est bien égal !

Non ! Rien de rien

Non ! Je ne regrette rien

C'est payé, balayé, oublié

Je me fous du passé !

Avec mes souvenirs

J'ai allumé le feu

Mes chagrins, mes plaisirs

Je n'ai plus besoin d'eux !

Balayées les amours

Et tous leurs trémolos

Balayés pour toujours

Je repars à zéro

Non ! Rien de rien

Non ! Je ne regrette rien

Ni le bien, qu'on m'a fait

Ni le mal, tout ça m'est bien égal !

Non ! Rien de rien

Non ! Je ne regrette rien

Car ma vie, car mes joies

Aujourd'hui, ça commence avec toi !

Τετάρτη, Νοεμβρίου 19, 2008

Ανοιχτά τις Κυριακές και τις αργίες όσα καταστήματα το επιθυμούν στα Άνω Λιόσια.


Η Περιφερειακή Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας χαιρετίζει την απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Δυτικής Αττικής με την οποία, μετά από εισήγηση του Δημοτικού Συμβουλίου Άνω Λιοσίων, επιτρέπεται η λειτουργία ορισμένων καταστημάτων κατά τις Κυριακές και τις αργίες.
Η
Περιφερειακή Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας υπενθυμίζει ότι μετά το σεισμό του 1999, πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις του Δήμου Άνω Λιοσίων βρέθηκαν σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση. Αν συνυπολογίσουμε και τη γενικότερη υποβάθμιση της περιοχής λόγω της λειτουργίας του ΧΥΤΑ, η κατάσταση αποδεικνύεται ακόμα δυσκολότερη.
Πιστεύουμε ότι με την απόφαση για λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές και τις αργίες θα τονωθεί οικονομικά η ευρύτερη περιοχή, αφού είναι γνωστό ότι μεγάλος αριθμός επισκεπτών διέρχεται τις Κυριακές και τις αργίες από τη Λεωφόρο Φυλής. Για τους λόγους αυτούς καταδικάζουμε και τις πεισματικές αντιδράσεις
εκπροσώπων κομμάτων και συνδικαλιστικών οργανώσεων οι οποίοι προτιμούν τη στασιμότητα και τον οικονομικό μαρασμό της περιοχής.
Η
Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το ελεύθερο ωράριο θα αναζωογονήσει την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό, θα περιορίσει την ανεργία και την ακρίβεια, θα αυξήσει τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζομένων, θα ανεβάσει την ποιότητα και το βιοτικό επίπεδο όλων. Το όραμά μας είναι μια αγορά ελεύθερη, με απλούς αλλά αυστηρούς αντιμονοπωλιακούς κανόνες, που θα δημιουργεί ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας. Ο επιχειρηματικός κόσμος, δεν είναι πια μόνος του, διότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία στέκεται αρωγός στο δύσκολο αλλά δημιουργικό αγώνα του.

Κυριακή, Νοεμβρίου 16, 2008

The Eye of the tiger - Survivor

Risin' up, back on the street

Did my time, took my chances

Went the distance, now I'm back on my feet

Just a man and his will to survive

So many times, it happens too fast

You change your passion for glory

Don't lose your grip on the dreams of the past

You must fight just to keep them alive

It's the eye of the tiger, it's the cream of the fight

Risin' up to the challenge of our rival

And the last known survivor stalks his prey in the night

And he's watchin' us all in the eye of the tiger

Face to face, out in the heat

Hangin' tough, stayin' angry

They stack the odds 'til we take to the street

For we kill with the skill to survive

It's the eye of the tiger, it's the cream of the fight

Risin' up to the challenge of our rival

And the last known survivor stalks his prey in the night

And he's watchin' us all in the eye of the tiger

Risin' up, straight to the top

Have the guts, got the glory

Went the distance, now I'm not gonna stop

Just a man and his will to survive

It's the eye of the tiger, it's the cream of the fight

Risin' up to the challenge of our rival

And the last known survivor stalks his prey in the night

And he's watchin' us all in the eye of the tiger

The eye of the tiger

The eye of the tiger(repeats)

Τετάρτη, Νοεμβρίου 12, 2008

Μια άλλη πολιτική είναι εφικτή.



Η φθαρμένη εικόνα του ΠΑΣΟΚ, ο ανορθολογισμός της ελληνικής καθημερινότητας, η σταδιακή κατάρρευση των αξιών και τα οικονομικά αδιέξοδα έφεραν την εκλογική νίκη της ΝΔ το 2004.
Η νίκη αυτή χαιρετίστηκε από τον ελληνικό λαό αφού αναπτέρωσε τις ελπίδες του ότι κάτι νέο γεννιέται. Η επανίδρυση του κράτους είχε αρχίσει να γίνεται ένα πανελλήνιο όραμα. Το ΠΑΣΟΚ είχε κατατροπωθεί και η αποδοχή που απολάμβανε η νέα κυβέρνηση ήταν τεράστια.
Πώς όμως διαχειρίστηκε η ΝΔ αυτό το ευνοϊκό κλίμα ; Πέρασε το πρώτο εξάμηνο χωρίς να γίνει τίποτα, εκτός από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ευρώπης από την εθνική ποδοσφαιρική ομάδα. Το πρώτο έργο της ΝΔ ήρθε την επομένη των Ολυμπιακών Αγώνων: Ξηλώθηκαν οι περισσότεροι προϊστάμενοι και διευθυντές εκπαίδευσης και τοποθετήθηκαν προσωρινοί , πρώην συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ οι περισσότεροι, και χωρίς κρίσεις. Ο εκπαιδευτικός κόσμος πάγωσε, το ευνοϊκό κλίμα είχε αρχίσει να χάνεται και η λαϊκή εντολή του 2004 είχε αρχίσει να παραβιάζεται. Η συνέχεια είναι γνωστή: Ξεκινώντας από το σκάνδαλο των υποκλοπών, του Φεβρουαρίου 2006, φτάσαμε στο σκάνδαλο των ομολόγων, τους ανασφάλιστους Ινδούς στο εξοχικό του πρώην υπουργού Εργασίας Β. Μαγγίνα, την υπόθεση Ζαχόπουλου, την καταγγελία για δωροληψία κατά του ιδιαίτερου του πρώην υπουργού Ναυτιλίας Α. Παυλίδη, και φυσικά στην υπόθεση του Βατοπεδίου και την παραίτηση του Θ. Ρουσόπουλου, ενός από τους στενότερους συνεργάτες του πρωθυπουργού. Ατολμία στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των πανεπιστημίων, ούτε μία ολοκληρωμένη ιδιωτικοποίηση, άγρια φορολόγηση των ελευθέρων επαγγελματιών.
Ο Πέτρος Τατούλης ήταν ο μόνος από την κυβερνητική παράταξη που τόλμησε να καταγγείλει σθεναρά τα παραπάνω φαινόμενα. Τόσο στον «κήπο του Μουσείου» όπου μιλούσε για την ανάγκη συνένωσης των υγιών δυνάμεων, την αξιολόγηση και τη μετρήσιμη επιστήμη της πολιτικής, όσο και στο προσωπικό του ιστολόγιο όπου ανέπτυσσε
τα τρία «Φ» (Φιλελευθερισμός, Φιλαλήθεια, Φιλότιμο) που θα μπορούσαν να προσφέρουν ένα άλλο αναπτυξιακό πλαίσιο για την πρόοδο της χώρας, και από το συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας όπου κατακεραύνωνε τους «νταβατζήδες» και τους πολιτικούς-επιχειρηματίες, έως την προχθεσινή του δήλωση όπου αισιοδοξούσε ότι «οι υγιείς δυνάμεις θα ανατρέψουν τις δυνάμεις της στασιμότητας».
Ως αποτέλεσμα, η ΝΔ έχασε την ψυχραιμία της. Χαρακτηριστική της νοοτροπίας που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβερνώσας παράταξης και χαρακτηριστική της αδυναμίας διαχείρισης εναλλακτικών εσωκομματικών φωνών είναι η αντιμετώπιση του κ. Τατούλη από ορισμένα κορυφαία στελέχη. Ο κ. Τραγάκης έσπευσε να τονίσει την επιτακτική ανάγκη για «ενότητα», ενώ ο κ. Ι. Μανώλης, αφού χαρακτήρισε «υβριστή» τον πρώην υφυπουργό, προώθησε τα σενάρια συνωμοσίας. Εκανε λόγο για ένα «γενικότερο σχέδιο ή για νέο κόμμα ή για ανατροπή του Καραμανλή». Ο δήμαρχος Αθηναίων, Ν. Κακλαμάνης, διερωτήθη «γιατί ο κ. Τατούλης, αφού διαφωνούσε, δεν παραιτείτο από τη ΝΔ», ενώ ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, Π. Ψωμιάδης τόνισε: «ο κ. Τατούλης ξεχνά ότι εκλέχθηκε με το κόμμα της ΝΔ και τον Κ. Καραμανλή». Αν προσθέσουμε και τα υβριστικά σχόλια που γράφονται στο ιστολόγιό του η κατάσταση στη ΝΔ φαίνεται απογοητευτική.

Ο κ. Τατούλης δεν έκανε τίποτα άλλο από το να εκφράσει ένα μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι « η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύπλευρη κρίση, κρίση θεσμών και αξιών, κρίση οικονομική, κρίση ηθική, κρίση εμπιστοσύνης, κρίση που φέρει την υπογραφή όλων των τελευταίων κυβερνήσεων της χώρας» ;
Είναι άραγε μη-αναστρέψιμη αυτή η κρίση της ελληνικής κοινωνίας και το μέλλον της ζοφερό; Αισιοδοξούμε πως όχι, αρκεί να τολμήσουν να ενωθούν και να εκφραστούν όλες οι υγιείς δυνάμεις του τόπου.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 03, 2008

Το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών μέλος του European Liberal Forum


Η
Φιλελεύθερη Συμμαχία ανακοινώνει την ίδρυση του «Κέντρου Φιλελεύθερου Μελετών - Αδαμάντιος Κοραής» (ΚΕΦΙΜ) και την ένταξή του, ως πλήρους μέλους, στο European Liberal Forum, που αποτελεί τον οργανισμό των φιλελεύθερων think tanks της Ευρώπης.
Η παρουσίαση του χαρακτήρα και των στόχων του ΚΕΦΙΜ στη γενική συνέλευση του European Liberal Forum που διεξήχθη στη Στοκχόλμη στις 30 Οκτωβρίου 2008 έγινε ομόφωνα δεκτή από τα μέλη του. Τη παρουσίαση αυτή έκανε ο πρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας κ. Περλικός και το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΦΙΜ κ. Μανωλεδάκης.

Το ΚΕΦΙΜ, σύμφωνα με το καταστατικό του, έχει διευρυμένο και όχι στενά κομματικό χαρακτήρα ώστε να συμμετέχουν σε αυτό φιλελεύθερες προσωπικότητες που ανήκουν και σε άλλους κομματικούς χώρους. Εκτιμάται ότι ένα τέτοιο φιλελεύθερο think tank θα δώσει τη δυνατότητα να συνευρεθούν σε αυτό όλοι οι φιλελεύθεροι, πέρα από κομματικά σύνορα, για να συζητήσουν και να δράσουν από κοινού.

Κυριακή, Νοεμβρίου 02, 2008

Οι εργασίες του συνεδρίου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας διαθέσιμες στο διαδίκτυο.


Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ανάρτησε στον δικτυακό της τόπο greekliberals.net τις βιντεοσκοπημένες ομιλίες και τους γραπτούς χαιρετισμούς που εκφωνήθηκαν στα πλαίσια του 2ου Συνεδρίου της. Επίσης αναρτήθηκαν στιγμιότυπα του Συνεδρίου και δείγματα της δημοσιογραφικής κάλυψής του από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προάγει, και με αυτόν τον τρόπο, τον δημόσιο διάλογο για την αναζήτηση λύσεων στα προβλήματα που βιώνουν οι πολίτες.

Τετάρτη, Οκτωβρίου 22, 2008

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ


Η Φιλελεύθερη Συμμαχία διοργάνωσε με εξαιρετική επιτυχία το 2ο συνέδριό της στο ξενοδοχείο President στις 18-19 Οκτωβρίου 2008.
Οι εργασίες του συνεδρίου ξεκίνησαν με χαιρετισμό του βουλευτή κ. Πέτρου Τατούλη, του προέδρου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητήριου Αθηνών κ. Κωνσταντίνου Μίχαλου, και του κ. Στέφανου Μάνου. Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ. Τατούλη είναι
αναρτημένο στην ιστοσελίδα του. Στη βαρυσήμαντη αυτή ομιλία του -που απο πολλούς χαρακτηρίστηκε μανιφέστο- ο κ. Τατούλης ανέδειξε τη δυναμική του Φιλελευθερισμού ως μόνης επιλογής ευημερίας και προόδου. Ο κ. Μίχαλος στη συνέχεια υπογράμμισε την ανάγκη ελεύθερων αγορών και φιλελεύθερων πολιτικών επιλογών, ενώ ο κ. Μάνος προανήγγειλε ένα εξαιρετικά ζοφερό 2009 και ανέδειξε την επείγουσα ανάγκη νέων πολιτικών πρωτοβουλιών.
Επίσης διαβάστηκαν γραπτοί χαιρετισμοί του πρώην προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Βασιλείου, του καθηγητή του Παντείου πανεπιστημίου κ. Διαμαντόπουλου, του παλαίμαχου αγωνιστή του φιλελευθερισμού κ. Μάρκου Δραγούμη, του εκπροσώπου της ΟΛΚΕ κ. Θέμη Κατσιγιάννη, του δημάρχου Βύρωνα κ. Χαρδαλιά και προβλήθηκε βιντεοσκοπημένο μήνυμα της προέδρου του ELDR κ. Annemie Neyts.
Αργότερα, ο κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος σε ομιλία του αναφέρθηκε στον κρατικό παρεμβατισμό ως μια από τις κύριες αιτίες της κρίσης στις ΗΠΑ καθώς τον χορό των καταρρεύσεων τον έσυραν οι Τράπεζες – δημιουργήματα του Κογκρέσου - Fanny Mae και Freddy Mac, που βρίσκονταν κάτω από αυστηρότατο κρατικό έλεγχο.
Η πρώτη ημέρα των εργασιών περιέλαβε επίσης τέσσερις θεματικές ενότητες, στις οποίες εκλεκτοί ομιλητές συζήτησαν με τα μέλη και τους φίλους της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για την Ευρώπη και τον κόσμο, για την ελεύθερη οικονομία, για την ανοικτή κοινωνία, για την κοινωνία των πολιτών και το διαδίκτυο, για το φιλελευθερισμό και την αριστερά. Τη δεύτερη ημέρα των εργασιών συζητήθηκε και εγκρίθηκε ο απολογισμός των δραστηριοτήτων του κόμματος και ο προγραμματισμός του για το 2009, εγκρίθηκαν τροποποιήσεις του καταστατικού, η δημιουργία ομάδας δημοσίων σχέσεων και εξελέγησαν, κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας τα παρακάτω νέα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής (αλφαβητικά): Πάνος Αντωνίου, Ζαννώ Απικιάν, Άκης Αποστολόπουλος, Σπύρος Ντόβας, Δημήτρης Σταύρου και Νίκος Χαραλάμπους.
Το 2ο Συνέδριο της Φιλελεύθερης έτυχε ευρύτατης δημοσιότητας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στιγμιότυπα του συνεδρίου είναι
διαθέσιμα εδώ.
Σε νέα ανακοίνωση της η Διοικούσα Επιτροπή θα γνωστοποιήσει στα μέλη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας τις αναλυτικές αποφάσεις του συνεδρίου, σύμφωνα με το πρακτικό που συντάσσει το προεδρείο του.
-----------------------------------
Επικοινωνήστε με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία:
Αριθμός τηλεφώνου κεντρικών γραφείων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας: 210 7777 677
Αριθμός φαξ κεντρικών γραφείων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας: 211 2686 747
Διεύθυνση κεντρικών γραφείων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας: Βασιλίσσης Σοφίας 124Α, 115 26, Αθήνα.
www.greekliberals.net

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 28, 2008

Ανοικτό Συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας - Ημέρες Ελευθερίας 2008.

Κόντρα στο ζοφερό κλίμα των ημερών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία, ένα κόμμα ενεργών πολιτών, διοργανώνει το 2ο συνέδριό της στο ξενοδοχείο President στις 18-19 Οκτωβρίου 2008.
Αρνούμενοι τη σκανδαλολογία, τη μιζέρια και την εσωστρέφεια, συζητάμε για την Ευρώπη και τον κόσμο, για την ελεύθερη οικονομία, για την ανοικτή κοινωνία, για την κοινωνία των πολιτών και το διαδίκτυο, για το φιλελευθερισμό και την αριστερά.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προσκαλεί κάθε ενεργό πολίτη να παρευρεθεί.

------------------------------ -----

Επικοινωνήστε με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία:
Αριθμός τηλεφώνου κεντρικών γραφείων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας: 210 7777 677
Αριθμός φαξ κεντρικών γραφείων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας: 211 2686 747
Διεύθυνση κεντρικών γραφείων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας: Βασιλίσσης Σοφίας 124Α, 115 26, Αθήνα.
www.greekliberals.net

Σινεμά: O φίλος μου ο Ματσούκα. (Mon ami Machuca)

Χιλή 1973, δύο παιδιά 11 ετών: Ο Γκονζάλο Ινφάντε, γόνος εύπορης οικογένειας των καλών προαστίων, και ο Πέντρο Ματσούκα, ο οποίος επιβιώνει σε μία τενεκεδούπολη...
Αν και τα πάντα τους χωρίζουν, τα δύο αγόρια γνωρίζονται στο σχολείο χάρη σε μια ιδεαλιστική καινοτομία του πάτερ Μακ Ενρό: να επιτρέψει σε φτωχά παιδιά να ενσωματωθούν στο αριστοκρατικό σχολείο που διευθύνει. Στόχος του: να μάθει σε όλους το σεβασμό και τη διαλακτικότητα σε μια στιγμή που το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα είναι εκρηκτικό σε ολόκληρη τη χώρα. Επειδή βρισκόμαστε στο Σεπτέμβρη του 1973 και οι δύο φίλοι θα παρακολουθήσουν ,αδύναμοι να αντιδράσουν, την ανατροπή της κυβέρνησης Αλιέντε...
Τρέιλερ:

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 04, 2008

Συνέντευξη στην εφημερίδα Νέα Έκφραση, 26-8-2008:

- Κ. Σταύρου είστε ιδρυτικό μέλος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας και υπεύθυνος της ιστοσελίδας «Φιλελεύθερη Αττική». Πείτε μας δυο λόγια για το κόμμα σας.
- Η Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι το νέο πολιτικό κόμμα που υποστηρίζει τις αρχές του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού φιλελευθερισμού. Ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2007 και είχε το ιδρυτικό της συνέδριο τον Απρίλιο του 2007. Ειναι ίσως το πρώτο κόμμα στην Ελλάδα που δημιουργήθηκε στο Διαδίκτυο. Σε αυτή τη φάση δεν συμμετέχουν γνωστοί πολιτικοί, είμαστε όλοι πολίτες που ενδιαφερόμαστε για τον τόπο μας. Στη Φιλελεύθερη Συμμαχία είμαστε άνθρωποι που έχουμε βαρεθεί να τα περιμένουμε και να τα ζητάμε όλα από το Κράτος. Έχουμε αγανακτήσει με ένα Κράτος που προσπαθεί να τα κάνει όλα και να είναι πανταχού παρών. Έχουμε μελετήσει τα βήματα προόδου που έχουν γίνει στο εξωτερικό και μπορούμε να πούμε με εγκυρότητα ότι οι ελεύθερες οικονομίες παράγουν πλούτο και αυτός ο πλούτος μπορεί να περάσει σε τομείς ουσιαστικών κοινωνικών υποδομών και προστασίας των πραγματικά κοινωνικά αδυνάτων (λ.χ. στην παιδεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες (υγεία, πρόνοια) και τον πολιτισμό).
- Πολύς κόσμος θα αναρωτηθεί αν είστε Αριστεροί ή Δεξιοί.
- Η επίσημη θέση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι ότι δεν είμαστε ουτε δεξιά ούτε αριστερά , είμαστε επάνω και φιλελεύθερα μπροστά.Πολλές φορές οι Αριστεροί μας λένε Δεξιούς και οι Δεξιοί μας λένε Αριστερούς. Η Αριστερά είναι η νοοτροπία του έντονου κρατισμού, της επικράτησης παντού του δημόσιου τομέα. Όμως χωρίς μια οικονομία που να παράγει πλούτο δεν μπορεί μια κοινωνία να βοηθήσει αποτελεσματικά τους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη. Επιπλέον, η Δεξιά είναι η νοοτροπία που αρέσκεται να επιβάλλει αυθαίρετα τις αξίες που εκείνη θεωρεί σωστές. Ο Φιλελευθερισμός απεχθάνεται τις επιβολές.
- Ποιος είναι ο πρόεδρός σας;
- O πρόεδρός μας είναι ο κ.Φώτης Περλικός, 30 χρονών, γιατρός. Είναι συνιδρυτής του πολιτικού δικτυακού τόπου www.e-rooster.gr ο οποίος αυτή τη στιγμή αποτελεί έναν από τους πιο μαζικούς και ζωντανούς χώρους διαδικτυακής επικοινωνίας στη χώρα μας και έχει αρθρογραφήσει στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο για θέματα φιλελευθερισμού και διάδοσης του διαδικτύου στην Ελλάδα.
- Ποιες είναι οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για την Αττική;
- Η περιφέρεια της Αττικής (πλην Αθήνας και Πειραιά) αποτελεί μια τεράστια περιοχή , οπότε θα ήταν πιο πρακτικό να τη διαχωρίσουμε σε Ανατολική και Δυτική Αττική.Η Ανατολική Αττική, συνδυάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ημιαστικό τοπίο και την ποιότητα ζωής. Οι περισσότερες περιοχές της έχουν πολύ ελεύθερο χώρο. Όμως, δεν μπορεί να συνεχιστεί η έλλειψη σχεδίου πόλης και η καταστροφή των δασών.Στη Δυτική Αττική, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Η ασύμμετρη ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών είχε ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση του 40% του δευτερογενούς τομέα παραγωγής στην περιοχή, την παράλληλη ανεπάρκεια των ελέγχων, την κακή χωροθέτηση και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων. Για εμάς , οι προτεραιότητες στην Αττική θα πρέπει να είναι οι εξής:
- Η οργανωμένη δόμηση της περιοχής με την καταγραφή όλων των οικοπέδων στο Κτηματολόγιο. Να αποκτήσουμε οργανωμένες περιοχές, χωρίς αυθαίρετα και με τακτοποιημένο πράσινο.
- Η αποτελεσματική προστασία και ανάπτυξη των δασών.
-Η σωστή και μακροπρόθεσμα σχεδιασμένη των αποβλήτων και των απορριμμάτων.
- Η θέσπιση κανόνων στη βιομηχανική ανάπτυξη.
- Αναφέρατε ένα θέμα πολύ επίκαιρο, την προστασία των δασών. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει γι’αυτό;
- Είναι εμφανής η αδυναμία του κράτους, όχι μόνο να καταπολεμήσει τις πυρκαγιές, αλλά και να προστατέψει την ανάρρωση των δασων. Το πρόβλημα με τις πυρκαγιές είναι ότι τα δάση που καίγονται αποχαρακτηρίζονται μετά από λίγο καιρό, εκκαθαρίζονται και γίνονται κάτι άλλο.Άρα, ειδικά στην Αττική, θα πρέπει να εξετάσουμε το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τη χρήση των δασών.Υποστηρίζουμε ότι οι δασικές εκτάσεις της χώρας θα προστατευτούν αποτελεσματικά μόνο εφόσον όλοι οι Έλληνες πολίτες, αποκτήσουν πλήρη ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί των δημόσιων δασικών εκτάσεων, ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο τον εμπρησμό ως μέθοδο ιδιοποίησης δασικής γης. Προτείνουμε στο πρόγραμμά μας τη δωρεάν διανομή, σε όλους τους πολίτες, σε ίσης οικονομικής αξίας μερίδια, όλης της μη χρησιμοποιούμενης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου συμπεριλαμβανομένων και των δημόσιων δασικών εκτάσεων. Από τη ρύθμιση αυτή θα εξαιρεθούν φυσικά οι αρχαιολογικοί χώροι, ο αιγιαλός, οι εθνικοί δρυμοί, οι περιοχές NATURA 2000 και περιοχές σημαντικές για την εθνική ασφάλεια.Η υλοποίηση της πρότασης αυτής, εκτός από την αποτελεσματική προστασία των δασών, θα έχει και σαν αποτέλεσμα την οικονομική αξιοποίηση των δασών για ήπιες μορφές οικιστικής και τουριστικής εκμετάλλευσης. Ένα περιαστικό δάσος μπορεί να αποτελέσει σημαντικότατη μορφή κέρδους αν επιτραπούν ήπιες χρήσεις και ήπια δόμηση. Άρα, με πιθανή αποκρατικοποίηση δασικών εκτάσεων όλος ο κόσμος ,παιδιά και μεγάλοι, θα πηγαίνουν στο δάσος και θα μπορούν να πληρώνουν όπως πληρώνουν για να πάνε σε θεματικά πάρκα, ή σε παραλίες, ή σε καλές ταβέρνες. Αρκεί να έχουν να κάνουν κάτι εκεί. Οι πολίτες πρέπει να αναρωτηθούν αν προτιμούν να πληρώνουν εισιτήριο σε ένα όμορφο δάσος ή να περπατούν δωρεάν σε ένα καμμένο δάσος.
- Τι προτείνετε για τις βιομηχανικές περιοχές της Αττικής και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που αυτές έχουν;
- Γνωρίζετε ότι η βιομηχανική ανάπτυξη στην Ελλάδα, δε συνοδεύτηκε ποτέ από έγκυρους ελεγκτικούς μηχανισμούς.Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να δαιμονοποιούμε τη βιομηχανική παραγωγή! Στη Δυτική Αττική για παράδειγμα, το 65% των εργαζομένων ζουν από αυτή.Έχουμε υποβάλει επανειλημένως τις εξής προτάσεις:
- Την απλοποίηση, καταρχήν,του νομικού πλαισίου και την άμεση εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας .
- Την επικουρική στήριξη των Διευθύνσεων Περιβάλλοντος των Νομαρχιών για τον έλεγχο της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας από ανεξάρτητους και από ιδιωτικούς φορείς.
- Την παροχή κινήτρων και αντισταθμιστικών οφελών για τον εκσυγχρονισμό των εργοστασίων και για την εφαρμογή μεθόδων παραγωγής φιλικότερων προς το περιβάλλον. Ένα τέτοιο κίνητρο θα μπορούσε να είναι η διαφήμιση των βιομηχανιών που σέβονται το περιβάλλον.
- Τι γνώμη έχετε για τα τεκταινόμενα στους Δήμους και ιδιαίτερα στο Δήμο Ωρωπίων;
- Δυστυχώς πολλοί ΟΤΑ στην Ελλάδα εχουν μετατραπεί σε οργανισμούς σπατάλης και ευνοιας ολιγάριθμων κοινωνικών ομάδων και έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους σε σχέση με το τι θα έπρεπε να κάνουν. Οταν βλέπουμε δήμους να ασχολούνται με επιχειρηματικές δραστηριότητες προς όφελος λίγων (μέσω των Δημοτικών Επιχειρήσεων), ακριβές κατασκευές αθλητικών εγκαταστάσεων, πανάκριβες ενοικιάσεις δημαρχείων, πολιτιστικές δραστηριότητες αμφιβόλου αξίας, σημαίνει ότι τα λεφτά των δημοτών σπαταλώνται σε τομείς που θα μπορούσε καλλιστα να υποκαταστήσει ο ιδιωτικός τομέας, και που δεν ωφελούν ολόκληρη την κοινωνία.Η δημιουργία του Δήμου Ωρωπίων πριν λίγα χρόνια ήταν μια ελπιδοφόρα τομή για την περιοχή. Τα προβλήματα είναι πολλά: η ρύπανση του Ασωπού, η ανυπαρξία αποχετευτικού δικτύου και βιολογικού καθαρισμού, η απουσία Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, η συνεχής υποβάθμιση της Λιμνοθάλασσας, η καλοκαιρινή ηχορρύπανση, η στασιμότητα στην προσέλκυση νέων επενδύσεων (Πολιτισμός, Νέες Τεχνολογίες, Οικολογία), η σημαντική έλλειψη σχολικής στέγης και η φθίνουσα πορεία των μικρών επιχειρήσεων και των καταστημάτων της πόλης , ειδικά κατά τη χειμερινή περίοδο.Η Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμά της για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, εκτός από το περιβαλλοντικό που ανέφερα πιο πάνω, προτείνει την καινοτομία της «φορολογικής αυτονομίας» . Το μέτρο αυτό ενδυναμώνει τις περιφέρειες και τους δήμους που θα μπορούν να θέτουν τους δικούς τους όρους για την προσέλκυση επενδύσεων. Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς: "δεν μας φτάνει η ήδη βαριά φορολογία, θα έχουμε κι άλλους φόρους μέσω του δήμου;" Κι όμως, προτείνουμε ακριβώς το αντίθετο: Να εισπράττονται όλοι οι φόροι (ακόμα και οι "κρατικοί") μόνο μέσω του δήμου. Το ύψος αυτών των φόρων να καθορίζεται από την κεντρική κυβέρνηση (η δική μας πρόταση είναι ένας, ενιαίος , χαμηλός συντελεστής φορολογίας- flat tax system), αλλά κάθε δήμος θα έχει το δικαίωμα να μειώσει το ποσοστό που του αναλογεί είτε για να ανακουφίσει τους δημότες του και να γίνει ελκυστικότερος για νέους, είτε για να προσελκύσει επενδυτές και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Δηλαδή θα έχουμε ένα φορολογικό ανταγωνισμό "προς τα κάτω" μεταξύ των δήμων.Ακόμα μία βασική θεσμική πρόταση είναι η διενέργεια δημοψηφίσματος για όλα τα θέματα που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες. Κάθε μέτρο ή οποιαδήποτε πρόταση νόμου που θα συγκεντρώνει τουλάχιστον το 10% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, προτείνουμε να τίθεται αυτόματα στην ημερήσια διάταξη των κοινοτήτων, των δήμων, των νομαρχιών.Με τα παραπάνω μέτρα όλες οι λειτουργίες του κράτους θα εκτελούνται αποκεντρωμένα, σε μικρή κλίμακα, σε τοπικό επίπεδο, και ο κάθε δήμος θα είναι ελεύθερος να εφαρμόζει καινοτόμες λύσεις για τη συνεχή ανάπτυξή του.
- Μια και είστε εκπαιδευτικός, ποιες είναι οι προτάσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για την εκπαίδευση;
- Δυστυχώς, με τις σημερινές συνθήκες, όλοι οι γονείς γνωρίζουν καλά ότι η ομαλή εκπαίδευση του παιδιού τους, είναι κάτι σα λαχείο ή ακόμα χειρότερα σα ρώσικη ρουλέτα.Στο νηπιαγωγείο και στο δημοτικό όλοι έχουν τεράστιο άγχος, σε τι δάσκαλο θα ‘πέσουν’. Δεν υπάρχει καμία δυνατότητα επιλογής ή παρέμβασης, ακόμα και αν ο δάσκαλος είναι αδιάφορος, ανεπαρκής ή αν έχει έντονα ψυχολογικά προβλήματα.Στο γυμνάσιο-λύκειο ζουν με το άγχος πότε θα αποφασίσει η φωνακλάδικη μειοψηφία να κάνει κατάληψη.Στο Πανεπιστήμιο πάλι τρέμουν πότε οι κομματικοί στρατοί, θα απεργήσουν και θα καταλάβουν τα κτίρια, τινάζοντας στον αέρα τον οικογενειακό προγραμματισμό και προϋπολογισμό.Υποστηρίζουμε ότι είναι πιο ανθρώπινο, πιο λογικό, πιο δημοκρατικό, πιο δίκαιο, να έχει ο γονιός και ο μαθητής λόγο στην εκπαίδευση και να έχει δικαίωμα επιλογής. Και μη φανταστείτε περίπλοκα συστήματα συμμετοχής, γιατί αυτά είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να μην αλλάξει τίποτα. Απλά, να αυτονομηθούν όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, να μπορούν οι γονείς να επιλέγουν ελεύθερα σχολείο για το παιδί τους και τα σχολεία να χρηματοδοτούνται ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών. Μέσω ενός κουπονιού εκπαίδευσης , που θα διατίθεται στους γονείς από το Κράτος κάθε σχολικό έτος, θα καλύπτουν τα «δίδακτρα» του εκπαιδευτικού ιδρύματος (δημόσιου ή ιδιωτικού). Με σημερινούς υπολογισμούς, κάθε γονέας θα δικαιούταν για κάθε του παιδί ένα κουπόνι αξίας 4.000 ευρώ κατ’έτος, όσο δηλαδή κοστίζει η «δημόσια δωρεάν παιδεία» για κάθε μαθητή και φοιτητή της χώρας μας.Σκεφθείτε πώς θα ξεχώριζε αμέσως η ήρα από το στάρι, πώς τα καλά σχολεία θα επιβραβεύονταν και θα γέμιζαν και πώς τα μέτρια θα έμεναν χωρίς μαθητές και αν δεν προσπαθούσαν θα έκλειναν.
- Πώς μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει με την Φιλελεύθερη Συμμαχία;
- Το τηλέφωνο των κεντρικών γραφείων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας ειναι το 210 7777 677. Επίσης στο δικτυακό μας τόπο (www.greekliberals.net) μπορεί κάποιος να βρει την ιδρυτική μας διακήρυξη και το 40σέλιδο πολιτικό μας πρόγραμμα. Πρόσφατα ξεκινήσαμε και την Περιφερειακή Κίνηση Αττικής, η οποία έχει την δική της ιστοσελίδα: http://attiki.greekliberals.net .Συντονιστής Αττικής είναι ο κ. Παναγιώτης Φωτόπουλος.Το δικό μου e-mail ειναι το distavrou@yahoo.gr και θα χαρώ να απαντήσω σε οποιαδήποτε απορία έχει οποιοσδήποτε συμπολίτης μας. Επίσης, διατηρώ και το ιστολόγιο: http://dstavrou.blogspot.com όπου δημοσιεύονται άρθρα πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.
- Εχετε τίποτα άλλο να προσθέσετε;
- Το σύνθημα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι «Ατομικά Δικαιώματα – Ελεύθερη Οικονομία – Ανοιχτή Κοινωνία».Βλέπουμε ότι οι Έλληνες, παρά τα γραφειοκρατικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν, κατορθώνουν να διακρίνονται σε πολλούς τομείς. Αυτό αποδεικνύει ότι έχουν σημαντικά ψυχικά αποθέματα δυνάμεων με τα οποία θα απέδιδαν περισσότερο αν έλειπε το καθημερινό εμπόδιο της τεράστιας γραφειοκρατίας, της δαιδαλώδους πολυνομίας και της υψηλής φορολογίας. Προτείνουμε αλλαγή σελίδας. Το φιλελεύθερο όραμα για την Ελλάδα ειναι το όραμα μιας χώρας που οι κατοικοί της, έξυπνα στηριζόμενοι στα δικά τους πόδια, θα λύνουν τα περισσότερα προβλήματά τους χωρίς την παρέμβαση του Κράτους ή οποιουδήποτε άλλου, θα παράγουν πλούτο, γνώση, πολιτισμό και παιδεία για όλους. Στη Φιλελεύθερη Συμμαχία, έχουμε περίπου 750 μέλη σε όλη την Ελλάδα, αλλά επιθυμούμε την ευρύτερη συμμετοχή των συμπολιτών μας στην προσπαθειά μας. Τους καλούμε να συμμαχήσουν μαζί μας.
Σας ευχαριστώ.
Ο σύνδεσμος της συνέντευξης στην εφημερίδα εδώ:

Κυριακή, Ιουλίου 06, 2008

Διεθνής έρευνα επιβεβαιώνει ότι η ελευθερία επιλογών αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα ευτυχίας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σχολίασε σε ανακοίνωσή της τα αποτελέσματα της διεθνούς έρευνας «World Values Survey» σύμφωνα με την οποία οι πιο ευτυχισμένοι, σε σύνολο 98 χωρών, είναι οι Δανοί ενώ οι Έλληνες κατετάγησαν στην 58η θέση με βαθμό πολύ κάτω του μέσου όρου. Τα ερωτήματα στα οποία απάντησαν 350.000 πολίτες των 98 χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν: «Λαμβάνοντας υπόψη το πώς ζείτε στη χώρα σας, θα λέγατε ότι νιώθετε πολύ ευτυχής, αρκετά ευτυχής, όχι πολύ ευτυχής, καθόλου ευτυχής;» και «Πόσο ικανοποιημένος/η είστε από τη ζωή σας σήμερα;».
Ο καθηγητής Ρόναλντ Ινγκλχαρτ που είναι ο επικεφαλής της έρευνας δήλωσε ότι επιβεβαιώνεται και επιστημονικά ότι ο πλούτος δεν φέρνει πάντα την ευτυχία αλλά «ο σημαντικότερος παράγοντας για την ευτυχία είναι τελικά το εύρος της ελευθερίας που έχουν οι άνθρωποι στις επιλογές που κάνουν στη ζωή τους».
Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία τα πορίσματα της έρευνας αυτής επιβεβαιώνουν την στενή σχέση ελευθερίας και ευτυχίας των πολιτών. Κυρίως όμως αναδεικνύουν την ανάγκη απελευθέρωσης του έλληνα πολίτη από τα δεσμά ενός διεφθαρμένου και αυταρχικού κράτους που καταπατά συστηματικά τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα των πολιτών και δεν παρέχει δυνατότητα επιλογών στην παιδεία, την υγεία την ασφάλιση…
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους έλληνες πολίτες να απελευθερωθούν από το κράτος δυνάστη που τους καταδικάζει σε δυστυχία, καλεί τους έλληνες πολίτες σε αγώνα για ελευθερία, δηλαδή σε αγώνα για να γίνει εφικτή η πραγμάτωση της προσωπικής τους ευτυχίας.

Πέμπτη, Ιουνίου 26, 2008

Η αποτυχία των πολιτικών και η στείρα αντίδραση ορισμένων φορέων πιο επικίνδυνες από την επέκταση της ΠΕΤΡΟΛΑ.

Η Περιφερειακή Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, εκφράζει την ανησυχία της για την επέκταση του διυλιστηρίου των ΕΛ.ΠΕ. (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) δίπλα από το εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ αλλά και για την υποκρισία ορισμένων φορέων, πολιτικών και μη, οι οποίοι υιοθετούν επικίνδυνες απόψεις για την κατάσταση στο Θριάσιο Πεδίο.

Η ασύμμετρη ανάπτυξη που επιτεύχτηκε στη χώρα μας κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχε ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση του 40% του δευτερογενούς τομέα παραγωγής στη Δυτική Αττική, την παράλληλη ανεπάρκεια των ελέγχων, την κακή χωροθέτηση και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων. Η βιομηχανική ανάπτυξη στην Ελλάδα, δε συνοδεύτηκε ποτέ από έγκυρους ελεγκτικούς μηχανισμούς, οπότε στην Ελλάδα συναντούμε μη καταρτισμένους υπαλλήλους των Διευθύνσεων Περιβάλλοντος των Νομαρχιών να διαχειρίζονται δύσκολες, συγκριτικά με το γνωστικό τους πεδίο, υποθέσεις, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα τα νοσηρά και ύποπτα φαινόμενα ελλιπών ελέγχων.

Μας προκαλεί πολλά ερωτηματικά η στάση των εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κυρίως του Νομάρχη Δυτικής Αττικής και του Δημάρχου Ελευσίνας, οι οποίοι αφενός φαίνονται να πρωτοστατούν στις αντιδράσεις εναντίον της επέκτασης των ΕΛ.ΠΕ., αφετέρου είναι οι ίδιοι που επέτρεψαν την κατεδάφιση του προϋπάρχοντος εργοστασίου της OWENS και που ενέκριναν το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο χαρακτηρίζοντας την περιοχή «βιομηχανική ζώνη» αντί για «ζώνη ασφαλείας». Επιπλέον, οι πολιτικοί ταγοί της Νομαρχίας και των Δήμων της Δυτικής Αττικής, ποτέ δεν ενημέρωσαν τους κατοίκους για τη σημασία και το θετικό ρόλο της βιομηχανικής παραγωγής και τις δυνατότητες αειφόρου ανάπτυξης στην περιοχή, με αποτέλεσμα η οποιαδήποτε επένδυση να αντιμετωπίζεται εχθρικά.

Από κοντά, το «Συντονιστικό Φορέων του Θριασίου» δαιμονοποιεί τη βιομηχανική ανάπτυξη στο σύνολό της, σε μια περιοχή στην οποία το 65% των εργαζομένων ζουν από αυτή! Η ανακοίνωσή του στις 9/6/2008 θα μπορούσε να έχει τον τίτλο: «Όχι σε όλα», αφού στρέφεται εναντίον του ΧΥΤΑ Φυλής, εναντίον του Βιολογικού Καθαρισμού Ασπροπύργου, εναντίον της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων, χωρίς καμμία αντιπρόταση. Άραγε δεν τους έχει ενημερώσει κανείς για την αισθητή βελτίωση του κόλπου της Ελευσίνας τα τελευταία χρόνια χάρη στο Βιολογικό Καθαρισμό της Ψυττάλειας ;

Η Περιφερειακή Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας με αίσθημα ευθύνης, προσηλωμένη στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και εμφορούμενη από την κοινή λογική προτείνει, καταρχήν, την απλοποίηση του νομικού πλαισίου και την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας. Ειδικότερα, η Οδηγία Σεβέζο η οποία εκδόθηκε για περιπτώσεις Βιομηχανικών Ατυχημάτων Μεγάλης Εκτασης (ΒΑΜΕ) και επιβάλλει την ύπαρξη σχεδίων έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση τέτοιων ατυχημάτων, θεωρούμε ότι είναι επείγον να εφαρμοστεί.

Η Περιφερειακή Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, με συνέπεια στις φιλελεύθερες αρχές μας της ελεύθερης οικονομίας και της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος από κρατικούς αλλά και ανεξάρτητους φορείς, θετική απέναντι στην ανάπτυξη και στην ποιότητα ζωής, προτείνει:

1) Την επικουρική στήριξη των Διευθύνσεων Περιβάλλοντος των Νομαρχιών για τον έλεγχο της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας από ανεξάρτητους και από ιδιωτικούς φορείς. Για παρόμοιες περιπτώσεις στο εξωτερικό, υπάρχουν ορκωτοί μηχανικοί οι οποίοι είναι αναγνωρισμένοι και η υπογραφή τους θεωρείται αξιόπιστη από όλους. Σε τυχόν πρόστιμα που θα επιβάλλονται προτείνουμε να υπάρχει προθεσμία ημερών στην πληρωμή τους.

2 ) Την παροχή κινήτρων και αντισταθμιστικών ωφελών για τον εκσυγχρονισμό των εργοστασίων και για την εφαρμογή μεθόδων παραγωγής φιλικότερων προς το περιβάλλον. Ενα τέτοιο κίνητρο θα μπορούσε να είναι ενας τοπικός περιβαλλοντικός φόρος που θα επιβάλλεται στις βιομηχανικές μονάδες αναλόγως το πόσο μολύνουν το περιβάλλον, με βάση την πάγια φιλελευύθερη αρχή : Ο μολύνων πληρώνει.

3) Ανεξαρτήτως του τοπικού περιβαλλοντικού φόρου, το μεγαλύτερο μέρος των φόρων των βιομηχανικών μονάδων θα πρέπει να πηγαίνει στην τοπική κοινωνία. Είναι άδικο το Υπουργείο Οικονομικών να παίρνει τα χρήματα, και να αφήνει στους κατοίκους του Θριασίου ένα βεβαρυμένο περιβάλλον.

Σε μια χώρα που μαστίζεται από την ανεργία και τη χαμηλή παραγωγικότητα σε πολλούς τομείς, χαιρετίζουμε τη δημιουργική επέκταση των βιομηχανικών μονάδων και υποστηρίζουμε τη δημιουργία και άλλων βιομηχανικών ζωνών και το άμεσο όφελος των τοπικών κοινωνιών απο αυτές, με αυστηρή τήρηση των περιβαλλοντικών όρων.






φιλελεύθερη Αττική
άνεμος ελευθερίας στο Αττικό Τοπίο...
φιλελεύθερη συμμαχία
http://www.greekliberals.net/
Περιφερειακή Κίνηση Αττικής
http://attiki.greekliberals.net

Τρίτη, Ιουνίου 17, 2008

Εθελοντισμός ή «Απαλλοτριώσεις» ; Δίκαιο Εμπόριο ή ψευτόμαγκες ;


Τα αίτια της ανελευθερίας πολλών ανθρώπων είναι αρκετά βαθιά και πρέπει να αναζητηθούν σε ψυχολογικά φαινόμενα και σκοτεινές περιοχές του εγκεφάλου που υπαγορεύουν το φθόνο για την ελευθερία του άλλου. Το βλέπουμε παντού: Υπερ-προστατευτικοί γονείς καταστρέφουν τα παιδιά τους, ιερείς τρομοκρατούν τα ποίμνια μεταθέτοντας την ατομική τους ευθύνη σε ένα ανώτερο ον, κακής ποιότητας εργαζόμενοι παρεμποδίζουν τους ικανότερους, συντεχνίες αγωνίζονται να μην επεκταθεί η παραγωγή μέσω του ανταγωνισμού, υπερ-πατριώτες δεν ανέχονται τη διαφορετικότητα και την ατομικότητα.


Η μιζέρια, συνοδεύεται σχεδόν πάντα από απουσία θετικού λόγου, απουσία δημιουργικότητας . Οι μίζεροι συχνά χειροκροτούν όσους στήνουν εμπόδια στο δρόμο της προόδου. Χαίρονται για την παρακώλυση των συγκοινωνιών, πανηγυρίζουν όταν οι αναρχικοί «απαλοτριώνουν» σούπερ-μάρκετς, γοητεύονται από υστερικά πρωτοσέλιδα γελοίων ΜΜΕ, λατρεύουν τους «αστέρες» της τηλε-ρουφιανιάς με τις κατινίστικες εκπομπές τους, χειροκροτούν τον «τσαμπουκά» του Γιώργου Παπανδρέου, αδυνατούν να χαρούν την επιτυχία και τη σταθερότητα ενός συστήματος, θαυμάζουν πάντα την αναμπουμπούλα και τον «χαβαλοτζέρτζελο». Γίνεται ο χειρότερος εχθρός τους όποιος τους μιλήσει για ανάληψη ευθύνης, πρωτοβουλίας και δημιουργικότητας.


Υπό αυτή την οπτική δεν είναι καθόλου τυχαία, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών: Ομάδα νεαρών αγανακτεί με την ακρίβεια. Σωστά. Καταδικάζει τα καρτέλ. Μπράβο. Αλλά αντί να πάρει τη δημιουργική πρωτοβουλία να ενημερώσει τον κόσμο για τα καταστήματα που πουλούν πιο φτηνά, να οργανώσει συνεχόμενα μποϋκοτάζ, να συμμετάσχει και να ενισχύσει εθελοντικά το καταναλωτικό κίνημα, να διαδηλώσει για τα ΑΙΤΙΑ της ακρίβειας, να ανοίξουν οι ίδιοι καταστήματα και να πωλούν αυτοί όσο νομίζουν, τι κάνουν; Με ελληναράδικη «μαγκιά» και με νοοτροπία γηπεδικού «Ντου», εισβάλλουν σε καταστήματα, κλέβουν, μοιράζουν τα κλεμμένα σε φτωχούς χειροκροτητές και εξαφανίζονται!


Αν και είμαι σε θέση να καταλάβω την αγανάκτηση εναντίον ορισμένων επιχειρηματιών και να αναγνωρίσω ότι τα κίνητρα των αναρχικών είναι αγνά, ωστόσο βρίσκω πολλά αρνητικά μηνύματα σε αυτές τις κινήσεις: Τεμπελιά (αποφυγή ανάληψης υγιών πρωτοβουλιών), συμπεριφορά ζούγκλας (ο κλέψας του κλέψαντος), δειλία (ανωνυμία και εξαφάνιση), λαϊκισμός (καμία ευθύνη στον πολίτη-αιώνιο θύμα της ακρίβειας), απουσία διατύπωσης σοβαρής ρεαλιστικής εναλλακτικής πρότασης. Ποια κοινωνία οραματίζονται; Γιατί δεν κάνουν ευρέως γνωστή την πρόταση διακυβέρνησης που έχουν;
Γιατί άραγε τα παιδιά του ελληνικού βραχίονα του Δίκαιου Εμπορίου (http://
www.fairtrade.gr/) αγωνίζονται επώνυμα, πιο υπεύθυνα και πιο επιτυχημένα βοηθώντας ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ τους φτωχούς παραγωγούς, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης από τους μεσάζοντες, για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας στο χώρο εργασίας και κατάργηση της παιδικής εργασίας ανά τον κόσμο και την κοινωνία γενικότερα; Γιατί δεν πάνε οι αναρχικοί να φέρουν οι ίδιοι προϊόντα από τα χωράφια και να τα πουλήσουν πιο φτηνά ; Ποιος εκπέμπει τελικά πιο σωστά μηνύματα για τη νεολαία, ο επώνυμος εθελοντής ή ο ανώνυμος ψευτόμαγκας ; Πόσο πιο πλούσιο θα ήταν το καταναλωτικό κίνημα αν διοχέτευαν εκεί την ενεργητικότητά τους;

Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2008

J.S. Mill : Σχετικά με τα όρια της εξουσίας που ασκεί η κοινωνία στο άτομο.


Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στον J.S. Mill περνάμε στο 4ο κεφάλαιο του έργου "Περί Ελευθερίας" όπου ο Μιλ υποστηρίζει ότι τα ανθρώπινα όντα οφείλουν να αλληλοβοηθούνται, για να διακρίνουν το καλύτερο από το χειρότερο. Κανένας όμως δεν έχει το δικαίωμα να πει σε έναν άλλο (ενήλικο) ότι δεν πρέπει , για το δικό του το καλό, να χειριστεί τη ζωή του όπως επέλεξε να τη χειριστεί. Ο καθένας, για την προσωπική του ζωή, έχει γνώσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τις γνώσεις οποιουδήποτε άλλου που βλέπει τα πράγματα «απ’έξω».

Σχετικά με το γνωστό ερώτημα αν ένα άτομο με "κακές" συνήθειες ζημιώνει εξίσου και την κοινωνία με το παράδειγμά του, ο Μιλ απαντάει κατηγορηματικά "όχι" στηρίζοντας την απάντησή του με 3 επιχειρήματα:
1) Όσο αφορά την απλά ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ζημία, που προξενεί κανείς στην κοινωνία με τη συμπεριφορά του, η οποία ούτε αθετεί κάποια συγκεκριμένη υποχρέωση προς το κοινό ούτε επιφέρει αισθητή βλάβη σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο εκτός από τον εαυτό του, η ανακύπτουσα δυσχέρεια είναι τελικά τέτοια, που ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΕΙ η κοινωνία για χάρη του σημαντικότερου αγαθού της ανθρώπινης ελευθερίας.

2) Το κακό παράδειγμα μπορεί να παίξει θετικό ρόλο όταν πχ. προβληθεί ως παράδειγμα προς αποφυγή.

3) Όταν κάποιος επεμβαίνει στην προσωπική ζωή του άλλου επεμβαίνει λαθεμένα και από λάθος θέση. Όταν η γνώμη μιας πλειοψηφίας επιβάλλεται σαν νόμος στη μειοψηφία, για αποκλειστικά ατομικά ζητήματα, είναι συχνότερα λαθεμένη παρά σωστή, επειδή σ’αυτές τις περιπτώσεις «κοινή γνώμη» σημαίνει, το πολύ πολύ, τι πιστεύουν ορισμένοι άνθρωποι πως είναι καλό και κακό για τους άλλους (ενώ πολύ συχνά η «κοινή γνώμη» αδιαφορεί για την ευτυχία αυτών που επικρίνει).

Παρόμοιες ουσιαστικά γνώμες, κατά τον Μιλ, είναι ήδη ευρύτατα διαδεδομένες στην εργατική τάξη: "Είναι γνωστό ότι οι κακοί εργάτες πιστεύουν ακράδαντα, πως πρέπει να αμείβονται με το ίδιο ημερομίσθιο, που αμείβονται και οι καλοί εργάτες, και πώς δεν πρέπει να επιτρέπεται σε κανένα να κερδίζει περισσότερα απ’τους άλλους χάρη στη μεγαλύτερη ικανότητα ή την εργατικότητά του. Και χρησιμοποιούν μια ηθική αστυνόμευση για να εμποδίσουν τους εργοδότες να προσφέρουν μεγαλύτερη αμοιβή για την καλύτερη εργασία. "

"Αν λοιπόν έχει το κοινό δικαίωμα να αναμιγνύεται στις ιδιωτικές υποθέσεις, δεν μπορώ τότε να καταλάβω, γιατί έχουν άδικο αυτοί οι άνθρωποι. Ή, στην περίπτωση του ιδιαίτερου κοινού, που περιβάλλει ένα άτομο, πώς μπορεί να το κατακρίνει κανείς, αφού ασκεί τα ίδια δικαιώματα επί της ατομικής του συμπεριφοράς, που έχει και το ευρύτερο κοινό επί της συμπεριφοράς των ανθρώπων γενικά."

Δευτέρα, Ιουνίου 09, 2008

Γιατί είναι απαραίτητοι οι εκκεντρικοί άνθρωποι σε μια κοινωνία ;


Ο σημαντικός θεωρητικός του φιλελευθερισμού, Τζον Στούαρτ Μιλ, γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1806. Στη δεκαετία του 1840 ο Μιλ ήταν πια σε θέση να δώσει μια ώριμη διατύπωση της φιλοσοφίας του. Τα έργα του "Σύστημα Λογικής" (1843) και "Βασικές αρχές της πολιτικής οικονομίας" (1848), καθιέρωσαν την εξέχουσα θέση του στην πνευματική ζωή της Αγγλίας των μέσων του 19ου αιώνα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1860 έγραψε τα άλλα του σημαντικά πολιτικά και φιλοσοφικά έργα, ανάμεσα στα οποία και το περίφημο δοκίμιο "On Liberty" ("Περί Ελευθερίας", εκδ. επίκουρος) με το οποίο και είναι περισσότερος γνωστός σήμερα.
Ο Μιλ αφιερώνει το 3ο κεφάλαιο του εν λόγω δοκιμίου στην αναγκαιότητα του να υπάρχει η ατομικότητα και η εκκεντρικότητα σε μια κοινωνία, ξεκαθαρίζοντας καταρχήν ότι η ελευθερία σταματά όταν βλάπτει τα δικαιώματα των άλλων.Αυτή την αναγκαιότητα τη στηρίζει με τα εξής επιχειρήματα:

"-Ένα άτομο δεν πρέπει να συμμορφώνεται στην "τυραννία του εθίμου των άλλων" διότι: 1)η εμπειρία των άλλων μπορεί να είναι πολύ περιορισμένη ή να μην την έχουν ερμηνεύσει σωστά. 2)μπορεί να την έχουν ερμηνεύσει σωστά, αλλά να μην ταιριάζει στο συγκεκριμένο άτομο. 3)το άτομο, όταν συμμορφώνεται στο έθιμο ως έθιμο, δεν καλλιεργείται διότι η συμμόρφωση δεν προκύπτει από επιλογή. Η ανθρώπινη φύση δεν είναι μηχανή, αλλά δέντρο που πρέπει να αναπτύσσεται ελεύθερα προς όλες τις κατευθύνσεις.


- Όποιος πιστεύει ότι δεν πρέπει να ενθαρρύνεται η εκδήλωση της ατομικότητας, πιστεύει με άλλα λόγια ότι η κοινωνία δεν χρειάζεται ισχυρές φύσεις και ότι δεν είναι επιθυμητή η ύπαρξη υψηλού επιπέδου ενεργητικότητας. Όμως, όσο πιο αναπτυγμένη είναι η ατομικότητα τόσο πιο πολύτιμο γίνεται το άτομο και για τους άλλους. Υπάρχει μεγαλύτερη πληρότητα ζωής στην ύπαρξή του, άρα και περισσότερη ζωή στη μάζα που αποτελείται από τέτοια άτομα. Τα άτομα ήταν πάντα εξαιρετικά ανόμοια μεταξύ τους και άνοιξαν παντοειδείς δρόμους που όλοι οδηγούσαν σε κάτι πολύτιμο (απαντάει και στο επιχείρημα των "άγριων" ενστίκτων, αλλά κάνω οικονομία χώρου).


- Δύο πράγματα είναι αναγκαία για την ανθρώπινη ανάπτυξη: η ελευθερία και η ποικιλία καταστάσεων.Για να έχει ίσες ευκαιρίες ανάπτυξης η φύση κάθε ατόμου, πρέπει να επιτρέπεται στα άτομα να ζουν διαφορετικά. Το κριτήριο, για να θεωρηθεί αξιόλογη μια εποχή απ'τους μεταγενέστερους, είναι κατά πόσον υπήρχε στην κρινόμενη εποχή αυτή η ελευθερία δράσης .
-Το γεγονός, ότι τόσο λίγοι τολμούν σήμερα να είναι εκκεντρικοί (χωρίς να βλάπτουν τους άλλους), αποτελεί τον σοβαρότερο ίσως κίνδυνο που απειλεί την εποχή μας. Η εκκεντρικότητα αφθονούσε πάντα, όταν κι όπου αφθονούσε η δύναμη χαρακτήρα και ήταν πάντα ανάλογη με τη ζωτικότητα, την ιδιοφυία και το ηθικό ανάστημα που διέθετε η κοινωνία. Επειδή ακριβώς η τυραννία της κοινής γνώμης μετατρέπει την εκκεντρικότητα σε όνειδος, καλό είναι, αν θέλουν οι άνθρωποι να απαλλαγούν απ'αυτή την τυραννία, να είναι εκκεντρικοί. Ο δεσποτισμός του εθίμου είναι παντού εμπόδιο για την πρόοδο του ανθρώπου.
- Είναι τόσο μεγάλες οι διαφορές μεταξύ των ανθρώπινων όντων ως προς τις πηγές της ευχαρίστησής τους, ώστε αν δεν υπάρχει ανάλογη ποικιλία στους τρόπους ζωής τους, είναι αδύνατο να εξασφαλίσουν ίσο μερίδιο ευτυχίας ή το διανοητικό-ηθικό-αισθητικό ανάστημα για το οποίο είναι απ'τη φύση τους ικανοί. "


Συστήνω ανεπιφύλακτα το παραπάνω βιβλιαράκι (190 σελίδες).

Δευτέρα, Μαΐου 26, 2008

Γκράμσι: Ελευθερία και Πειθαρχία στη μάθηση, μέρος τέταρτο (και τελευταίο).


Κριτική στις θέσεις του Γκράμσι ασκεί σε άρθρο του ο Κ.Βρατσάλης στο οποίο αναφέρει ότι ο Γκράμσι ξεκινώντας από «μιαν υποτίμηση του ταξικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης»[1] καταλήγει στο να καθιστά τη διάκριση ανάμεσα στο ρόλο της πειθαρχίας στη διαδικασία της μάθησης και στο ρόλο της στην εκπαιδευτική διαδικασία, ασαφή. Οι δύο παραπάνω διαδικασίες δεν πρέπει να συγχέονται γιατί η πρώτη είναι μια «ατομική διαδικασία με κοινωνικούς προσδιορισμούς», ενώ η δεύτερη «μια κοινωνική διαδικασία», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι ανεξάρτητες.
Κατά δεύτερο λόγο, υποστηρίζει ο Βρατσάλης, ο Γκράμσι όταν μιλάει για καταναγκασμό και πειθαρχία εννοεί μόνο την «εκπαιδευτική πίεση» και παραβλέπει το γεγονός ότι καταναγκασμός είναι και η «αυθαίρετη» αφετηρία στην εκπαίδευση ενός μαθητή, αλλά και η «αυθαίρετη» επιλογή των γνώσεων που θα διδαχθούν.
Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία της μάθησης ο Βρατσάλης υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να υπάρχει καταναγκασμός διότι «δεν μπορεί να υφίσταται σχέση εξουσίας ανάμεσα στο δάσκαλο και το μαθητή στην προσπάθεια του δεύτερου να οικοδομήσει τις γνώσεις, επειδή ακριβώς αυτοί οι στόχοι-γνώσεις δεν μπορούν να ορίζονται από το δάσκαλο εν αγνοία του μαθητή». Παρόλο που στο σημερινό αστικό σχολείο η παραπάνω άποψη εφαρμόζεται σε ό,τι αφορά το εσωτερικό της μαθησιακής διαδικασίας, δεν εφαρμόζεται σε ό,τι αφορά τα δύο «άκρα» της: την «αυθαίρετη» αφετηρία και τον «αυθαίρετο» στόχο.
Ένα άλλο πρόβλημα που τίθεται είναι αυτό της «αντιστοιχίας», το οποίο εκκινά από το ερώτημα: Το αυταρχικό σχολείο μήπως είναι η αντανάκλαση ενός αυταρχικού καθεστώτος ;
Κατά πρώτο λόγο, ο Δημητράκος απαντά σε αυτό το ερώτημα διευκρινίζοντας ότι άλλο είναι η αυταρχικότητα και άλλο η ανάγκη πειθαρχίας. Η ειδοποιός διαφορά τους είναι ότι η πρώτη καταπολεμά την κρίση και την ελεύθερη βούληση, ενώ η δεύτερη παρέχει συνεχώς εφόδια για την καλλιέργεια και ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας.
Κατά δεύτερο λόγο, απαντά ότι η ιδέα της αντιστοιχίας έχει χαρακτήρα επαγωγικό και α-κριτικό και ότι «παραβλέπει το γεγονός ότι η ελευθερία, σαν κοινωνικό και πολιτιστικό ιδεώδες, είναι σημείο ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΥ και όχι αφετηρίας μιας ορθής εκπαιδευτικής πολιτικής»
[2]


[1] Κ.Βρατσάλης, Πειθαρχία και μάθηση στον Γκράμσι, σελ. 181
[2] Δ. Δημητράκος, ό.π., σελ. 72

Πέμπτη, Μαΐου 22, 2008

Γκράμσι: Ελευθερία και Πειθαρχία στη μάθηση, μέρος τρίτο.


Τελικά, όπως είπαμε και προηγουμένως, ο Γκράμσι τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ του σχολικού εξαναγκασμού με τη μορφή της εκπαιδευτικής πίεσης. Αυτή τη θέση του τη στηρίζει ακόμα και με τη θετική στάση του για τη διδασκαλία των λεγόμενων «νεκρών» γλωσσών. Αυτές, υποστηρίζει ο Γκράμσι, είναι χρήσιμες ακριβώς επειδή αναγκάζουν τους νεαρούς μαθητές να υφίστανται μια «δοκιμασία» εκπαιδευτική και «να συνηθίσουν να μελετούν με έναν ορισμένο τρόπο: να αναλύουν ένα ιστορικό θέμα, που μπορούν να το χρησιμοποιήσουν σαν ένα πτώμα που συνεχώς ξαναπαίρνει ζωή, και για να συνηθίσουν να κάνουν συλλογισμούς: να σκέφτονται με αφηρημένα σχήματα και να είναι όμως ικανοί απ’την αφαίρεση να ξανακατεβαίνουν στην άμεση πραγματική ζωή για να βλέπουν σε κάθε πράξη ή δεδομένο εκείνο που είναι ιδιαίτερο: τη γενική σύλληψη και το άτομο.»[1] Ως παράδειγμα για τα επιχειρήματά του φέρνει τη διδασκαλία της λατινικής την οποία υποστηρίζει ότι τη μελετάμε όχι βέβαια για να μάθουμε να τη μιλάμε και να τη χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή, αλλά επειδή δεν είναι δυνατό να μελετήσουμε με αυτό τον τρόπο μία σύγχρονη γλώσσα, λ.χ. την ιταλική.
Ταυτόσημες απόψεις με τον Γκράμσι για την πειθαρχία στην εκπαίδευση έχει και ο Δημητράκος. Υποστηρίζει ότι χρησιμοποιώντας ως μέσο τον καταναγκασμό πρέπει να έχουμε σαν απώτερο σκοπό μας της ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΥΜΕΝΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ, η οποία αποτελεί τη δύναμη της ελευθερίας. Πιστεύει ότι ο καταναγκασμός θα είναι πάντα απαραίτητος στην εκπαίδευση διότι ο εκπαιδευόμενος «δεν αναπτύσσει αυθόρμητα τη δύναμη αυτής της εσωτερικοποίησης»
[2].

(συνεχίζεται)


[1] Αντόνιο Γκράμσι, ο.π., σελ. 29
[2] Δ.Δημητράκος, Παιδεία και Κοινωνική Αναμόρφωση, ό.π., σελ. 69

Κυριακή, Μαΐου 11, 2008

Γκράμσι: Ελευθερία και Πειθαρχία στη μάθηση, μέρος δεύτερο.


Στο χώρο όπου οικοδομούνται οι νέες γνώσεις, δηλ. στο σχολείο, το ένα σκέλος της διαμόρφωσης κατάλληλου κλίματος συναποτελούν η συναίνεση και η συμφωνία. Το άλλο είναι η πειθαρχία.

Ο Γκράμσι υποστηρίζει ότι θέτοντας σαν απώτερο στόχο την αποδοχή του Συστήματος από όλους τους πολίτες, τα μέσα θα πρέπει να είναι ο εξωτερικός καταναγκασμός αλλά και η αυθόρμητη συναίνεση. Αυτό το Σύστημα το ορίζει σαν «ένα σύστημα νόμων που ρυθμίζει οργανικά τη ζωή των ανθρώπων αναμεταξύ τους»
[1] και διευκρινίζει ότι «πρέπει να γίνεται αποδεκτό εξαιτίας της αναγκαιότητας που θα αναγνωρίζουν και θα προτείνουν οι ίδιοι (οι άνθρωποι) σαν ελευθερία και όχι μονάχα χάρη στον απλό εξαναγκασμό»[2].

Κατά την αντίληψη του Γκράμσι, πειθαρχία «δεν σημαίνει παθητική αποδοχή των διαταγών, αλλά συνειδητή και καθαρή εφαρμογή των κατευθύνσεων που πρέπει να εφαρμοσθούν»
[3]. Έτσι, μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η πειθαρχία αυτή καθεαυτή, αλλά η πρόθεση εκείνων που τη διατάζουν, δηλαδή εκείνων που ορίζουν τις παραπάνω «κατευθύνσεις».

Στο χώρο της παιδείας ο Γκράμσι θεωρεί την πειθαρχία απαραίτητη. Πιστεύει ότι έτσι διαμορφώνονται και οι μελλοντικοί επιστήμονες, δηλαδή εξαναγκάζοντάς τους από μικρούς μαθητές να συμμετέχουν σε έντονες ψυχοφυσικές διαδικασίες, όπως είναι το διάβασμα και η μελέτη. Ακόμη, υποστηρίζει ότι «η συμμετοχή στη μέση παιδεία όλων και ευρύτερων μαζών έφερε μαζί της την τάση για χαλάρωση της πειθαρχίας των σπουδών και την τάση να ζητάμε «διευκολύνσεις»»
[4]
και δικαιολογεί αυτή την πρότασή του μάλλον εύστοχα λέγοντας ότι «το παιδί μιας παραδοσιακής οικογένειας διανοουμένων ξεπερνά πιο εύκολα τη διαδικασία ψυχοφυσικής προσαρμογής: Με το που μπαίνει στην τάξη για πρώτη φορά υποφέρει κιόλας σε αρκετά λιγότερα σημεία από τους συμμαθητές του γιατί έχει αποκτήσει κιόλας έναν προσανατολισμό χάρη στις οικογενειακές συνήθειες».
Δηλαδή θεωρεί την πειθαρχία και τον καταναγκασμό σπουδαία παιδαγωγικά μέσα για τη μόρφωση των παιδιών που προέρχονται από τις ευρύτερες λαϊκές μάζες.Για τον Γκράμσι το πρόβλημα δεν είναι το πώς θα δρα ή δε θα δρα το άτομο ελεύθερα, ή το πώς θα εφαρμοστεί η πειθαρχία, αλλά το πώς θα πραγματοποιηθεί το πέρασμα από την εφαρμογή του εξαναγκασμού στην συγκατάθεση και συνεργασία των μεμονωμένων ατόμων και από εκεί στην «οικουμενική ελευθερία». Η λύση σ’αυτό το ζήτημα δίνεται από την «εκπαιδευτική πίεση», η οποία, επειδή ακριβώς είναι εκπαιδευτική, δεν είναι καθαρός εξαναγκασμός, είναι μια μορφή «κάθαρσης» και οδηγεί τελικά στη συμφιλίωση των δύο αντίθετων όρων, της ελευθερίας και του εξαναγκασμού .
(συνεχίζεται)



[1] Αντόνιο Γκράμσι, «Η οργάνωση της κουλτούρας», εκδ. ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ, Αθήνα 1973, κεφ. «Αναζητώντας την εκπαιδευτική αρχή», σελ. 24
[2] Αντόνιο Γκράμσι, ό,π., σελ. 24
[3] F . LOMBARDI, «Οι παιδαγωγικές αντιλήψεις του Αντόνιο Γκράμσι», εκδ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ, Θεσσαλονίκη 1986, κεφ. «Ο εξαναγκασμός στην εκπαίδευση», σελ. 71
[4] Αντόνιο Γκράμσι, ό,π., σελ. 35

Παρασκευή, Μαΐου 09, 2008

Γκράμσι: Ελευθερία και Πειθαρχία στη μάθηση, μέρος πρώτο.


Στα πλαίσια παλιότερης εργασίας μου στο μάθημα της Φιλοσοφίας, είχα επεξεργαστεί τις απόψεις του Αντόνιο Γκράμσι για τον ρόλο της Ελευθερίας και της Πειθαρχίας στη μάθηση.


Ο Γκράμσι υποστηρίζει ότι η ελευθερία του ατόμου πρέπει να ακολουθεί την κατεύθυνση της προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο. Αυτή την κατεύθυνση, το άτομο φέρει μεγάλο βαθμό ευθύνης για να την κρατήσει σταθερή. «Η ελευθερία, κατά τον Γκράμσι, δεν είναι μια μεταφυσική αρχή, αλλά είναι ένας τρόπος συμπεριφοράς του ατόμου, ανάλογα με το βαθμό ευθύνης του, γι’αυτό και η έννοια της ελευθερίας δεν μπορεί να αποκολληθεί από την έννοια της ευθύνης»[1]. Έτσι, κριτήριο για την ελευθερία ενός ατόμου λαμβάνεται η κοινωνικότητα και όχι ο αυθορμητισμός ή η πρωτοτυπία.


Βέβαια ο Γκράμσι δεν αρνείται ολοκληρωτικά τον αγνό αυθορμητισμό γιατί είναι και αυτός μια αξία. Αλλά αρνείται τον αυθορμητισμό τον καθαρό, τον αχαλίνωτο, αυτόν που δεν έχει κάποιο προορισμό, δεν έχει μια συνειδητή κατεύθυνση, που δεν προσφέρει στην κοινωνικότητα. Ο αυθορμητισμός που υπάρχει μόνο για εντυπωσιασμό και πρωτοτυπία ισοδυναμεί με ακοινωνικότητα για τον Γκράμσι. «Οι φυλακές και τα τρελοκομεία είναι γεμάτα από ανθρώπους με πρωτοτυπία και ισχυρή προσωπικότητα». Επομένως ο αυθορμητισμός είναι απαραίτητο «εργαλείο» για την ελευθερία, αλλά ελεύθερος είναι μόνο αυτός που χρησιμοποιεί τον αυθορμητισμό και την πρωτοτυπία του προς όφελος της κοινωνίας: «... η αξία του αυθορμητισμού βρίσκεται στην «πειθαρχικοποίηση», σύμφωνα με την οποία το άτομο είναι πρωτότυπο και αυθόρμητο, μόνο όταν η ατομική δράση του δίνει τη μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα και ζωή στην κοινωνικότητα, γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα ήταν απλώς ένας «ηλίθιος», δηλαδή ένας άνθρωπος αποκλεισμένος από τη ζωή της κοινότητας»
[2].

Με την άποψη του Γκράμσι συμφωνεί κατά ένα μέρος και ο Δ.Δημητράκος , ο οποίος, σχολιάζοντας την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του Τζεντίλε το 1923 στην Ιταλία, εύστοχα παρατηρεί ότι «η ελευθερία, σαν κοινωνικό και πολιτιστικό ιδεώδες, είναι σημείο τερματισμού και όχι αφετηρίας μιας ορθής εκπαιδευτικής πολιτικής»
[3]. Παρά το γεγονός ότι στον Δημητράκο παρατηρούμε διαφορετικό ορισμό της έννοιας της ελευθερίας από εκείνον του Γκράμσι, συμφωνούν και οι δύο σε ό,τι αφορά την αντίθεσή τους προς τον άκριτο αυθορμητισμό.
(Συνεχίζεται).



[1] F. LOMBARDI, «Οι παιδαγωγικές αντιλήψεις του Αντόνιο Γκράμσι», εκδ. «παρατηρητής», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1986, κεφ. «Ο εξαναγκασμός στην εκπαίδευση», σελ. 70
[2] F. LOMBARDI, ό.π., σελ. 71
[3] Δ.Δημητράκος, «Παιδεία και Κοινωνική Αναμόρφωση», Αθήνα 1984, κεφ. «Καταναγκασμός και άρχουσα ιδεολογία στα εκπαιδευτικά ιδρύματα», σελ. 72

Δευτέρα, Μαΐου 05, 2008

Προτάσεις για έναν Δημόσιο Τομέα που θα βοηθάει τους πολίτες , με δημοσίους υπαλλήλους ευγενικούς και εξυπηρετητικούς.


Αυτό που πραγματικά λαχταράει ο ελληνικός λαός είναι η ουσιαστική και σοβαρή παρουσία του κράτους εκεί που το έχει ανάγκη. Ένα σύστημα μοντέρνας δημόσιας διοίκησης όπου δεν θα έχουν θέση ούτε παράπονα για την τεράστια γραφειοκρατία, ούτε για τη διαφθορά, ούτε για την απουσία του κράτους όταν το χρειαζόμαστε. Όπου η γραφειοκρατία θα υπάρχει μόνο για να υπηρετεί τους πολίτες.

Η δημιουργία των παραπάνω συνθηκών προϋποθέτει 3 θεμελιώδεις αλλαγές προς τις εξής κατευθύνσεις: τον Ανταγωνισμό, την Επιλογή και την Αυτονομία.

1) Ανταγωνισμός:
Οι Δημόσιες Υπηρεσίες θα πρέπει να ανταγωνίζονται η μια την άλλη καθώς και ιδιωτικές επιχειρήσεις (εξουσιοδοτημένες από το κράτος να παρέχουν ίδιες υπηρεσίες). Αυτό προϋποθέτει , από την πλευρά του πολίτη, το δικαίωμα επιλογής.
2) Επιλογή:
Ο πολίτης μέσω κουπονιών που θα λαμβάνει από το κράτος θα πληρώνει απευθείας στο κάθε κατάστημα/υποκατάστημα της Δημόσιας ή Ιδιωτικής επιχείρησης για τις υπηρεσίες που του προσφέρονται. Τα κουπόνια θα μετρούν τη χρήση της κάθε δημόσιας υπηρεσίας. Ο κάθε πολίτης θα μπορεί να εξυπηρετηθεί απο οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία επιθυμεί ανεξαρτήτως τόπου. Θα επιλέγει ελεύθερα γιατρούς του ΙΚΑ ή του Δημοσίου, Εφορίες, Πολεοδομίες, κλπ. Ακόμα και σχολεία για τα παιδιά του. Με τα κουπόνια που θα αντιπροσωπεύουν το κόστος της σχολικής χρονιάς θα επιλέγει πού θα τα διαθέσει. Σε ιδιωτικό η σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Έτσι, θα επιβραβεύει τη δημόσια επιχείρηση ή θα την τιμωρεί στερώντας της λειτουργικά έξοδα (μισθούς και πάγια).

3) Αυτονομία:
Αυξημένη αυτονομία διοικητών/προϊσταμένων/διευθυντών οι οποίοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να δουλέψουν με τους συνεργάτες της προτίμησής τους. Ο επικεφαλής κάθε Δημόσιας Υπηρεσίας θα πρέπει να λειτουργεί ως μάνατζερ, δηλαδή να μπορεί να επιβραβεύει τους παραγωγικούς και ικανούς υπαλλήλους και να παγώνει τις απολαβές των μετρίων. Οι κακοί υπάλληλοι θα πρέπει να βρίσκουν κάτι άλλο να κάνουν στο οποίο θα τα καταφέρνουν καλύτερα.Επιπλέον, θα πρότεινα να νομιμοποιηθεί και η 2η απασχόληση των Δημοσίων Υπαλλήλων. Όποιος θέλει να εργάζεται περισσότερο θα πρέπει να είναι ελεύθερος να το κάνει.
Οι Διευθυντές θα προσλαμβάνονται με 6ετείς τουλάχιστον συμβάσεις (για να υπερβαίνουν την 4ετή θητεία μιας κυβέρνησης και να είναι πραγματικά ανεξάρτητοι) και κανέναν Διευθυντή δεν θα ενδιαφέρει η κομματική προτίμηση του καθενός υπαλλήλου παρά μόνο πώς θα βοηθήσει στην προσέλκυση περισσότερων πολιτών, άρα και εξαργυρώσιμων κουπονιών χρηματοδότησης.

Τα παραπάνω δεν μπορούν να επιτευχθούν με μόνιμα διορισμένους υπαλλήλους. H άρση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων πρέπει να είναι ένας απ'τους πρωταρχικούς στόχους για να πετύχουμε έναν αποτελεσματικό δημόσιο τομέα. Όμως, παράλληλα θα πρέπει να βρεθούν τα εχέγγυα εκείνα ώστε ο Δημόσιος Υπάλληλος θα είναι πραγματικά ανεξάρτητος από το κυβερνητικό/ψηφοθηρικό παιχνίδι.Μια πρώτη πρόταση θα ήταν η κρίση του υπαλλήλου κάθε 6 ή 10 χρόνια (για τους ίδιους λόγους που η θητεία των Δ/ντών πρέπει να ξεπερνά τη θητεία μιας, ή και δύο, κυβερνήσεων), έτσι ώστε να υποχρεώνει τον υπάλληλο σε υπηρεσιακή κρίση τουλάχιστον 3-4 φορές στην καριέρα του.

Επίσης, δεν μπορούν να επιτευχθούν οι αλλαγές με τόσο μεγάλο αριθμό δημόσιων υπηρεσιών, Οργανισμών, ΝΠΔΔ, κτλ. Είναι απαραίτητος ο δραστικός περιορισμός τους. Π.χ., σε ένα πραγματικά αποκεντρωμένο σύστημα, οι Δήμοι θα μπορούσαν άριστα να καλύψουν τις υπηρεσίες τόσο της Εφορίας όσο και της Πολεοδομίας.

Ίσως όλα αυτά να ακούγονται αιρετικά για τους οπαδούς του «βολέματος» ή για κάποιους συμπολίτες μας επηρεασμένους από την προπαγάνδα των εχθρών της αξιοκρατίας. Όμως, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού βλέπει πλέον καθαρά τα προβλήματα και δεν μπορεί να περιμένει.