Σάββατο, Οκτωβρίου 27, 2007

Ομιλία για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940*

Γιορτάζουμε σήμερα την 28η του Οκτώβρη, την επέτειο του θρυλικού ΟΧΙ που αντέταξε ο λαός μας στη φασιστική πρόκληση. Θυμόμαστε σήμερα όσους έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά της πατρίδας και χάρισαν στον κόσμο την πρώτη αντιφασιστική νίκη. Τιμάμε τους νεκρούς μας, τιμάμε κι όσους αγωνιστές βρίσκονται σήμερα ακόμα ανάμεσά μας.
Βρεθήκαμε μπροστά σε μία πρωτοφανή πρόκληση εξαιτίας των κοσμοκρατορικών σχεδίων των ναζιστών του Χίτλερ και των κατακτητικών διαθέσεων του Μουσολίνι που δεν μπορούσε να δεχτεί για την Ιταλία το δεύτερο ρόλο στην κατάκτηση του κόσμου. Έτσι, εμπλακήκαμε σε αυτό τον πόλεμο υπό την ηγεσία του δικτάτορα Μεταξά που είχε επιβάλει το καθεστώς του στις 4 Αυγούστου του '36.
Μοιραία η ανάμνησή μας μας οδηγεί στα ηρωικά βουνά της Πίνδου για τον αγώνα υπέρ της ελευθερίας. Ο ελληνικός λαός με την κήρυξη του πολέμου ξεχύθηκε στους δρόμους διαδηλώνοντας το μίσος του για τους φασίστες και για τον αγώνα μέχρις εσχάτων. Αψηφώντας τους Ιταλικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς πλημμύρισε τους δρόμους τραγουδώντας και δίνοντας τη δική του απάντηση, το δικό του ΟΧΙ. Οι επίστρατοι παρουσιάζονταν στις μονάδες κατάταξης, ντύνονταν κι αναχωρούσαν ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ για το μέτωπο. Με απίστευτες δυσκολίες για όσους δεν τις έζησαν, και με τις γυναίκες της Πίνδου να γράφουν τη δική τους χρυσή σελίδα, ματαιώθηκε ο περίπατος που πίστευαν ότι θα κάνουν οι εχθροί, μεταβλήθηκε σε άτακτη υποχώρηση, και ο πόλεμος μεταφέρθηκε στην Αλβανία. Η ιαχή «αέρα-αέρα» έκοβε τα πόδια του εχθρού. Οι Ιταλοί στρατιώτες, συνειδητοποιώντας την καταστροφή στην οποία οδηγούσε την Ιταλία ο Μουσολίνι, δεν πολεμούσαν πια, αλλά παραδίνονταν. Χιλιάδες οι αιχμάλωτοι, ενώ η θριαμβευτική πορεία του στρατού μας συνεχιζόταν αδιάκοπα. Κορυτσά, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο, οι πόλεις και τα χωριά έπεφταν διαδοχικά, η Ελλάδα σημείωνε τεράστια νίκη, αφήνοντας έκπληκτο όλο τον κόσμο.
Σε αυτή τη δύσκολη ώρα για τις δυνάμεις του Άξονα, ο Χίτλερ επενέβη για να σώσει την κατάσταση. Εισέβαλε στα Βαλκάνια τον Απρίλη του 1941, κατόρθωσε να παρακάμψει τις αμυντικές μας γραμμές και μπήκε στη Θεσσαλονίκη. Το μέτωπο της Αλβανίας κατέρρευσε και άρχισε η τραγική οπισθοχώρηση. Η τελευταία μάχη δόθηκε στην Κρήτη, όπου οι Κρήτες άοπλοι και ακέφαλοι έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα.
Έτσι η χώρα μας βρέθηκε υπό Κατοχή. Όμως ο αγώνας για την εθνική αναγέννηση συνεχίστηκε. Η Εθνική Αντίσταση κινητοποίησε τον λαό, τον οργάνωσε, του ξανάδωσε την πίστη στη νίκη και αγωνίστηκε ηρωικά και με συνέπεια κατά των κατακτητών κατά τη διάρκεια όλης της Κατοχής της περιόδου '41-'44. Έτσι, μπορούμε να πούμε, ότι ο πόλεμος του '40 δεν κράτησε μόνο 6 μήνες, αλλά 4 ολόκληρα χρόνια.
Το έπος του '40 έχει να μας πει πολλά όχι μόνο σαν Έλληνες, αλλά και σε κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από χρώμα, έθνος, θρησκεία ή φυλή. Δεν θα σταθούμε σε πανηγυρισμούς και θριαμβολογίες. Οι αγωνιστές του '40 απαιτούν από μας κάτι πιο απλό: να σκύψουμε για λίγο στη θυσία τους και να αντλήσουμε από αυτή οποιοδήποτε προβληματισμό και ερέθισμα αποβεί χρήσιμο και για τη δική μας ζωή. Απαιτούν να θυμηθούμε τις μέρες εκείνες, όχι για να επαναπαυτούμε στις δάφνες του παρελθόντος, όσο λαμπρές κι αν είναι, αλλά για να μετουσιωθούν αυτές οι αξίες και να γίνουν σπέρματα ΝΕΑΣ ζωής.
Σήμερα, που ο πλανήτης βρίσκεται σε κατάσταση επικίνδυνα ασταθούς ισορροπίας, με αυταρχικά και εθνικιστικά καθεστώτα σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες να επιβάλλουν τον ανορθολογισμό, τα οικονομικά αδιέξοδα, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμα και τις δολοφονίες πολιτών, η αντίσταση παίρνει οικουμενικές διαστάσεις.
Σήμερα οι Έλληνες, ενώνουμε τη φωνή μας με αυτή του Ιταλικού λαού, και με τη φωνή όλων των λαών και συνεργαζόμασε για την επίτευξη των παγκόσμιων οραμάτων, της βιώσιμης ανάπτυξης, της ειρήνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αντιμετώπιση της φτώχιας.
Σήμερα το μήνυμα του ΟΧΙ έχει να παίξει μεγάλο απελευθερωτικό ρόλο. Μας κάνει να στεκόμαστε αποφασιστικά απέναντι στους ΤΩΡΙΝΟΥΣ αυταρχισμούς κάθε είδους και να απαιτούμε την κατάργησή τους βροντοφωνάζοντας ένα παγκόσμιο μυριόστομο ΟΧΙ, έτσι ώστε, μια μέρα, να έρθει η ελευθερία για όλους. Αυτό είναι χρέος ιερό, εθνική επιταγή. Η κληρονομιά και ο αγώνας των προγόνων μας θα διατηρείται από εμάς σαν κόρη οφθαλμού.
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940.
*Εκφωνήθηκε στην Ελληνική Κοινότητα της Γκρενόμπλ.

Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007

Πολωνία: Οι Φιλελεύθεροι στην εξουσία.


Με τη νίκη της Αστικής Πλατφόρμας του Ντόναλντ Τασκ στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, η Πολωνία δείχνει το δρόμο για το πολιτικό μέλλον της Ευρώπης. Αποδείχτηκε έτσι ότι οι Φιλελεύθεροι μπορούν να κερδίσουν εκλογές ακόμα και εναντίον μιας συντηρητικής δεξιάς.
Με περισσότερο από το 41,6% των ψήφων, έναντι 32% , ο Ντόναλντ Τασκ πήρε τη ρεβάνς από τους αδελφούς Καζίνσκι. Το 2005, είχε αντιμετωπίσει τη συκοφαντική αντι-φιλελεύθερη καμπάνια του κόμματος «Νόμος και Δικαιοσύνη» και της καθολικής πολωνικής Εκκλησίας, μία από τις ριζοσπαστικότερες στην Ευρώπη: οι συντηρητικοί είχαν κατηγορήσει τους φιλελεύθερους για όλα τα δεινά του κόσμου, επηρεάζοντας την πολωνική κοινή γνώμη.Οι δίδυμοι Καζίνσκι είχαν συνεργαστεί με δεξιά κόμματα όπως η Λίγκα Πολωνικών Οικογενειών, και το κόμμα της Αυτοάμυνας του ανεκδιήγητου Λεπέρ (κάτι σαν τον Λεπέν). Όσο ήταν στην εξουσία, τα δυο αδέρφια είχαν προβεί σε πληθώρα ύποπτων ενεργειών και εφάρμοσαν μία μεταναστευτική πολιτική καταστροφική: Παρά την ανάπτυξη 6,5% και το χαμηλό δείκτη ανεργίας, « κατόρθωσαν » να προκαλέσουν την απομάκρυνση περισσότερων από 2,5 εκατομμύρια Πολωνών πολιτών, δείγμα της άρρωστης βάσης της χώρας.
Σε τηλεοπτική συζήτηση, στην ερώτηση «Τι θα κάνετε για να εμποδίσετε τη μετανάστευση των Πολωνών;», ο Καζίνσκι πρότεινε να κλείσουν τα σύνορα. Για τον Ντόναλντ Τασκ, το φιλελεύθερο ηγέτη, η λύση είναι ακριβώς το αντίθετο: μία πολιτική φιλελεύθερη και αλληλέγγυα, με σκοπό την οικονομική ανάπτυξη κατά το ιρλανδικό πρότυπο: «Όταν οι Πολωνοί εγκαταλείπουν τη χώρα, εγκαταλείπουν τον σοσιαλισμό για τον φιλελευθερισμό». Ο Τασκ υποσχέθηκε να κάνει μεγάλες προσπάθειες για τη μείωση του κράτους, το οποίο γιγαντώθηκε στα δύο χρόνια της κυριαρχίας των συντηρητικών. Ελπίζει να ενισχύσει την εικόνα της Πολωνίας στη διεθνή σκηνή και κυρίως στην ευρωπαϊκή κοινότητα. Αν και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, οι φιλελεύθεροι κερδίζουν 227 έδρες στο Κοινοβούλιο και 67 στη Δίαιτα, τίθεται θέμα κυβέρνησης συνασπισμού. Πώς όμως ένα αυθεντικό φιλελεύθερο κόμμα θα συνεργαστεί με έναν πρόεδρο εθνικιστή, υπερ-συντηρητικό, του οποίου η πρώτη πρωτοβουλία ήταν να εθνικοποιήσει τις τράπεζες και να ελέγξει τα ΜΜΕ;Η Αστική Πλατφόρμα του Ντόναλντ Τασκ είναι ένα μοντέλο επιτυχίας, αλλά και ελπίδας. Πότε θα δούμε φιλελεύθερη κυβέρνηση και στην Ελλάδα;

Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2007

Ελεύθερη επιλογή σχολείου και απόδοση στους γονείς 4.000 ευρώ για την εκπαίδευση κάθε τους παιδιού.

Σχετικά με την αναγνώριση από το Ελληνικό κράτος των πτυχίων ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, η Φιλελεύθερη Συμμαχία ανακοίνωσε τη διαμαρτυρία της για την παραβίαση του κοινοτικού δικαίου λόγω της μη ενσωμάτωσης της σχετικής κοινοτικής οδηγίας στην Ελληνική νομοθεσία.Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υπενθυμίζει ότι στις 20 Οκτωβρίου έληξε η προθεσμία που έθετε η κοινοτική οδηγία 2005/36/ΕΚ της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 που κατοχυρώνει τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων διαθέτουν πτυχία ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, ανεξάρτητα από τον τόπο των σπουδών τους. Η οδηγία αυτή αποτελεί αναθεώρηση και συμπλήρωση της παλαιότερης 89/48/ΕΟΚ της 21ης Δεκεμβρίου 1988, η μη έγκαιρη εφαρμογή της οποίας οδήγησε στην καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-365/93 κατά της Ελλάδας στις 23 Μαρτίου 1995. Με κουτοπόνηρη λογική η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θεωρεί ότι επειδή η παλιά δικαστική διαμάχη για τη μη εφαρμογή της προηγούμενης οδηγίας διήρκεσε τέσσερα χρόνια, έχει αντίστοιχη πίστωση χρόνου και για τη νέα. Στη πολιτική παραβίασης του κοινοτικού δικαίου, οι "ευρωπαϊστές" της Νέας Δημοκρατίας έχουν τη συμπαράσταση όλων των πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, με στόχο να μην αποκτήσουν ποτέ επαγγελματικά δικαιώματα στην Ελλάδα όσοι Έλληνες πολίτες διαθέτουν πτυχία πανεπιστημίων του εξωτερικού και ιδίως παραρτημάτων τους που λειτουργούν νόμιμα στη χώρα. Έτσι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, στο όνομα της "δημόσιας δωρεάν παιδείας", δεν διστάζουν να παρανομούν για να μη ξεφύγει η ελληνική παιδεία από τον διακομματικό έλεγχο των καθηγητικών και φοιτητικών συντεχνιών που λεηλατούν τους πόρους της εκπαίδευσης. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οι φόροι που διαθέτει ο έλληνας φορολογούμενος για την παιδεία αποτελούν δική του περιουσία, την οποία και θα πρέπει να είναι ελεύθερος να διαθέτει στο εκπαιδευτικό ίδρυμα (κρατικό ή μη) που αυτός, και μόνο αυτός, επιλέγει να εμπιστευτεί την μόρφωση των παιδιών του. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο εφόσον κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα ανεξαρτητοποιηθεί από το κράτος και η χρηματοδότηση του εξαρτηθεί αποκλειστικά από την απόφαση κάθε γονέα να το επιλέξει για την εκπαίδευση των παιδιών του. Η χρηματοδότηση αυτή μπορεί να γίνεται μέσω ενός κουπονιού εκπαίδευσης που θα διατίθεται κατ΄ έτος, από το κράτος, στον κάθε γονέα φοιτητή ή μαθητή και το οποίο θα είναι εξαργυρώσιμο για να καλύψει τα "δίδακτρα" του εκπαιδευτικού ιδρύματος που ο ίδιος επέλεξε. Με σημερινούς υπολογισμούς, κάθε γονέας θα δικαιούνταν για κάθε του παιδί ένα κουπόνι αξίας 4.000 ευρώ, όσο δηλαδή κοστίζει η "δωρεάν" δημόσια εκπαίδευση για κάθε μαθητή και φοιτητή της χώρας μας. Με αυτό το προτεινόμενο σύστημα θα εκτοξευόταν, λόγω του ανταγωνισμού, η ποιότητα των παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών χωρίς καμιά επιπλέον επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού. Ανεξάρτητα όμως από τις προτάσεις αυτές, η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους θιγόμενους από τις παρανομίες του πολιτικού συστήματος να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αλλά και στα ελληνικά δικαστήρια χρησιμοποιώντας όλα τα ένδικα μέσα. Στον αγώνα τους αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα είναι θερμός συμπαραστάτης τους.

Σάββατο, Οκτωβρίου 20, 2007

Φοροεισπρακτική επιδρομή της κυβέρνησης.


Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της χαρακτηρίζει την επιβολή νέων φόρων και την αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ ως ομολογία αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής της νέας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, μόλις ένα μήνα μετά τις εκλογές.

Η αδυναμία αντιμετώπισης του δημόσιου χρέους από την κυβέρνηση την ωθεί σε παραβίαση των υποχρεώσεων που έχει η Ελλάδα ως μέλος της Ευρωζώνης, αλλά και σε πολιτική εξαπάτηση των εκλογέων της στους οποίους υποσχόταν παροχές, και όχι νέους φόρους, προεκλογικά.

Μετά από πολλά χρόνια συνεχών αυξήσεων το δημόσιο χρέος έφτασε τα 235 δις ευρώ το 2007, ή 9 δις περισσότερο από ότι ήταν το 2006. Με δημόσιο χρέος πάνω από το 104% του ΑΕΠ, η Ελλάδα έχει τη χειρότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς το ποσοστό αυτό υπερβαίνει κατά 44% το ανώτερο όριο που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ευρωζώνης. Έτσι κάθε Ελληνίδα και Έλληνας (συμπεριλαμβανομένων και των νηπίων) χρωστά περί τα 21.000 ευρώ λόγω της κακοδιαχείρισης των κυβερνήσεων που εξέλεξε.

Η μόνη λύση για τη μείωση του δημόσιου χρέους θα ήταν η αναδιοργάνωση του κράτους, η ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ, το χτύπημα της διαφθοράς με ταυτόχρονη κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και η ανάπτυξη της οικονομίας με φορολογικές ελαφρύνσεις που θα τόνωναν τις επενδύσεις και την εξωστρέφεια των ελληνικών επιχειρήσεων.

Στον αντίποδα των παραπάνω η ελληνική κυβέρνηση επιχείρησε να μειώσει το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, αφενός μεν προσπαθώντας να εξαπατήσει τη Στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία παρουσίασε "αύξηση" του ΑΕΠ κατά 25%, και αφετέρου την εισαγωγή στο νέο προϋπολογισμό του 2008 νέων φόρων ύψους 6 δισ. Ευρώ. Η πρωτοφανής αυτή ετήσια αύξηση των φόρων κατά 12,3% αφορά κυρίως στην επιβολή ετήσιου φόρου στα ακίνητα, αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων και αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ. Αντίθετα, εγκαταλείφθηκε η ενοποίηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης που θα εξάλειφε τη λαθρεμπορία καυσίμων που κοστίζει στον κρατικό προϋπολογισμό περί τα 350 εκατομμύρια ευρώ χαμένων φορολογικών εσόδων ετησίως.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η παραπλάνηση -με λογιστικές απάτες- των "κουτόφραγκων"και οι φοροεισπρακτικές επιδρομές κατά των Ελλήνων εργαζομένων και επιχειρηματιών δεν αποτελούν συνταγή οικονομικής ανάπτυξης που θα δημιουργούσε πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει –μόνη μετά τις εκλογές- ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο βασισμένο στην ελεύθερη οικονομία, τη μείωση του κράτους και της φορολογίας, την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων και την τόνωση των επενδύσεων, ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί με επιτυχία τις ευκαιρίες που της προσφέρουν οι παγκοσμιοποιημένες αγορές.

www.greekliberals.net

Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007

Δολοφονίες πολιτών στη Μιανμάρ.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ενώνει τη φωνή της με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και όλες τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να καταγγείλει με τον πιο έντονο τρόπο την κτηνώδη βία της στρατιωτικής χούντας στη Μιανμάρ, απέναντι σε άοπλους διαδηλωτές και βουδιστές μοναχούς.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία παρατηρεί με λύπη ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα σχετικοποιούνται από πολλούς και γίνονται μέρος του πολιτικού παιχνιδιού. Ακόμη και όσοι προτείνουν κάποια παρέμβαση, προτείνουν "στοχευμένες οικονομικές κυρώσεις" ενώ η Κίνα και η Ρωσία θέτουν βέτο ακόμα και στην απλή έκδοση καταδικαστικού ψηφίσματος.
Ιδιαίτερα στην Ελλάδα παρατηρείται το μοναδικό φαινόμενο η ευαισθησία απέναντι στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα να εκδηλώνεται υπερβολικά όταν υπάρχει εμπλοκή της Δύσης, ενώ επικρατεί απαράδεκτη σιωπή όταν οι θύτες είναι αντιδυτικοί ή "επαναστάτες" (Τσετσενία-Νταρφούρ-Σουδάν, κλπ.).

Τρίτη, Οκτωβρίου 09, 2007

Ο Φιλελευθερισμός εναντίον του Καπιταλισμού.

Περίληψη του βιβλίου της Valérie Charolles*:

Και αν έχουμε μπερδέψει τον εχθρό; Και αν ο Καπιταλισμός και ο Φιλελευθερισμός δεν είναι καθόλου όμοια πράγματα; Και αν το πιο αποτελεσματικό μέσο για να βγούμε από την καπιταλιστική κυριαρχία είναι να γνωρίσουμε πραγματικά τον Φιλελευθερισμό;
Έχουμε πειστεί ότι ζούμε τη νίκη του Φιλελευθερισμού. Όμως, ο Καπιταλισμός που μας κυβερνά είναι βασικά αντιφιλελεύθερος. Αρκεί να συγκρίνουμε τις βασικές αρχές τις οποίες επικαλείται η οικονομία, με τους οικονομικούς κανόνες που εφαρμόζουμε στην καθημερινότητα για να δούμε τις εμφανέστατες αντιφάσεις: η εργασία είναι η βασική πηγή πλούτου για τους θεωρητικούς του φιλελευθερισμού, αλλά η "μισθωτή μάζα" πολύ απλά δεν υπολογίζεται στις μετρήσεις των επιχειρήσεών μας. Η αγορά λειτουργεί σε καθεστώς συγκεντρωτισμού και καταναγκασμού, ενώ ο ανταγωνισμός θα έπρεπε ακριβώς να εγγυάται την απουσία κυρίαρχης δύναμης. Όσο αφορά το Κράτος, το οποίο υποτίθεται ότι είναι υπεύθυνο να διορθώνει τις ανισότητες, συχνά δεν κάνει τίποτα άλλο από το να τις ενισχύει.
Αυτό το βιβλίο αναδεικνύει τη σύγχυση που διατηρείται στη δημόσια συζήτηση ανάμεσα στους όρους "Φιλελευθερισμός" και "Καπιταλισμός" και δείχνει πού διαφέρουν ριζικά αυτές οι δύο έννοιες. Εάν δεν βλέπουμε καθαρά αυτή τη διαφορά, είναι επειδή βιώνουμε την οικονομία, σε ιδεολογικό επίπεδο, σαν ένα σύνολο δογμάτων απέναντι στα οποία είμαστε αδύναμοι.
Όμως είναι δυνατό να ορίσουμε διαφορετικά την επιχείρηση και τη θέση που κατέχει η εργασία μέσα σ'αυτή. Οι διάφορες πολιτικές θα μπορούσαν να είναι προσαρμοσμένες διαφορετικά και να προκρίνουν καινούριους κανόνες. Η άνοδος του ΑΕΠ δεν είναι ο μοναδικός δείκτης για να μετρηθεί η επιτυχία σε μια οικονομία.
Μια προσπάθεια που ξεπερνά τις καθιερωμένες αντιλήψεις και ανοίγει νέες, συναρπαστικές, προοπτικές.


* Valérie Charolles, "LE LIBERALISME CONTRE LE CAPITALISME", fayard, 2006

Η Βαλερί Σαρόλ, 37 χρ., είναι οικονομολόγος. Έχει εργαστεί στο γαλλικό υπουργείο Οικονομικών και στο υπουργείο Βιομηχανίας.Αυτή την περίοδο διδάσκει πολιτικές επιστήμες.

Δευτέρα, Οκτωβρίου 01, 2007

Απούσα η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου.

Η συνεχιζόμενη συζήτηση για το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού δείχνει ότι ο ελληνικός λαός είναι τραγικά αποπροσανατολισμένος ως προς τη μόρφωση των παιδιών του. Αν ίσχυε το αντίθετο, τότε τη συζήτηση θα μονοπωλούσαν τα πραγματικά προβλήματα που ορθώνονται μπροστά σε όσους θέλουν πραγματικά να μορφωθούν.

Κανέναν δε φαίνεται να ενοχλεί η απόσταση που χωρίζει το σχολείο από τη ζωή, όπως π.χ. η προκλητική αγνόηση των δυνατοτήτων αξιοποίησης του Διαδικτύου από τους μαθητές. Όσο για την ποιότητα των εκπαιδευτικών, δεν δίνεται ποτέ η ευκαιρία να συζητηθεί στα τηλεοπτικά παράθυρα ούτε γίνεται ποτέ πρώτο θέμα στις εφημερίδες. Από την άλλη, και μόνο η φράση «αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου» έχει δαιμονοποιηθεί. Δηλαδή οι εκπαιδευτικοί μας δεν θέλουν να ελεγχθούν από κανέναν!

Την παρούσα άδικη κατάσταση βιώνουν ακόμα πιο έντονα όσοι υγιείς εκπαιδευτικοί, με μοναδικό κίνητρο το φιλότιμό τους, δίνουν καθημερινά τον καλύτερό τους εαυτό στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτοί είναι οι πρώτοι που ασφυκτιούν κάτω από το βάρος της αναξιοκρατίας, όντας αναγκασμένοι άλλοτε να συμβιβάζονται, άλλοτε να πληρώνουν προσωπικό και επαγγελματικό κόστος υπερασπιζόμενοι τις απόψεις τους και σε κάθε περίπτωση να μην αμείβονται ανάλογα με το έργο που προσφέρουν.