Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2018

Ο συγκεντρωτισμός βλάπτει σοβαρά την Παιδεία.


Για ιστορικούς και πολιτικούς λόγους, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα παραμένει έντονα συγκεντρωτικό δεδομένου ότι οι βασικές αρμοδιότητες για την εκπαιδευτική πολιτική και διοίκηση της εκπαίδευσης είναι όλες συγκεντρωμένες υπό την ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Κατά συνέπεια, είναι απολύτως ενθαρρυντικό το γεγονός ότι το ίδιο το ΥΠΠΕΘ στην πρόσφατη πρότασή του για τις νέες Δομές Υποστήριξης της Εκπαίδευσης, αναγνωρίζει ότι «το εκπαιδευτικό μας σύστημα, ως κεντρικά και σχολαστικά σχεδιαζόμενο έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο καλούνται, όλες οι σχολικές μονάδες της χώρας να λειτουργήσουν ομοιογενώς, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις εκάστοτε ιδιαίτερες ανάγκες και συνθήκες.». (ΥΠΠΕΘ, 2017β:4). Το χειρότερο είναι, πάλι κατά το ΥΠΠΕΘ, ότι αυτός ο συγκεντρωτισμός δικαιολογεί την «αποστασιοποίηση των εκπαιδευτικών από το ίδιο το έργο τους από τη στιγμή που δεν αναγνωρίζουν μέσα σε αυτό τον εαυτό τους ως μέτοχο και συμμέτοχο του πλαισίου εντός του οποίου καλούνται να λειτουργήσουν. Τους μετατρέπει περισσότερο σε «αποξενωμένους εκτελεστές» και «εντολοδόχους» ενός έργου και όχι σε παραγωγούς και συντελεστές του.» (ΥΠΠΕΘ, 2017β:4).

Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2018

Βιβλιοπαρουσίαση: Αθ. Γκότοβος, 1998, "Ρατσισμός: Κοινωνικές, Ψυχολογικές και Παιδαγωγικές όψεις μιας ιδεολογίας και μιας πρακτικής".



Ο Αθανάσιος Γκότοβος είναι καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ασχολείται ερευνητικά και συγγραφικά με τις θεωρίες των εκπαιδευτικών οργανισμών, τη διδακτική της γλώσσας και της ιστορίας, τις θεωρίες αγωγής και κοινωνικοποίησης και τη διαπολιτισμική παιδαγωγική. Μεταξύ των πρόσφατων βιβλίων του περιλαμβάνονται το «Βιογραφικές προσεγγίσεις στη διδασκαλία της ιστορίας» (2013), το «Τσαμουριά» (2016), ενώ αρθρογραφεί συστηματικά στο διαδίκτυο.
    Το βιβλίο του Αθ. Γκότοβου “Ρατσισμός: Κοινωνικές, Ψυχολογικές και Παιδαγωγικές όψεις μιας ιδεολογίας και μιας πρακτικής”, γράφτηκε το 1998 και χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια. Στο 1ο Κεφάλαιο του βιβλίου επιχειρούνται ορισμένες πρωταρχικές εννοιολογικές διευκρινίσεις. Ξεκινάει με την παραδοχή ότι η επικοινωνία και η δράση στις σύγχρονες κοινωνίες πραγματοποιείται ανάμεσα σε δύο φάσματα: Στο ένα άκρο βρίσκεται ο τύπος της επικοινωνιακής περίστασης όπου οι «άλλοι» γίνονται αντιληπτοί ως συγκεκριμένες βιολογικές υπάρξεις, ως άτομα. Στο άλλο άκρο βρίσκεται η κατηγοριακή αντίληψη του «άλλου», η οποία αποτελεί συστατικό στοιχείο κάθε αντιληπτικής προσπάθειας προκειμένου να ταξινομηθεί η πραγματικότητα και είναι σύμφυτη με τον ανθρώπινο νου.

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2017

To όραμα ενός ελληνικού δημόσιου Δημοτικού Σχολείου.


Σύμφωνα με τους περισσότερους μελετητές της Διοίκησης της Εκπαίδευσης, το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει ένας σχολικός ηγέτης είναι να θέσει το όραμα της σχολικής του μονάδας στο οποίο θα δεσμευτούν οι πάντες. Σύμφωνα με το  άρθρο των Hargreaves και Fullan (2013) "The Power of Professional Capital",  η καλή ηγεσία είναι ένας συνδυασμός ώθησης, προσέλκυσης και έμπνευσης (push, pull, nudge).H έμπνευση είναι το σημείο-κλειδί για το όραμα και μερικοί πρακτικοί τρόποι υλοποίησής της είναι: 

- η συνεχής λεκτική υπενθύμιση του οράματος

- η αναγραφή του οράματος, αλλά και άλλων ορατών δεδομένων σε κεντρικά σημεία του σχολείου
- οι χάρτες βασικών δεξιοτήτων σε κάθε αίθουσα (για τους μαθητές)
- η συστηματική αυτοαξιολόγηση
- η εναλλαγή δομών (πχ εναλλαγή τάξεων)


Για την ελληνική πραγματικότητα, με βάση τον ν. 1566/1985, αλλά και νεότερες διατάξεις, ένα όραμα προσαρμοσμένο στα  δεδομένα του δημόσιου δημοτικού σχολείου θα μπορούσε να έχει την παρακάτω μορφή: